Folgowo

Folgowo
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

chełmiński

Gmina

Papowo Biskupie

Liczba ludności (III 2011)

153[1]

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

86-221[2]

Tablice rejestracyjne

CCH

SIMC

0848026

Położenie na mapie gminy Papowo Biskupie
Mapa konturowa gminy Papowo Biskupie, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Folgowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Folgowo”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Folgowo”
Położenie na mapie powiatu chełmińskiego
Mapa konturowa powiatu chełmińskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Folgowo”
Ziemia53°16′22″N 18°33′47″E/53,272778 18,563056[3]
Figurka Maryjna

Folgowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Papowo Biskupie. Wieś zajmuje powierzchnię 336,5 ha[4.1].

Podział administracyjny

W latach 1939–1945 położona była w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w rejencji bydgoskiej (Regierungsbezirk Bromberg)[5], w powiecie Chełmno (Kreis Kulm)[6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Historia

Średniowiecze

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1438[4.1]. W kronikach i dokumentach wieś była nazywana: Hillebrandisdorff (1438), Hylmensdorff (1438), Hildebrandisdorff (1438), Folgowo (1570), Folgowo (1614)[4.1]. W późnym średniowieczu Folgowo należała do klucza papowskiego. W roku 1438 Folgowo musiało płacić czynsz do zakonu krzyżackiego w wysokości 73 kur i 1 grzywny łanów[4.1]. Sam zakon posiadał we wsi 29 łanów pól[4.1]. W 1446 roku Folgowo wystąpiło w sporze o utrzymanie rowu nawadniającego[4.1]. W latach 1466–1505 wieś należała do królów polskich[4.1]. W 1505 roku Aleksander Jagiellończyk przekazał miejscowość biskupom chełmińskim[4.1]. Na przełomie XVI i XVII wieku należało do dóbr stołowych biskupów chełmińskich[7].

Nowożytność

W 1759 roku chłopami kontraktowymi byli w Folgowie: Stanisław Milencz, Jan Gmeński, Franciszek Dubiela, Jakub Kowalski, Antoni Rejenkowicz[4.1]. Każdy z nich posiadał po 3 włóki ziemi[4.1]. Folgowo oddawało dziesięcinę na rzecz kościoła w Papowie Biskupim[4.1]. W 1739 roku dziesięcina wynosiła 5 korców, a w 1773 roku 12 korców owsa i żyta[4.1]. W 1772 roku w wyniku pierwszego rozbioru Polski Folgowo trafiło do Prus. W 1773 roku przeprowadzono pierwszy w Folgowie spis ludności[4.1]. Wieś wtedy liczyła 74 osoby (wśród nich byli: Jakub Dembowski, Jakub Zacharek, karczmarz Roch Milenc, owczarz Wojciech Zacharek, robotnicy folwarczni: Józef Zacharek, Franciszek Kallen, Marcin Kamiński)[4.1].

XIX i XX wiek

W 1831 roku przeprowadzono w Folgowie uwłaszczenie chłopów[4.1]. W 1868 roku przeprowadzono w Folgowie badania statystyczne, które wykazały, że miejscowość zajmowała 1657 mórg powierzchni, posiadała 47 budynków (w tym 22 mieszkalne)[4.1]. W 1868 roku wieś zamieszkiwało 236 mieszkańców (210 katolików i 26 ewangelików)[4.1]. W 1885 roku Folgowo zajmowało powierzchnię 423 hektarów[4.1]. Miejscowość liczyła 211 mieszkańców (189 katolików, 18 ewangelików i 4 Żydów)[4.1]. Po I wojnie światowej, w 1921 roku w Folgowie znajdowało się 17 budynków mieszkalnych[4.1]. Wieś liczyła 159 mieszkańców (72 mężczyzn i 87 kobiet; 138 katolików, 15 katolików i 6 mieszkańców innych wyznań)[4.1]. W latach 1939 - 1942 dotychczasową nazwą wsi było Folgowo, lecz po przeprowadzonej zamianie nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w latach 1942 - 1945 nazywała się Hilbrandsdorf, Kreis Kulm (Weichsel)[6].

Współczesność

W 1995 roku w Folgowie wybudowano wodociągi[4.2]. W 1999 roku wyremontowano drogę Storlus-Folgowo[4.2]. W 2008 roku wyremontowano świetlicę wiejską[4.3]. W 2010 roku w świetlicy zmieniono sposób ogrzewania oraz wymieniono drzwi[4.4]. W 2011 roku wyremontowano drogi w miejscowości[4.4]. W 2013 roku przebudowano drogę w Folgowie[4.4]. W 2013 roku w Folgowie działały 3 podmioty gospodarcze[4.1].

Demografia

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 153 mieszkańców[1]. Jest dwunastą co do wielkości miejscowością gminy Papowo Biskupie.

Ludność w latach 1773-2011

Przypisy

  1. 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 250 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 27 maja 2025, identyfikator PRNG: 30218.
  4. Waldemar Rozynkowski: Szkice z dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Papowo Biskupie, 2014. ISBN 978-83-940216-0-3.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 S. 41, 128.
    2. 1 2 S. 142.
    3. ↑ S. 145.
    4. 1 2 3 S. 146.
  5. ↑ Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 93.
  6. 1 2 Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 101.
  7. ↑ Inwentarz dóbr biskupstwa chełmińskiego z r. 1614 : z uwzględniem późniejszych do r. 1759 inwentarzy, Toruń 1927, s. IV.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.