Fosfouranylit
 okaz z Australii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
KCa(H3O)3(UO2)7(PO4)4O4·8H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
łuskowaty[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta w odcieniach[1] |
| Rysa |
jasnożółta[1] |
| Połysk |
półszklisty, żywiczny, woskowy, jedwabisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,658–1,770 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,035[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] pleochroizm: silny; X = jasnożółty Y = Z = żółtozłoty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.EC.10[1] |
Fosfuranylit – rzadki minerał z gromady fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju łuskowatym[1]. Występuje w skupieniach proszkowych[1]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[1]. Posiada jasnożółtą rysę oraz półszklisty, żywiczny, woskowy lub jedwabisty połysk[1].
Występowanie
Występuje w strefie wietrzenia granitowych pegmatytów w pobliżu przeobrażonego uraninitu[1]. Spotykany także w złożach piaskowca[1]. Towarzyszą mu najczęściej skalenie, mika, autunit, kwarc, torbernit, uraninit, mikroklin oraz studtit[1].
Miejsce występowania
Występuje w Australii (Terytorium Północne), Argentynie, Brazylii (Minas Gerais), Chinach, Czechach, DRK, we Francji, Niemczech (Bawaria, Saksonia), we Włoszech (Piemont), na Madagaskarze, Namibii (Erongo), Portugalii, na Słowacji, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Connecticut, Maine, Nevada, Utah)[1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w Radoniowie[1].