Minas Gerais

Minas Gerais
Stan
Ilustracja
Pasmo górskie Serra da Mantiqueira
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Brazylia

Siedziba

Belo Horizonte

Kod ISO 3166-2

BR-MG

Powierzchnia

586 528 km²

Populacja (2022)
• liczba ludności


20 732 660

• gęstość

35 os./km²

Położenie na mapie
Położenie na mapie
19°46′56″S 43°57′05″W/-19,782222 -43,951389
Strona internetowa

Minas Gerais (wymowaⓘ, [ˈminɐz ʒeˈɾajs]) – stan w Brazylii położony w środkowo-wschodniej części kraju, niemal w całości na terenie Wyżyny Brazylijskiej, bez dostępu do morza. Jest to czwarty stan pod względem powierzchni[a] (586 528 km²; 7% powierzchni kraju), a drugi pod względem liczby ludności[b] (w 2022 roku – 20 732 660; 10% ludności kraju). Stolicą i największym miastem jest Belo Horizonte[1]. Dla potrzeb statystycznych stan zaliczany jest do Regionu Południowo-Wschodniego[2].

Na terenie stanu znajdują się bogate złoża mineralne, których eksploatacja stanowi podstawę tutejszej gospodarki[1]. Jest to główny region górniczy kraju[3]. Znajduje to odzwierciedlenie w nazwie stanu, która oznacza w języku portugalskim „kopalnie generalne (ogólne, powszechne)”[1]. Prowadzone jest tu wydobycie żelaza (ponad 90% produkcji krajowej[3]), manganu, boksytów (niemal całość produkcji krajowej[3]), diamentów i innych kamieni jubilerskich, kwarcu, złota, cyrkonu, pirytu, rutylu, grafitu, chromitu, molibdenu, niklu, wolframu, tytanu, berylu oraz miki[1]. Pod względem zatrudnienia głównym sektorem jest rolnictwo. Na dużą skalę prowadzona jest tu hodowla bydła, a także uprawa roli, w szczególności kukurydzy, ryżu i fasoli[1].

Obszar Minas Gerais zbadany został przez portugalskich bandeirantes w XVII wieku. Osadnictwu sprzyjał wybuch gorączki złota w następstwie odkrycia złóż tego metalu w latach 1692–1695. Kapitania Minas Gerais została utworzona w 1720 roku. W 1822 roku stała się jedną z prowincji niepodległego Cesarstwa Brazylii, a w 1889 roku stanem nowo proklamowanej republiki federacyjnej. Pierwotnie ośrodkiem administracyjnym Minas Gerais było miasto górnicze Ouro Preto. W 1897 roku stolicę przeniesiono do zaprojektowanego od podstaw miasta Belo Horizonte[1].

Zabytkowe miasta Ouro Preto i Diamantina wpisane są na listę światowego dziedzictwa UNESCO, podobnie jak Sanktuarium Dobrego Jezusa w Congonhas oraz modernistyczny zespół urbanistyczny w Pampulha (Belo Horizonte)[4]. W granicach stanu znajduje się osiem parków narodowych – Serra da Canastra, Serra do Cipó, Cavernas do Peruaçu, Sempre-Vivas, Serra do Gandarela, Itatiaia[c], Grande Sertão Veredas[d] oraz Caparaó[e][5].

Na północy Minas Gerais graniczy ze stanem Bahia, na wschodzie – z Espírito Santo, na południu – z Rio de Janeiro i São Paulo, na zachodzie – z Mato Grosso do Sul, Goiás[1] oraz Dystryktem Federalnym[f][6].

Miasta

Największe miasta stanu Minas Gerais według liczby mieszkańców (2022 r.)[7]:

Galeria

Uwagi

  1. ↑ Większe są stany Amazonas, Pará oraz Mato Grosso.
  2. ↑ Więcej mieszkańców ma jedynie stan São Paulo.
  3. ↑ Częściowo na terenie sąsiedniego stanu Rio de Janeiro
  4. ↑ Częściowo na terenie sąsiedniego stanu Bahia
  5. ↑ Częściowo na terenie sąsiedniego stanu Espírito Santo
  6. ↑ Długość granicy między Minas Gerais a Dystryktem Federalnym wynosi 2,5 km – jest to najkrótsza granica stanowa na terenie Brazylii[6].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Minas Gerais, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2024-11-01] (ang.).
  2. ↑ Mapa Político da Região Sudeste. Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE). [dostęp 2024-11-01]. (ang.).
  3. 1 2 3 Minas Gerais, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-11-01].
  4. ↑ Brazil. UNESCO. [dostęp 2024-11-01]. (ang.).
  5. ↑ Confira 8 parques nacionais imperdíveis bem aqui em Minas. Turismo em Minas Gerais. [dostęp 2024-11-01]. (port.).
  6. ↑ Caroline Souza, Gabriel Zanlorenssi: A extensão das divisas dos estados brasileiros. Nexo Journal, 2021-03-18. [dostęp 2024-11-01]. (port.).
  7. ↑ Censo 2022 – Tabelas - População por idade e sexo. [w:] Censo Demográfico [on-line]. Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE). [dostęp 2024-11-01]. (port.).

Linki zewnętrzne