Studtit

Studtit

okaz w towarzystwie billietitu z Niemiec
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	[(UO2)(O2)(H2O)2]·H2O[1]
Pokrój kryształu	igiełkowy, włóknisty[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	elastyczny[1]
Gęstość	3,58 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	jasnożółta, żółta[1]
Połysk	szklisty[1]
Współczynnik załamania	1,537–1,690 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,139–0,143[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.GA.15[1]

Studtit – bardzo rzadki minerał z rodziny tlenków^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym i włóknistym^[2][3][1]. Występuje w skupieniach promienistych^[1]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i elastycznym^[3][1]. Posiada szklisty połysk i jest radioaktywny^[1].

Występuje w strefie utleniania złóż minerałów zawierających uran^[3]. Towarzyszą mu najczęściej rutherfordyn, heisenbergit, baryt, kwarc, goethyt, limonit, uranofan, kamotoit, becquerelit, lepersonnit, fourmarierit, billietit, uraninit oraz curit^[3][1].

Występuje w Austrii (Salzburg), Brazylii (Minas Gerais), Chinach (Junnan, Hunan), Czechach, DRK, we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Bawaria, Saksonia), we Włoszech (Lombardia), Norwegii, Szwajcarii (Valais) i Stanach Zjednoczonych (Nowy Meksyk)^[3][1].