Głuszyno

Głuszyno
wieś
Ilustracja
Pałac w Głuszynie
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

słupski

Gmina

Potęgowo

Liczba ludności (2021)

250[1][2]

Strefa numeracyjna

59

Kod pocztowy

76-230[3]

Tablice rejestracyjne

GSL

SIMC

0749399

Położenie na mapie gminy Potęgowo
Mapa konturowa gminy Potęgowo, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Głuszyno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Głuszyno”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Głuszyno”
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa konturowa powiatu słupskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Głuszyno”
Ziemia54°29′43″N 17°25′20″E/54,495278 17,422222[4]

Głuszyno (kaszb. Wiôlgié Głëszëno lub Głuszënò[5][6], niem. Groß Gluschen) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Potęgowo[7][8].

W skłąd sołectwa Głuszyno schodzi także osada Piaseczno[9].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

W pobliżu wsi przebiega linia kolejowa nr 202 Gdańsk-Stargard, z przystankiem Głuszyno Pomorskie.

Nazwa

Nazwa miejscowości, wzmiankowana po raz pierwszy w formie Goluzkyna w 1310, ma pochodzenie słowiańskie. Co do jej charakteru wysunięto następujące hipotezy etymologiczne:

  • nazwa topograficzna wyprowadzona od nazwy pospolitej głusza z formantem -ino[10],
  • nazwa dzierżawcza wyprowadzona od nazwy osobowej Głuchy z formantem -ino[10].

Friedrich Lorentz odnotował formę nazwy w lokalnych gwarach słowińskich: Vjẽlђė Glȧ̃šänɵ[11] wraz z nazwami mieszkańców zarówno z pominiętym formantem -in-: Glä̀šȯu̯n, Glä̀šȯu̯nkă „głuszynianin, głuszynianka”, jak i w formie pełnej: Glä̀šäńȯu̯n, Glä̀šäńȯu̯nkă „ts.”[12]. Niemiecka nazwa Groß Gluschen jest adaptacją fonetyczną pierwotnej nazwy słowiańskiej z wyróżnikiem groß „wielki”, dodanym dla odróżnienia od sąsiedniej miejscowości Klein Gluschen „Głuszynko”.

Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Głëszëno[6].

Zabytki

  • neoklasycystyczny pałac z 1926 wzniesiony na pozostałościach XIX wieku, piętrowy, na planie wydłużonego prostokąta, rozbudowany ryzalitami o opilastrowanych elewacjach, w otoczeniu park[13].

Odkrycia archeologiczne

Sztylet z epoki brązu[14].

Przypisy

  1. ↑ Wieś Głuszyno w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-04-23], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-04-23].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 318 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 33971.
  5. ↑ Friedrich Lorentz, Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem, Instytut Zachodnio-Słowiański przy Uniwersytecie Poznańskim, 1923, s. 135 (pol.).
  6. 1 2 Felicja Baska-Borzyszkowska i inni, Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych, Gdańsk: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 2017, s. 205, ISBN 978-83-62137-50-3.
  7. ↑ GUS. Wyszukiwarka TERYT
  8. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  9. ↑ Strona gminy, sołectwa
  10. 1 2 Witold Iwicki, Toponimia byłego powiatu słupskiego, Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1993, s. 42.
  11. ↑ Friedrich Lorentz, Slovinzisches Wörterbuch: zweiter Teil: P-Z : Orts- und Personennamen. Nachträge, Unsichere Wörter, Sankt Petersburg: Kaiserliche Akademie der Wissenschaften, 1912, s. 1476.
  12. ↑ Friedrich Lorentz, Slovinzisches Wörterbuch: zweiter Teil: P-Z : Orts- und Personennamen. Nachträge, Unsichere Wörter, Sankt Petersburg: Kaiserliche Akademie der Wissenschaften, 1912, s. 1477.
  13. ↑ Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 265, ISBN 978-83-7495-133-3.
  14. ↑ Kamil Kajkowski, Michał Bugaj, Sztylet z miejscowości Głuszyno z Pomorza środkowego [A dagger from Gluszyno in Central Pomerania], „Materiały Zachodniopomorskie, Nowa Seria, t. X: 2013, z. 1; Archeologia, pp. 277-283” [dostęp 2019-12-07] (ang.).

Linki zewnętrzne