Życiorys
Urodzony w Genui, przypuszczalnie pod koniec XIV wieku, w rodzinie hrabiów Lavagna, z której pochodzili papieże Innocenty IV i Hadrian V oraz wielu dożów Republiki Genui. Niewiele wiadomo o jego młodości. 27 maja 1433 został wybrany biskupem Mariany na Korsyce. 3 października 1436 przeniesiono go na stolicę arcybiskupią w Genui, którą zajmował aż do nominacji kardynalskiej w 1439.
W grudniu 1439 papież Eugeniusz IV kreował go kardynałem prezbiterem S. Anastasiae w celu zapewnienia sobie poparcia Republiki Genui w sporze z Soborem Bazylejskim[1]. 1440-42 uczestniczył w Soborze Florenckim. Jak wielu kardynałów z tamtego okresu kumulował w swym ręku wiele kościelnych beneficjów, m.in. był biskupem in commendam diecezji Sagona na Korsyce (1443–1445), Luni (1446), Noli (1447–1448) i Albenga (1448–1459). Na konsystorzu 5 marca 1449 awansował do rangi kardynała biskupa Palestriny. Służył jako legat papieża Mikołaja V w Genui i Ligurii. Uczestniczył w konklawe w 1447, 1455 i 1458 roku. 28 kwietnia 1455 papież Kalikst III mianował go biskupem Ostia e Velletri. Był liderem opozycji wewnątrz Kolegium Kardynalskiego wobec papieża Piusa II zwłaszcza w zakresie nowych nominacji kardynalskich[2].
Bibliografia
| Biskupi Genui (381 do 1133) |
- Diogenes (381)
- Paschazjusz (451)
- Asteriusz (634)
- Jan (680)
- Sabatinus (876–878)
- Teodulf (946–981)
- Jan (983/84–1019)
- Landulf (1019–1034/36)
- Konrad (1036–1052)
- Obert (1052–1078)
- Konrad Manganelli, obediencja wibertyńska (1080–1087)
- Cyriak, obediencja gregoriańska (1089)
- Ogier (ok. 1095)
- Airald (1097–1116)
- Otto (1117–1120)
- Zygfryd (1123–1129)
- Syrus (1130–1133)
|
|---|
| Arcybiskupi Genui (od 1133) |
- Syrus (1133–1163)
- Ugone (1163–1188)
- Bonifazio (1188–1203)
- Ottone (1203–1239)
- Giovanni de Cogorno (1239–1253)
- Gualtiero da Vezzano (1253–1274)
- Bernardo de Arimondi (1276–1286)
- Opizzo Fieschi, administrator (1288–1292)
- Jakub de Voragine (1292–1298)
- Porchetto Spinola (1299–1321)
- Bartolomeo de Reggio (1321–1335)
- Dino di Radicofani (1337–1342)
- Giacomo da Santa Vittoria (1342–1349)
- Bertrando Bessaduri (1349–1358)
- Guido Scetten (1358–1368)
- Andrea della Torre (1368–1377)
- Lanfranco Sacco (1377–1381)
- Giacomo Fieschi (1382–1400)
- Pileo de' Marini (1400–1429)
- Pietro de' Giorgi (1429–1436)
- Giorgio Fieschi (1436–1439)
- Giacomo Imperiale (1439–1452)
- Paolo Fregoso (1453–1495)
- Jorge da Costa, komendatariusz (1495–1496)
- Paolo Fregoso, komendatariusz (1496–1498)
- Giovanni Maria Sforza (1498–1520?)
- Innocenzo Cibo (1520–1550)
- Girolamo de Sauli (1550–1559)
- Agostino Salvago (1559–1567)
- Cipriano Pallavicino (1567–1586)
- Antonio Maria Sauli (1586–1591)
- Alessandro Centurione (1591–1596)
- Matteo Rivarola (1596–1600)
- Orazio Spínola (1600–1616)
- Domenico Marini (1616–1635)
- Stefano Durazzo (1635–1664)
- Giovanni Battista Spínola (1664–1681)
- Giulio Vincenzo Gentile (1681–1694)
- Giovanni Battista Spínola (1694–1705)
- Lorenzo Fieschi (1705–1726)
- Nicolò Maria de' Franchi (1726–1746)
- Giuseppe Maria Saporiti (1746–1767)
- Giovanni Lercari (1767–1802)
- Giuseppe Spina (1802–1816)
- Luigi Lambruschini (1819–1830)
- Placido Maria Tadini (1831–1847)
- Andreas Charvaz (1852-1869)
- Salvatore Magnasco (1871–1892)
- Tomasz Reggio (1892–1901)
- Edoardo Pulciano (1901–1911)
- Andrea Caron (1912-1915)
- Ludovico Gavotti (1915-1918)
- Tommaso Boggiani (1919–1921)
- Carlo Minoretti (1925–1938)
- Pietro Boetto (1938–1946)
- Giuseppe Siri (1946–1987)
- Giovanni Canestri (1987–1995)
- Dionigi Tettamanzi (1995–2002)
- Tarcisio Bertone (2002–2006)
- Angelo Bagnasco (2006-2020)
- Marco Tasca (od 2020)
|
|---|
