Glinice (Radom)
| część miasta | |
 Kościół Najśw. Serca Jezusa na Glinicach | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miasto | |
| W granicach Radomia | |
| Strefa numeracyjna |
+48 |
| Kod pocztowy |
26-604 |
| Tablice rejestracyjne |
WR |
| SIMC |
0972826 |
Położenie na mapie Radomia  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |
 51°23′14″N 21°10′04″E/51,387222 21,167778[3] | |
Glinice – dzielnica domów jednorodzinnych usytuowana w pobliżu centrum Radomia. Graniczy ze Śródmieściem, Ustroniem, Dierzkowem, Długojowem, Idalinem oraz Sadkowem.[4]
W dzielnicy znajduje się kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Parafia powstała w 1921 r., a pierwszym jej proboszczem był ks. Roman Maliszewski. W kościele pracował również zamordowany w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz błogosławiony Bolesław Strzelecki. Kościół ten to największy po katedrze NMP obiekt sakralny w Radomiu. Na Glinicach znajduje się również zabytkowa wieża ciśnień z 1926 r.
Ponadto na Glinicach znajdują się m.in. Publiczna Szkoła Podstawowa nr 31 oraz Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 3 im. Lotników Polskich[5] oraz centrum handlowe - Galeria "Feniks".
Transport zapewniają linie autobusowe: 2, 14, 15, 24 i N3 wzdłuż ul. Słowackiego, 4 wzdłuż ul. Cymerysa-Kwiatkowskiego, oraz 11, 19, 21 i 27 po południowej granicy osiedla. Linia 14 ponadto obsługuje ul. Miedzianą i Długojowską, a linia 24 – Średnią i Górną[6].
Historia
Wieś królewska, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego[7].
Folwark Glinice został włączony do miasta w roku 1892[8]. Jako dzielnica włączana w granice miasta etapami – w 1899 i 1916 r.[9]. Od przełomu XIX i XX w. na terenie Glinic lokowano zakłady przemysłowe, a dzielnica została stopniowo zabudowana domkami jednorodzinnymi.
W czasie drugiej wojny światowej na Glinicach między ulicami Słowackiego, Złotą, Białą i Kwiatkowskiego znajdowało się utworzone przez Niemców getto dla żydowskich mieszkańców miasta, w którym zgrupowano ok. 8 tys. ludzi[10].
Na Glinicach działały liczne zakłady przemysłowe m.in. odlewnie, a także RZPS „Radoskór” (przed wojną Bata).
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozporządzeń c. i k. Jeneralnego Gubernatorstwa Wojskowego dla Austryacko-Węgierskiego Obszaru Okupowanego w Polsce 1916, Cz. 13 (27 paźdz.)
- ↑ Dokumentacja Geograficzna
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 32912.
- ↑ Urząd Miejski w Radomiu, Uchwała nr 330/2012 w sprawie podziału Radomia na obszary Systemu Informacji Miejskiej [online], Urząd Miejski w Radomiu [dostęp 2021-12-30] (pol.).
- ↑ Historia | Zespół Szkolno – Przedszkolny nr 3. ZSP3 Radom. [online] [dostęp 2021-12-30] (pol.).
- ↑ Spis tras autobusów / Komunikacja miejska / KOMUNIKACJA / Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w Radomiu - www.mzdik.pl [online], www.mzdik.pl [dostęp 2026-02-25].
- ↑ Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
- ↑ Urbanistyka i architektura Radomia. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1979. ISBN 83-222-0016-1., s.158
- ↑ Zob. Radom. Szkice z dziejów miasta, s. 29
- ↑ Małgorzata Busse, Szkic monograficzny szkoły podstawowej i gimnazjum nr 10 w Radomiu w latach 1934 – 2004 pobrane z http://pg10radom.ids.pl/szkic.rtf w styczniu 2009 r.
Bibliografia
- Radom. Szkice z dziejów miasta, red. Jerzy Jędrzejewicz, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1961.
Linki zewnętrzne
- Glinice (2), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 585.
