Gunn Margit Andreassen

Gunn Margit Andreassen
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

23 czerwca 1973
Kristiansand

Klub

Birkenes IL

Wzrost

177 cm

Debiut w PŚ

17.12.1992, Pokljuka
(26. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ

4.03.1993, Lillehammer (21. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze podium w PŚ

11.12.1993, Bad Gastein
(3. miejsce – sprint)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
srebroSalt Lake City 2002biathlon
(sztafeta)
brązNagano 1998biathlon
(sztafeta)
Mistrzostwa świata
złotoAnterselva 1995b.drużynowy
złotoOsrblie 1997b.drużynowy
złotoOberhof 2004sztafeta
srebroOsrblie 1997sztafeta
brązAnterselva 1995sztafeta
brązChanty-Mansyjsk 2003b.indywidualny
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Canmore 1992 sztafeta
złoto Ruhpolding 1993 sztafeta

Gunn Margit Aas Andreassen (ur. 23 czerwca 1973 w Kristiansand) – norweska biathlonistka, dwukrotna medalistka igrzysk olimpijskich i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera

Pierwszy sukces w karierze osiągnęła w 1992 roku, startując na mistrzostwach świata juniorów w Canmore. Wraz z koleżankami z reprezentacji zdobyła tam złoty medal w sztafecie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Ruhpolding Norweżki z Andreassen w składzie powtórzyły ten wynik.

W Pucharze Świata zadebiutowała 17 grudnia 1992 roku w Pokljuce, zajmując 26. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty (w sezonach 1984/1985-1999/2000 punktowało 25. najlepszych zawodniczek) wywalczyła 4 marca 1993 roku w Lillehammer, kiedy zajęła 21. miejsce w tej samej konkurencji. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 11 grudnia 1993 roku w Bad Gastein, kończąc rywalizację w sprincie na trzeciej pozycji. Wyprzedziły ją tylko Włoszka Nathalie Santer i inna Norweżka - Hildegunn Mikkelsplass. W kolejnych startach jeszcze cztery razy stawała na podium, nie odnosząc jednak zwycięstwa: 7 grudnia 1994 roku w Östersund była trzecia sprincie, 23 stycznia 2001 roku w Anterselvie była druga w biegu indywidualnym, cztery dni później w tej samej miejscowości była druga w biegu pościgowym, a 18 marca 2003 roku w Chanty-Mansyjsku zajęła trzecie miejsce w biegu indywidualnym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonach 1996/1997 i 2001/2002, kiedy zajmowała dziesiąte miejsce w klasyfikacji generalnej.

Podczas mistrzostw świata w Anterselvie w 1995 roku razem z Elin Kristiansen, Annette Sikveland i Ann-Elen Skjelbreid zdobyła złoty medal w biegu drużynowym. Parę dni później Norweżki zdobyły też brązowy medal w sztafecie. Kolejne dwa medale zdobyła na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Osrblie. W biegu drużynowym razem z Liv Grete Skjelbreid, Annette Sikveland i Ann-Elen Skjelbreid ponownie zwyciężyła, a w sztafecie Norweżki w tym samym składzie były drugie.

Swój jedyny medal indywidualny zdobyła na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2003 roku, gdzie była trzecia w biegu indywidualnym. Uplasowała się tam za Czeszką Kateřiną Holubcovą i reprezentującą Białoruś Ołeną Zubryłową. Ostatni medal w zawodach tego cyklu zdobyła na mistrzostwach świata w Oberhofie rok później, wspólnie z Lindą Tjørhom, Gro Marit Istad-Kristiansen i Liv Grete Poirée zwyciężając w sztafecie. Był to pierwszy w historii złoty medal dla Norwegii w tej konkurencji.

W 1994 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując 43. miejsce w biegu indywidualnym. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Nagano wywalczyła brązowy medal w sztafecie (skład: Ann Elen Skjelbreid, Annette Sikveland, Gunn Margit Andreassen i Liv Grete Skjelbreid). W konkurencjach indywidualnych plasowała się poza czołową trzydziestką. Podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie razem z Liv Grete Poirée, Ann-Elen Skjelbreid i Lindą Tjørhom zajęła drugie miejsce w sztafecie. Była też między innymi szesnasta w sprincie i biegu pościgowym. Brała również udział w igrzyskach w Turynie w 2006 roku, zajmując 60. miejsce w biegu indywidualnym i piąte w sztafecie. W ostatnim strzelaniu biegu indywidualnego trafiła wszystkie pięć strzałów, jednak żadnego z nich nie zaliczono, bowiem Norweżka strzelała do nie swojej tarczy[1]. W efekcie spadła pod koniec klasyfikacji.

Po tym jak nie znalazła się w kadrze Norwegii na sezon 2008/2009 zakończyła karierę[2].

Pozostaje w nieformalnym związku z biathlonistą Frode Andresenem; z którym doczekała się trzech synów: Davida (ur. 2004), Nicolaia (ur. 2008) i Eliasa (ur. 2010). W styczniu 2018 roku najstarszy syn zmarł w wyniku ataku padaczki[3][4].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1994 Lillehammer 43. – nd. nd. – nd. –


1998 Nagano 40. 56. nd. nd. 3. nd. –


2002 Salt Lake City 30. 16. 16. nd. 2. nd. –


2006 Turyn 60. – – – 5. nd. –

Mistrzostwa świata

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1995 Anterselva 15. – nd. nd. 3. nd. –


1996 Ruhpolding – – nd. nd. – nd. –


1997 Osrblie 18. 5. 7. nd. 2. nd. –


1998 Pokljuka/Hochfilzen nd. nd. 24. nd. nd. nd. –


1999 Kontiolahti/Oslo 47. 26. 36. – 4. nd. –


2000 Oslo/Lahti – 43. 44. 14. 5. nd. –


2001 Pokljuka 49. 24. 14. 6. 4. nd. –


2002 Oslo nd. nd. nd. 22. nd. nd. –


2003 Chanty-Mansyjsk 3. 19. 11. 15. 8. nd. –


2004 Oberhof 12. 11. 11. 17. 1. nd. –


2007 Anterselva – 56. 42. – – – –

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1992/1993 70.
1993/1994 44.
1994/1995 42.
1995/1996 63.
1996/1997 10.
1997/1998 32.
1998/1999 25.
1999/2000 16.
2000/2001 23.
2001/2002 10.
2002/2003 14.
2003/2004 13.
2005/2006 49.
2006/2007 50.
2007/2008 55.

Miejsca na podium chronologicznie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1. 11 grudnia 1993 Austria Bad Gastein Sprint na 7,5 km 3. 1+0 32:00,6 +48,4 Nathalie Santer
2. 7 grudnia 1994 Szwecja Östersund Sprint na 7,5 km 3. 0+0 23:13,3 +47,1 Olga Mielnik
3. 23 stycznia 2001 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 15 km 2. 1+0+0+0 48:23,5 +1:04,9 Liv Grete Poirée
4. 27 stycznia 2001 Włochy Anterselva Bieg pościgowy na 10 km 2. 1+2+0+2 35:08,7 +1:57,3 Liv Grete Poirée
5. 18 marca 2003 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+0+0+0 48:28,4 +37,5 Kateřina Holubcová

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.