Gustavo Poyet

Gustavo Poyet
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Gustavo Augusto Poyet Domínguez

Data i miejsce urodzenia

15 listopada 1967
Montevideo

Wzrost

188 cm

Pozycja

pomocnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1988–1989 Grenoble Foot 38 37 (8)
1989–1990 River Plate Montevideo ? (?)
1990–1997 Real Saragossa 239 (63)
1997–2001 Chelsea 105 (36)
2001–2004 Tottenham Hotspur 82 (18)
2006 Swindon Town 0 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1993–2000  Urugwaj 26 (3)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2009–2013 Brighton & Hove Albion
2013–2015 Sunderland
2015–2016 AEK Ateny
2016 Real Betis
2016–2017 Shanghai Greenland
2018 Bordeaux
2021 Universidad Católica
2022–2024 Grecja
2024–2025 Jeonbuk Hyundai Motors
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Urugwaj 1995

Gustavo Augusto Poyet Dominguez (ur. 15 listopada 1967 w Montevideo) – urugwajski piłkarz grający na pozycji pomocnika.

Kariera piłkarska

Jego pierwszym klubem było Grenoble Foot 38, jednak grał tam tylko w sezonie 1988/1989. Następny rok spędził w ojczyźnianym River Plate Montevideo, skąd w 1990 roku kupił go Real Saragossa. Razem z nim Poyet wygrał Puchar Króla Hiszpanii w 1994 roku oraz Puchar Zdobywców Pucharów rok później pokonując w finale Arsenal FC. W trakcie tego meczu nosił opaskę kapitańską. Dla hiszpańskiego klubu zdobył łącznie 63 bramki w 239 meczach, jakie rozegrał w jego barwach.

W czerwcu 1997 roku przeszedł do Chelsea na zasadzie wolnego transferu. Niedługo po transferze nabawił się kontuzji, która na pewien czas wykluczyła go z gry, zdołał jednak wrócić na wygrany przez The Blues finał Pucharu Zdobywców Pucharów z VfB Stuttgart. W następnym sezonie zdobył 14 goli i uplasował się na drugim miejscu w rankingu najlepszych klubowych strzelców. Chelsea zajęła trzecie miejsce w tabeli Premiership. W sezonie 1999/2000 strzelił 18 goli, między innymi obydwa zdobyte w półfinale Pucharu Anglii przeciwko Newcastle United. Chelsea zdobyła Puchar Anglii i dotarła do ćwierćfinałów do Ligi Mistrzów. Łącznie wystąpił w barwach The Blues 145 razy i zaliczył 49 trafień.

Wraz z nastaniem na Stamford Bridge ery Claudia Ranieriego skończyła się era Poyeta. Nowy trener chciał obniżyć średnią wieku w drużynie, w wyniku czego Poyet został sprzedany do Tottenhamu Hotspur za 2,2 miliona funtów w maju 2001 roku. W drużynie Kogutów grał do roku 2004. Pojawił się w 82 meczach, strzelił 18 goli.

W latach 1993–2000 grał w reprezentacji Urugwaju. Razem z drużyną narodową wygrał Copa America w 1995 roku, został wtedy wybrany piłkarzem turnieju. Łącznie reprezentował barwy swojego kraju 26 razy, strzelił 3 gole.

Kariera trenerska

W czerwcu 2006 roku został asystentem menedżera Swindon Town. Następnie pełnił tę samą funkcję w Leeds United i Tottenhamie Hotspur.

10 listopada 2009 roku został trenerem Brighton & Hove Albion[1]. W swoim pierwszym sezonie zwyciężył w League One i został wybrany najlepszym menedżerem ligi. W czerwcu 2013 roku został zwolniony[2].

8 października 2013 roku został trenerem Sunderlandu[3].

Życie prywatne

W 2026 roku został ogłoszony ekspertem BBC podczas Mistrzostw Świata 2026[4].

Przypisy

  1. ↑ Brighton appoint Poyet as manager. BBC Sport, 2009-11-10. [dostęp 2013-10-07]. (ang.).
  2. ↑ Gus Poyet sacked by Brighton while working as BBC pundit. BBC Sport, 2013-06-24. [dostęp 2013-10-07]. (ang.).
  3. ↑ Gus Poyet: Sunderland name Uruguayan as head coach. BBC Sport, 2013-10-08. [dostęp 2013-10-08]. (ang.).
  4. ↑ Calum Crowe, TV WATCH: Joe Hart was a strange choice, but he got one thing right [online], Mail Online, 14 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-14].