Paolo Di Canio
![]() Paolo Di Canio (2010). | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Paolo Di Canio[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
175 cm[2] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Paolo Di Canio (ur. 9 lipca 1968 w Rzymie) – włoski piłkarz występujący na pozycji ofensywnego pomocnika i napastnika, trener.
Kariera piłkarska
Paolo Di Canio karierę piłkarską rozpoczął w juniorach Lazio Rzym, gdzie w 1985 roku rozpoczął również karierę profesjonalną[3]. W sezonie 1986/1987 grał na wypożyczeniu w Ternanie Calcio. W sezonie 1987/1988 awansował z klubem do Serie A, w której zadebiutował 9 października 1988 roku w bezbramkowo zremisowanym meczu wyjazdowym z FC Ceseną[4][5]. Po sezonie 1989/1990 odszedł z klubu.
Następnie w latach 1990–1993 reprezentował barwy Juventusu Turyn, z którym w sezonie 1991/1992 zdobył wicemistrzostwo Włoch i dotarł do finału Pucharu Włoch po przegranej rywalizacji w finale z AC Parmą 1:2 (1:0, 0:2), a w sezonie 1992/1993 zdobył Puchar UEFA po wygranej rywalizacji w finale z niemiecką Borussią Dortmund 6:1 (3:1, 3:0).
W sezonie 1993/1994 reprezentował barwy SSC Napoli, po czym w latach 1994–1996 reprezentował barwy AC Milanu (mistrzostwo Włoch 1996, Superpuchar Europy 1994, Puchar Interkontynentalny 1994).
Następnie wyjechał na Wyspy Brytyjskie, gdzie najpierw w sezonie 1996/1997 grał w szkockim Celticu Glasgow (wicemistrzostwo Szkocji, Nagroda PFA Scotland Players' Player of the Year), potem angielski Sheffield Wednesday (1997–1999 – Piłkarz Roku w klubie w sezonie 1997/1998[6]), West Ham United (1999–2003 – Puchar Intertoto 1999, Piłkarz Roku w klubu oraz Gol Sezonu Premier League według stacji BBC w sezonie 1999/2000[7][8][9]).
W 2001 roku otrzymał Nagrodę Fair Play FIFA, po tym jak 15 grudnia 2000 roku w zremisowanym 1:1 meczu wyjazdowym West Hamu United z Evertonem Liverpool, klubowy kolega Di Canio, Trevor Sinclair wygrał pojedynek z wybiegającym z bramki poza pole karne bramkarzem drużyny przeciwnej, Paulem Gerrardem, który, źle stawiając stopę, skręcił nogę i padł na murawę, jednak Trevor Sinclair nie zważając na uraz rywala, dośrodkował, jednak Di Canio zamiast przyjąć piłkę na klatkę piersiową i strzelić z 15 metrów do siatki, złapał piłkę oraz poczekał na gwizdek sędziego i interwencję lekarza[10][11][12][13].
W sezonie 2003/2004 reprezentował barwy Charltonu Athletic, po czym wrócił do Włoch, do Lazio Rzym w którym grał do 2006 roku (Superpuchar Włoch 2004)[14], potem przeszedł do występującego w Serie C2 Cisco Romy[15], w którym w 2008 roku zakończył karierę piłkarską.
Kariera reprezentacyjna
Paolo Di Canio w latach 1988–1990 w reprezentacji Włoch U-21 rozegrał 9 meczów, w których zdobył 2 gole, a w reprezentacji Włoch B rozegrał 1 mecz, który miał miejsce 14 listopada 1989 roku na Goldstone Ground w Brighton w zremisowanym 1:1 meczu towarzyskim z reprezentacją Anglii B, w którym zastąpił w 46. minucie Amedeo Carboniego[16].
Nigdy nie zagrał w seniorskiej reprezentacji Włoch.
Kariera trenerska
Paolo Di Canio po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. W latach 2011–2013 prowadził angielski Swindon Town[8], z którym w sezonie 2011/2012 awansował do League One[17]. 31 marca 2013 roku został trenerem AFC Sunderland, jednak 22 września 2013 roku został zwolniony po słabych wynikach klubu, który zdobył jeden punkt w pięciu spotkaniach[18].
Sukcesy
Zawodnicze
- Lazio Rzym
- Superpuchar Włoch: 2004
- Awans do Serie A: 1988
- Juventus Turyn
- AC Milan
- Celtic Glasgow
- Wicemistrzostwo Szkocji: 1997
- West Ham United
Trenerskie
- Swindon Town
- Awans do League One: 2012
Indywidualne
- PFA Scotland Players' Player of the Year: 1997
- Piłkarz Roku Sheffield Wednesday: 1998
- Piłkarz Roku West Hamu United: 2000[19]
- Gol Sezonu według stacji BBC: 2000[8]
- Nagroda Fair Play FIFA: 2001
Kontrowersje
Di Canio jest zdeklarowanym faszystą[20]; był już kilkakrotnie karany i zawieszany za publiczne wykonanie rzymskiego salutu. Stowarzyszenie faszystowskie każdorazowo opłacało nakładane na Di Canio kary.
Wielokrotnie wyrażał również podziw dla faszystowskiego dyktatora Benito Mussoliniego. W swojej autobiografii z 2001 roku pt. „Paolo Di Canio: l'Autobiografia”, wydanej przez Libreria dello Sport[21], chwalił Mussoliniego jako „zasadniczo bardzo zasadowego i etycznego człowieka”, który był „głęboko niezrozumiany”[22][23].
W 2016 roku został zawieszony przez stację Sky Sport Italia w roli eksperta po tym, jak na wizji pojawił się w koszulce z krótkim rękawem, odsłaniając tatuaż z napisem „DUX” na prawym bicepsie, oznaczający przywódcę lub w języku włoskim Duce, pseudonim Benito Mussoliniego[24][25][26]. Ma także na plecach tatuaże przedstawiające symbole faszystowskie, w tym orła, fasces oraz portret Benito Mussoliniego[27].
W 2010 roku uczestniczył w pogrzebie faszysty Paolo Signorelliego, skazanego za udział w zamachu w Bolonii w 1980 roku, w którym zginęło 85 osób, a ponad 200 osób zostało rannych[28]. Podczas ceremonii żałobnicy, w tym Di Canio wykonali rzymskie saluty[29].
Ciekawostki
- Paolo Di Canio tatuaż na lewym górnym ramieniu przedstawiający herb West Hamu United[30], natomiast na klatce piersiowej portret swojego ojca[31].
- Paolo Di Canio mówił także o rosnącym wpływie kultury samurajów na swoje życie oraz o japońskiej mentalności duchowej wynikającej z lektury Mishimy i nauk tradycji Hagakure and Bushido[32].
Przypisy
- 1 2 3 Paolo Di Canio w bazie Barryhugmansfootballers.com (ang.)
- ↑ Paolo Di Canio w bazie Premier League (ang.)
- ↑ Di Canio de retour à la Lazio [data dostępu: 2026-01-24] (fr.)
- ↑ Gli eroi in bianconero: Paolo DI CANIO [data dostępu: 2014-07-10] (wł.)
- ↑ Paolo Di Canio w bazie Magliarossonera.it (wł.)
- ↑ Sheffield Wed Player of the Year 1969-2021 (ang.)
- ↑ Maverick worth the risk [data dostępu: 2002-01-04] (ang.)
- 1 2 3 Swindon Town confirm Paolo di Canio as new manager [data dostępu: 2011-05-20] (ang.)
- ↑ Awards (ang.)
- ↑ Di Canio wins Fair Play award [data dostępu: 2001-12-17] (ang.)
- ↑ English Premier League: Ranking 60 of the Best Overseas Players in EPL History [data dostępu: 2011-06-14] (ang.)
- ↑ Czy warto być uczciwym? Legendarny gest włoskiego piłkarza [data dostępu: 2017-05-21]
- ↑ Faszysta o gołębim sercu. 17 lat temu miał miejsce pamiętny gest Fair Play [data dostępu: 2017-12-19]
- ↑ Lazio offer has di Canio begging Charlton for release [data dostępi: 2004-08-06] (ang.)
- ↑ Paolo Di Canio w bazie Tuttocalciatori.net (wł.)
- ↑ England – International Results B-Team – Details (ang.)
- ↑ Paoli Di Canio, czyli faszysta na Wyspach [data dostępu: 2012-10-16]
- ↑ Paolo Di Canio: Sunderland sack head coach after 13 games [data dostępu: 2013-09-22] (ang.)
- ↑ Awards (ang.)
- ↑ I'm a fascist, not a racist, says Paolo di Canio [data dostępu: 2005-12-24] (ang.)
- ↑ PAOLO DI CANIO – L'AUTOBIOGRAFIA [data dostępu: 2019-09-12] (wł.)
- ↑ Paolo Di Canio: 'My life speaks for me' [data dostępu: 2013-04-01] (ang.)
- ↑ Footballer's 'fascist salute' row [data dostępu: 2005-01-09] (ang.)
- ↑ Political Football: Paolo Di Canio [data dostępu: 2008-04-26] (ang.)
- ↑ Paolo Di Canio suspended after displaying 'dux' tattoo by Sky Italia [data dostępu: 2016-09-14] (ang.)
- ↑ Sky Sport Italia suspends Paolo Di Canio after showing 'dux' tattoo [data dostępu: 2016-09-14] (ang.)
- ↑ Mussolini tattoos and fascist salutes: The troubling political history of former Sheffield Wednesday forward Paolo Di Canio [data dostępu: 2019-11-19] (ang.)
- ↑ Sergio Zavoli, La notte della Repubblica, Nuova Eri, 1992 (wł.)
- ↑ HOPE not hate news: Paolo Di Canio at bomb fascist’s funeral [data dostępu: 2013-04-06](ang.)
- ↑ Where Are They Now? Paolo Di Canio [data dostępu: 2018-03-27] (ang.)
- ↑ The man with the Swindon tattoo [data dostępu: 2012-05-01] (ang.)
- ↑ Paolo Di Canio: 'My life speaks for me' [data dostępu: 2011-12-11] (ang.)
Linki zewnętrzne
- Paolo Di Canio w bazie BDFutbol.com (ang. • hiszp. • kat.)
- Paolo Di Canio w bazie BDFutbol.com (ang. • hiszp. • kat.)
- Paolo Di Canio w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
- Paolo Di Canio w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
- Paolo Di Canio w bazie Premier League (ang.)
- Paolo Di Canio w bazie Tuttocalciatori.net (wł.)
- Paolo Di Canio w bazie WorldFootball.net (ang.)
- Paolo Di Canio w bazie Magliarossonera.it (wł.)
- Paolo Di Canio w bazie FootballDatabase.eu (ang. • fr. • hiszp.)
- Paolo Di Canio w bazie Barryhugmansfootballers.com (ang.)
- Paolo Di Canio, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2026-04-28].
- Paolo Di Canio, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2026-04-28].
