Gustaw Klauzner

Gustaw Klauzner
Data i miejsce urodzenia

10 września 1946
Wilno

Zawód, zajęcie

tancerz baletowy, choreograf, pedagog

Alma Mater

Gdańska Szkoła Baletowa, Akademia Muzyczna w Warszawie

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Gustaw Klauzner (ur. 10 września 1946 w Wilnie) – polski tancerz, choreograf, pedagog

Życiorys

Urodził się w rodzinie Ezechiela[1] (1922–2007) i Marianny z domu Kostrubiec (1919–1998)[2][3]. Absolwent Państwowej Średniej Szkoły Baletowej w Gdańsku (1967)[4][5] i Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Wychowanek Janiny Jarzynówny-Sobczak[6]. Debiutował jako tancerz na scenie Opery Bałtyckiej partią Chłopca w balecie Piotra Schulza Serenada do Eine kleine Nachtmusik Mozarta w 1967, jako choreograf Gilgamesza do muzyki Augustyna Blocha w 1974[7]. Od debiutu w 1967 solista Baletu Opery Bałtyckiej. W 1974 założył Baletową Scenę Kameralną, w 1976 objął kierownictwo gdańskiego zespołu, którą to funkcję nieprzerwanie pełnił do 1988[8].

Występował i prezentował swoje dzieła choreograficzne na scenach Gdańska, Łodzi, Warszawy, a także w Niemczech, Bułgarii, Rumunii, Holandii, Grecji, Italii, Szwecji, Rosji i Egipcie. W Zimbabwe w Afryce prowadził kursy choreograficzne. Nagradzany wielokrotnie za osiągnięcia artystyczne i popularyzację twórczości Wacława Niżyskiego i Karola Szymanowskiego.

Mąż Mirosławy (1946–2024[2]), ojciec Olgi[9].

Najważniejsze kreacje sceniczne

Źródło:[10].

Najważniejsze realizacje choreograficzne w Operze Bałtyckiej

  • Posągi Mistrza Piotra R. Twardowskiego wraz z Janiną Jarzynówną-Sobczak (1973)
  • Gilgamesz A. Blocha (1974)
  • Hamlet do muzyki Czajkowskiego
  • Odys J. Hajduna
  • Ekstaza A. Skriabina
  • C-67 H. Jabłońskiego (1975)
  • Reanimacja J. Skrzeka (1976)
  • Na kwaterze St. Moniuszki
  • Osamotnienie A. Blocha
  • Mandragora K. Szymanowskiego
  • Medea J. Łuciuka (1979)
  • Pan Twardowski L. Różyckiego (1980)
  • Fragmenty z życia artysty do muzyki C. Debussego i M. Ravela (1981)
  • Mity K. Szymanowskiego
  • Doktor Oj Boli! I. Morozowa (1983)
  • In Memoriam Chopin (1983, 1996)
  • Jurand A. Josifowa (1985)
  • Isadora moja miłość... do muzyki J.S. Bacha, L. van Beethovena, R. Schuberta, F. Chopina, R. Straussa, R. Wagnera (1980)
  • Bolero M. Ravela,
  • Aria nr 5 z Bachianas Brasileiras H. Villi-Lobosa
  • Amerykanin w Paryżu G. Gerschwina (1996)
  • Królewna Śnieżka i Siedmiu Krasnoludków B. Pawłowskiego (1997)
  • Pan Twardowski muz. Ludomir Różycki (2008, Teatr Wielki Opera Narodowa)[11]

Źródło:[12].

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 M.P. z 2000 r. Nr 24, poz. 503 (ISAP) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywania obowiązków wynikających z pracy zawodowej w Państwowej Operze Bałtyckiej w Gdańsku”.
  2. 1 2 Cmentarze Komunalne w Gdyni [online], gdynia.grobonet.com [dostęp 2025-12-01].
  3. ↑ Marianna Klauzner z d. Kostrubiec [online], www.myheritage.pl [dostęp 2025-12-01].
  4. ↑ Absolwenci - Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. J. Jarzynówny-Sobczak w Gdańsku - Portal Gov.pl [online], Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. J. Jarzynówny-Sobczak w Gdańsku [dostęp 2025-12-01].
  5. ↑ Historia [online], szkolabaletowa.pl [dostęp 2020-02-02] (pol.).
  6. ↑ Katarzyna K. Gardzina, Diabeł jest wielkim magiem [online], Rzeczpospolita, 26 marca 2008 [dostęp 2025-12-01].
  7. ↑ Gilgamesz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Sztuki) [dostęp 2020-02-02].
  8. ↑ taniec POLSKA [pl] – instytucje – Opera Bałtycka [online], taniecpolska.pl [dostęp 2020-02-02] (pol.).
  9. ↑ Redakcja, Czy osoby niepełnosprawne intelektualnie są zdolne tworzyć dom? Historia Oli i Marcina z Gdyni [online], Nasze Miasto, 3 czerwca 2009 [dostęp 2025-12-01].
  10. ↑ Gustaw Klauzner, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2020-02-02].
  11. ↑ Warszawa. Premiera „Pana Twardowskiego” [online], e-teatr.pl [dostęp 2020-02-04] (pol.).
  12. ↑ Opera Bałtycka :: Wykaz premier, old.operabaltycka.pl [dostęp 2020-02-02] [zarchiwizowane 2020-02-02] (pol.).
  13. 1 2 Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 370, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-12-01].
  14. ↑ Miłosława Bukowska-Schielmann, Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1987. Różne wydarzenia i imprezy. Odznaczenia państwowe odznaki honorowe wręczone w 1987 roku, „Gdański Rocznik Kulturalny”, Nr 12, 1989, s. 319, ISSN 0860-2492 [dostęp 2025-12-17].