Halina Mlynkova

Halina Mlynkova

Halina Mlynkova (2016)
Imię i nazwisko	Halina Młynková
Data i miejsce urodzenia	22 czerwca 1977 Trzyniec
Gatunki	folk, rock, pop
Zawód	piosenkarka, autorka tekstów, aktorka
Aktywność	od 1998
Wydawnictwo	Mystic Production, Universal Music Polska
Zespoły
Brathanki (1998–2003)
Odznaczenia

Halina Mlynkova, właściwie Młynková (ur. 22 czerwca 1977 w Trzyńcu) – polsko-czeska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów, okazjonalnie także prezenterka telewizyjna i aktorka, pochodząca z Zaolzia.

W latach 1998–2003 wokalistka zespołu Brathanki, z którym wydała dwa albumy studyjne: Ano! (2000)^[1] i Patataj (2001)^[2] i wypromowała przeboje: „Czerwone korale”, „Gdzie ten, który powie mi”, „Siebie dam po ślubie” i „W kinie, w Lublinie – kochaj mnie”. Za sprzedaż pierwszego albumu zdobyli czterokrotnie platynową płytę^[3], za drugi album otrzymali Fryderyka za album roku etno/folk^[4]. Od 2003 artystka solowa, wydała trzy albumy: Etnoteka (2011)^[5], Po drugiej stronie lustra (2013)^[6] i Życia mi mało (2016)^[7]. Drugi album promowała singlem „Ostatni raz”, z którym zwyciężyła w konkursie „SuperPremier” podczas LI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu^[8].

Była konferansjerką kilku edycji Gorolskiego Święta, a także występowała jako uczestniczka, trenerka, jurorka bądź prowadząca w wielu telewizyjnych programach rozrywkowych oraz zagrała w spektaklach teatralnych Życie jest sceną i Édith i Marlene^[9].

W 2025 została odznaczona Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”^[10].

Urodziła się w Trzyńcu, a dorastała w Nawsiu w części Śląska Cieszyńskiego, znajdującej się w granicach Republiki Czeskiej. Jest córką Anny i Władysława Młynków, polskiego działacza społecznego na Zaolziu, m.in. prezesa Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego^[11]. Ma brata^[12]. Mając sześć lat, rozpoczęła naukę gry na fortepianie^[13]. Śpiewała również w różnych chórach i zespołach dziecięcych^[14]. Będąc nastolatką, pasjonowała się także malarstwem i uczęszczała na lekcje rysunku^[15]. W okresie nauki w liceum medycznym w Cieszynie należała do Zespołu Pieśni i Tańca „Olza”^[13]. Studiowała etnografię na Uniwersytecie Jagiellońskim^[16]. Na trzecim roku studiów rozpoczęła naukę w Krakowskiej Szkole Jazzu i Muzyki Rozrywkowej^[17].

W latach 1995–1997 prowadziła Gorolski Święto w Jabłonkowie^[17]. Wiosną 1998 została wokalistką zespołu Brathanki, z którym nagrała i wydała dwa albumy studyjne: Ano! (2000)^[18][19][20] i Patataj (2001)^[21]. Obie płyty zebrały przychylne recenzje krytyków i zapewniły zespołowi popularność. Za debiutancką płytę wraz z Brathankami była nominowana do nagrody Fryderyka w czterech kategoriach, m.in. za fonograficzny debiut roku i grupa roku^[22]. 23 kwietnia 2002 na gali rozdania Fryderyków odebrała z Brathankami nagrodę za album roku etno/folk^[4]. Wiosną 2003 odeszła z zespołu^[23].

W 2003 nagrana przez nią piosenka „To były piękne dni” z repertuaru Haliny Kunickiej znalazła się na składance pt. Ladies, która została wydana z inicjatywy fundacji Jolanty Kwaśniewskiej^[24]. Następnie zrobiła sobie kilkuletnią przerwę w karierze spowodowaną narodzinami, a następnie wychowaniem dziecka^[13]. W 2007 uczestniczyła w szóstej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami^[13], a z powodu kontuzji wycofała się z konkursu w czwartym odcinku^[25][26]. W 2009 nagrała piosenkę „Bez słów” na płytę Piotra Rubika pt. RubikOne^[27]. Wiosną 2011 była trenerką jednej z drużyn w programie TVP2 Bitwa na głosy^[28]. W listopadzie 2011 wydała debiutancki, solowy album studyjny pt. Etnoteka, który stworzyła we współpracy z Robertem Amirianem^[29][30] i z którym dotarła do 48. miejsca oficjalnej listy sprzedaży w Polsce^[31]. W grudniu wystąpiła podczas koncertu Szukamy stajenki. Kolędy i pastorałki Jacka Kaczmarskiego organizowanego w Centrum św. Jana w Gdańsku^[32]. Na początku 2012 wydała teledysk do drugiego singla, „Dziwogóra”^[33]. Latem nagrany przez nią utwór „Za wolność...” pojawił się na albumie pt. Morowe panny, który powstał na potrzeby kampanii promującej współczesną kobiecość, zrealizowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego^[34]. Jesienią premierę miała książka pt. Bajkowa mozaika, na której znalazła się bajka autorstwa Mlynkovej^[35]. W grudniu wraz z Krzysztofem Kiljańskim nagrała piosenkę „Podejrzani zakochani”, promującą film komediowy o tym samym tytule^[36].

W 2013 wcieliła się w postać Marlene Dietrich w spektaklu Édith i Marlene w reżyserii Márty Mészáros^[9], który był wystawiany w Teatrze Polskim w Warszawie. We wrześniu 2013 poinformowała o rozpoczęciu współpracy z wytwórnią Universal Music Polska^[37], pod której szyldem w październiku wydała album pt. Po drugiej stronie lustra. Płytę promowała singlami: „Aż do dna”^[38][39] i „Ostatni raz”^[40]. W latach 2013–2015 współpracowała telewizyjne koncerty sylwestrowe Sylwester z Dwójką^[41]. 6 czerwca 2014 z utworem „Ostatni raz” zwyciężyła w konkursie „SuperPremiery” podczas 51. KFPP w Opolu^[42]. Podczas festiwalu otrzymała również nagrodę fotoreporterów i dziennikarzy^[43]. W 2014 była jurorką w jednym odcinku programu SuperSTARcie. W 2015 współprowadziła koncerty z trasy Lato Zet i Dwójki^[44][45] i szóstą edycję konkursu talentów The Voice of Poland (2015)^[46]. W czerwcu 2015 wystąpiła w koncercie Muzyczna biografia – 90 lat Polskiego Radia podczas 52. KFPP w Opolu, wykonując wiązankę przebojów lat 60. i 70., tj. „Nie bądź taki szybki Bill”, „Cicha woda brzegi rwie”, „Tych lat nie odda nikt” i „Gdzie się podziały tamte prywatki?”^[47]. Była też nominowana do festiwalowych Superjedynek w kategoriach: SuperPrzebój (za „Ostatni raz”) i SuperArtystka^[48] oraz wystąpiła w koncercie Radia Zet i Dwójki w Kołobrzegu^[49].

W 2015 zakończyła pracę nad trzecim solowym albumem studyjnym, którego premierę odroczyła z powodu innych zobowiązań zawodowych^[50]. 30 września 2016 wydała album pt. Życia mi mało, który promowała teledyskami do singli: „Zabiorę cię”, „Kawa” i „Mówisz mi”^[51]. Z płytą dotarła do 29. miejsca oficjalnej listy sprzedaży w Polsce^[52]. W sierpniu 2017 zaśpiewała na Placu Teatralnym w Warszawie w koncercie piosenek patriotycznych z okazji 97. rocznicy Bitwy Warszawskiej^[53]. W 2018 zagrała epizodyczną rolę w filmie Muzykanci^[54], a także po raz czwarty współprowadziła telewizyjny koncert Sylwester z Dwójką. W sierpniu 2019 zaśpiewała przebój „Czerwone korale” w koncercie Przeboje wolnej Polski na Top of the Top Sopot Festival 2019, występując z zespołem Brathanki pierwszy raz od 16 lat^[55]. W maju 2023 z utworem „Przerwany”, który nagrała z zespołem Tulia, zakwalifikowała się do konkursu „Premiery” w ramach 60. KFPP w Opolu^[56], na którym zdobyła Nagrodę Publiczności im. Karola Musioła^[57].

Będąc wokalistką zespołu Brathanki, wykonywała piosenki o stylistyce pop-rockowej z elementami folkloru^[58] węgierskiego i słowackiego^[59]. Na pierwszy solowy album Etnoteka nagrała utwory inspirowane brzmieniami etnicznymi^[30], zadebiutowała też jako autorka tekstów, pisząc słowa do większości piosenek z płyty^[60]. Na drugim albumie Po drugiej stronie lustra umieściła materiał inspirowany muzyką irlandzką^[38][61]. Trzeci album Życia mi mało to powrót do stylistyki pop-rockowej z elementami folku^[62].

W latach 2003–2012 była żoną aktora Łukasza Nowickiego^[63], z którym ma syna, Piotra (ur. 2004). W kwietniu 2012, będąc w trakcie rozwodu z Nowickim, wystąpiła z mężem w programie Tomasz Lis na żywo, by zaapelować do mediów o uszanowanie ich prywatności i zwrócić uwagę na przekraczanie granic prywatności przez sądy poprzez udostępnianie szczegółów kolejnych rozpraw dziennikarzom^[64]. 14 lutego 2015 wyszła za producenta muzycznego Leszka Wronkę^[65], a świadkiem na ich ślubie był Karel Gott^[66]. Rozwiodła się z mężem w 2020^[67] i zamieszkała z synem w Warszawie. Niebawem związała się z muzykiem i piosenkarzem Marcinem Kindlą, z którym ma syna, Lea (ur. 29 czerwca 2021)^[68].

Deklaruje narodowość polską^[61], posiada również obywatelstwo czeskie^[61]. Posługuje się językami polskim, czeskim, angielskim i rosyjskim, a także dialektem śląsko-cieszyńskim^[61].

Należy do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego^[69].

Albumy studyjne

Albumy kompilacyjne

Single

Występy gościnne

• 2009: Życie jest sceną w Teatrze Sabat
• 2013: Édith i Marlene jako Marlene Dietrich w Teatrze Polskim w Warszawie (reż. Márta Mészáros, premiera: 5 marca 2013 w Mazowieckim Teatrze Muzycznym w Otrębusach)^[9]

• Ewa Farna