Hambergit

Hambergit

okaz hambergitu z Afganistanu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Be2(BO3)(OH)[1]
Twardość w skali Mohsa	7,5[2][1]
Przełam	nierówny, schodkowy[2], muszlowy[3]
Łupliwość	dokładna[2], doskonała, dobra[1]
Pokrój kryształu	słupkowy, tabliczkowy, bipiramidalny[2], pryzmatyczny[1]
Układ krystalograficzny	rombowy[2][1]
Klasa krystalograficzna	dwupiramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2][1]
Gęstość	2,35–2,37 g/cm3[2]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, szara, kremowa, żółtawa; bezbarwny[2][1]
Rysa	biała[2][1]
Połysk	szklisty[2][1]
Współczynnik załamania	1,554–1,631 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,071–0,074[4] dyspersja (optyka): 0,015[4]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	6.AB.05[1]

Hambergit – bardzo rzadki minerał boranowy.

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, pryzmatycznym i tabliczkowym; także narosłe^[2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego^[1][3]. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk. Rozpuszczalny w kwasie solnym^[3].

Występuje jako późny minerał w druzach pegmatytów granitowych^[2][4]. Także w żwirach, złożach aluwialnych^[3] i sjenitach^[1]. Towarzyszą mu najczęściej skalenie, albit, lepidolit, spodumen, beryl, beryllonit, herderyt, kwarc oraz elbait^[2][1][3].

Występuje na Madagaskarze^[4], w Norwegii, Brazylii, Indiach (Kaszmir), Pakistanie, Rosji i USA (Kalifornia)^[1][3].

• 
  w towarzystwie fioletowego lepidolitu z hrabstwa San Diego w Kalifornii
• 
  w towarzystwie turmalinu z Nepalu