Happysad

Happysad

Happysad (2026)
Rok założenia	2001
Pochodzenie	Polska (Skarżysko-Kamienna)
Gatunek	rock alternatywny
Wydawnictwo	Mystic Production, S.P. Records Mokre Buty
Powiązania	Sen Zu
Strona internetowa

Happysad (zapis stylizowany happysad^[1]) – polski zespół rockowy założony w 2001.

Zespół został założony w 2001^[2] w Skarżysku-Kamiennej przez muzyków, którzy już wcześniej grali razem. Początkowo występowali pod nazwą HCKF (Hard Core’owe Kółko Filozoficzne)^[2], którą później zmienili na Happy Sad Generation. W 2002 przybrali nazwę happysad, wybrali logo grupy (z nazwą pisaną małą literą^[1]) i nagrali pierwsze demo z materiałem, który w lipcu 2004 wydali nakładem S.P. Records na albumie pt. Wszystko jedno. Płytę promowali singlem „Zanim pójdę”, który przez 33 tygodnie utrzymywał się na Liście Przebojów Programu Trzeciego. W kwietniu 2007 magazyn „Teraz Rock” uznał Wszystko jedno za jeden z 50 najważniejszych albumów w historii polskiego rocka.

W październiku 2005 wydali album pt. Podróże z i pod prąd, który został doceniony przez krytyków muzycznych – redakcja magazynu „Teraz Rock” uplasowała go wśród najlepszych polskich albumów roku.

W połowie 2006 Maciej Sosnowski odszedł z zespołu, a nowym perkusistą w składzie został Jarosław Dubiński. 1 września 2007 podczas organizowanego przez nich festiwalu SKARfest wydali album pt. Nieprzygoda, który zajął pierwsze miejsce na liście sprzedaży w Polsce. Podczas jesiennej trasy promocyjnej Nieprzygoda Tour 2007 zagrali koncerty w ponad 40 miastach.

21 czerwca 2008 podpisali kontrakt z wytwórnią Mystic Production na pierwszą w dorobku grupy koncertową płytę DVD pt. Na żywo w Studio z zapisem występu z 4 października w Krakowie podczas jesiennej trasy koncertowej Długa Droga Tour. Koncertowe wydawnictwo zyskało status złotej płyty już w dniu premiery, 24 listopada 2008, z czytelnicy magazynu „Teraz Rock” uznali je za najlepsze polskie muzyczne wydawnictwo DVD 2008 roku. 16 lutego 2009 ukazała się wersja audio tego koncertu, w formie podwójnego albumu CD.

Wraz z wiosenną trasą koncertową Eska Rock Tour 2009 zespół zyskał nowego członka – Daniela Pomorskiego (trąbka, instrumenty klawiszowe), z którym muzycy współpracowali już przy nagraniu Na żywo w Studio. 19 października 2009 wydali album pt. Mów mi dobrze, za którego sprzedaż otrzymali w maju 2010 certyfikat złotej płyty^[3].

2 października 2010 wyruszyli w trasę koncertową Skazani na busa Tour, którą musieli przerwać pod koniec listopada z powodu poważnej choroby perkusisty. Grupa zapowiedziała, że miasta, w których nie odbyły się zapowiedziane koncerty, zostaną włączone do kolejnej zimowo-wiosennej trasy zespołu. Podczas trasy „Skazani na busa Tour” wykonywali przekrojowy materiał ze wszystkich swoich płyt (utwory „Ostatni blok w mieście” i „Manewry szczęścia” zostały na nowo zaaranżowane), a także niepublikowany dotąd utwór „Nic nie zmieniać”.

W 2011, z okazji dziesięciolecia zespołu, zagrali jubileuszowy koncert na festiwalu w Jarocinie. 7 października 2011 wydali dwupłytowy album pt. Zadyszka; na pierwszej płycie umieścili covery swoich piosenek wykonywane przez zaprzyjaźnione z nimi kapele (m.in. Czesław Śpiewa, Indios Bravos, Enej, Muchy, Hurt czy Frontside), a na drugiej – pełny zapis jubileuszowego koncertu na festiwalu w Jarocinie. Jesienią 2011 zagrali urodzinową trasę koncertową „Zadyszka Tour”. 1 października, podczas otwierającego trasę koncertu w Skarżysku-Kamiennej, wydali reedycję swojego pierwszego dema nagranego w Studiu Kaesemek w Końskich między 8 a 12 kwietnia 2002.

W lutym 2012 w domowym studiu w Nowym Kawkowie nagrali materiał na album pt. Ciepło/Zimno, który wydali 5 września 2012. W tym samym roku zagrali na Przystanku Woodstock, a za swój występ otrzymali nagrodą „Złoty Bączek” przyznawany w plebiscycie publiczności. W następnie roku ponownie zagrali na tym festiwalu, a zapis koncertu wydali 4 grudnia 2013 na albumie CD/DVD, pt. Przystanek Woodstock 2013. W 2014 nagrali album pt. Jakby nie było jutra.

W 2017 wydali album pt. Ciało obce, a 31 marca tego samego roku, we wrocławskim klubie Centrum Koncertowe A2, zagrali swój tysięczny koncert. W 2019 byli gośćmi specjalnymi 16. festiwalu reggae Najcieplejsze Miejsce Na Ziemi w Wodzisławiu Śląskim^[4].

Styl grupy Happysad najczęściej określany jest jako mieszanka rocka alternatywnego, gitarowego^[5][6][7]. Jednak wokalista, Jakub Kawalec, określił swoją muzykę jako rock regresywny, jednocześnie odcinając się zdecydowanie od nurtu punk rock. W wywiadzie dla magazynu Pressja powiedział^[8]:

My nie jesteśmy punkrockowcami. Nie utożsamiamy się z żadną ideologią – ani punkową, ani punkrockową. (...) Mieliśmy parę pomysłów na kilka piosenek i od razu zostaliśmy wrzuceni do jakiegoś worka z kapelami, które od 20-stu lat buntują się. Dla nas liczy się głównie muzyka. Ja zawsze mówię, że jesteśmy totalnymi, romantycznymi bezideowcami. (..) Nie jesteśmy jakimś moralizującym tworem i takim, który wyznacza kierunki myślenia.

Gitarzysta Łukasz Cegliński uzupełnił tę wypowiedź:

(...) w latach tam 70’ czy w połowie lat 80’ poprzez muzykę punkrockową czy punkową ludzie chcieli coś zrobić, zmienić świat, a my tak nie bardzo chcemy.

Ponadto Jakub Kawalec, charakteryzując wykonywany przez zespół gatunek muzyczny, powiedział^[9]:

(...) jesteśmy zespołem, który gra rock regresywny, czyli stojący w zupełnej opozycji do rocka progresywnego, zupełnie nic nie wnoszący do rzeczywistości muzycznej – style są pomieszane z tych istniejących. Nie poszukujemy, odtwarzamy.

Jednakże po wydaniu albumu Ciepło/Zimno, w wywiadzie dla czasopisma Teraz Rock, zespół podaje w wątpliwość aktualność określenia rock regresywny^[10]:

(...) Można poszukiwać. I ta płyta jest właśnie taka. Nie wiem, czy nasza etykietka „regresywnego rocka” – przekorna bo przekorna, ale jednak – jest dalej aktualna, bo zespół naprawdę oddał się poszukiwaniom.(...)

Po wydaniu pierwszego albumu zespołowi zarzucana była zbytnia prostota utworów; magazyn zine określił je jako 3-akordowe^[11]. Z drugiej strony, prostota ta bywała traktowana jako zaleta. Magazyn Cogito pisał: „Pozornie nieskomplikowane gitary unikają ścierających gryfy solówek, ale powalają barwą (...) i sprawnością”^[12]. Magazyn Teraz Rock w recenzji określa teksty Kawalca jako proste, bezpośrednie, napisane lekkim piórem i niepretensjonalne a muzykę jako pozbawioną niesamowitych pomysłów, ale za to pełną uroku, ciepła, naiwnego piękna i specyficznej subtelności^[10].

Piosenki z drugiego albumu są bardziej złożone pod względem aranżacji, a także bardziej zróżnicowane. Za Wszystko jedno zespół był chwalony za żonglowanie konwencjami; podobnie jest i na Podróżach... – od utworów melodyjnych, dynamicznych, reggae’ujących, pełnych pozytywnej energii, są tu i utwory ostre i rockowe, nieco ponure oraz ballady^[13].

Trzeci album – Nieprzygoda – postrzegany jest jako najdojrzalszy w dorobku grupy. Zespół odchodzi w nim od mocnych brzmień na rzecz rozbudowanych kompozycji i psychodelii. W Strip-Tease dla magazynu Teraz Rock wokalista Jakub Kawalec mówi: „(...) Chcieliśmy sobie troszkę odetchnąć od tego energetycznego łupania. Czuliśmy potrzebę lekkiego przyhamowania. To takie uchylenie okna w pokoju, żeby wleciało odrobinę świeżego”^[14].

O wiele radośniejszym i bardziej energicznym jest czwarty album grupy „Mów mi dobrze”. Można powiedzieć, że jest on niemal kompletnym przeciwieństwem poprzedniej płyty. Oprócz znanego z wydawnictwa DVD utworu „W piwnicy u dziadka” oraz „Nie ma nieba” wpisanym już od roku na koncertową setlistę zespołu, na „Mów mi dobrze” znajduje się jeszcze 10 premierowych piosenek. Dynamiki i smaczków aranżacyjnych dodaje albumowi wykorzystane na nim dodatkowe instrumentarium – oprócz goszczącej na nagraniach już drugą płytę trąbki, pojawiają się również klawisze i akordeon.

• happysad.art.pl – oficjalna strona zespołu