Hełm HSAT

HSAT (Helmet Steel Airborne Troop, pol. hełm stalowy wojsk spadochronowych) – brytyjski hełm wojskowy, zaprojektowany dla wojsk spadochronowych i powietrznodesantowych.
Historia
Hełmy HSAT zostały wprowadzone na wyposażenie sił alianckich w czasie II wojny światowej. Pierwszy HSAT Mk I został wyprodukowany w 1941 roku. Początkowo produkowany był przez Briggs Motor Bodies w Dagenham. Wczesne hełmy „P Type” wyprodukowano w zaledwie 500-1000 egzemplarzy. „P Type” posiadał niemagnetyczny dzwon ze stali manganowej z gumowaną obręczą i fasunkiem podobnym do niemieckiej konstrukcji M36/40.
Prototyp hełmu pierwszy raz zastosowano bojowo w lutym 1942 roku podczas rajdu na Bruneval. W 1944 roku wprowadzono nowy wzór hełmu, przeznaczony był dla wojsk pancernych zwany potocznie „hełmem pancerno-motorowym”. Po 1945 roku wyprodukowane hełmy zostały przekazane do krajów Commonwealth, używane były aż do czasów wojny o Falklandy.
Hełmy występowały w trzech odmianach Mk I, Mk II, Mk III.
W Polskich Siłach Zbrojnych na zachodzie

Hełmy HSAT znalazły się m.in. na wyposażeniu 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej oraz 2 Batalionu Komandosów Zmotoryzowanych.
Użytkownicy
Hełmów HSAT używały m.in. siły zbrojne:
Bibliografia
- Jacek Kijak: Hełmy Wojska Polskiego 1917–1991. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1993. ISBN 83-11-07997-8.
Linki zewnętrzne
- World War II British Airborne na arnhemjim.blogspot.com