Hełm HSAT

Brytyjski spadochroniarz w hełmie HSAT, 1942 r.

HSAT (Helmet Steel Airborne Troop, pol. hełm stalowy wojsk spadochronowych) – brytyjski hełm wojskowy, zaprojektowany dla wojsk spadochronowych i powietrznodesantowych.

Historia

Hełmy HSAT zostały wprowadzone na wyposażenie sił alianckich w czasie II wojny światowej. Pierwszy HSAT Mk I został wyprodukowany w 1941 roku. Początkowo produkowany był przez Briggs Motor Bodies w Dagenham. Wczesne hełmy „P Type” wyprodukowano w zaledwie 500-1000 egzemplarzy. „P Type” posiadał niemagnetyczny dzwon ze stali manganowej z gumowaną obręczą i fasunkiem podobnym do niemieckiej konstrukcji M36/40.

Prototyp hełmu pierwszy raz zastosowano bojowo w lutym 1942 roku podczas rajdu na Bruneval. W 1944 roku wprowadzono nowy wzór hełmu, przeznaczony był dla wojsk pancernych zwany potocznie „hełmem pancerno-motorowym”. Po 1945 roku wyprodukowane hełmy zostały przekazane do krajów Commonwealth, używane były aż do czasów wojny o Falklandy.

Hełmy występowały w trzech odmianach Mk I, Mk II, Mk III.

W Polskich Siłach Zbrojnych na zachodzie

Hełm HSAT generała Sosabowskiego

Hełmy HSAT znalazły się m.in. na wyposażeniu 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej oraz 2 Batalionu Komandosów Zmotoryzowanych.

Użytkownicy

Hełmów HSAT używały m.in. siły zbrojne:

Bibliografia

  • Jacek Kijak: Hełmy Wojska Polskiego 1917–1991. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1993. ISBN 83-11-07997-8.

Linki zewnętrzne