Henryk Baranowski (malarz)

Henryk Baranowski

Data i miejsce urodzenia	4 maja 1932 Starogard Gdański
Data i miejsce śmierci	18 czerwca 2005 Gdańsk
Narodowość	polska
Alma Mater	Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Gdańsku
Dziedzina sztuki	malarstwo
Odznaczenia

Henryk Baranowski (ur. 4 maja 1932 w Starogardzie Gdańskim, zm. 18 czerwca 2005 w Gdańsku)^[1] − polski malarz marynista, marynarz, komandor marynarki wojennej.

Urodził się w rodzinie Alfreda (1906−2003) i Jadwigi (1907−1976)^[2]. Pierwsze lekcje malarstwa pobierał w Starogardzie Gdańskim u Jana Falkowskiego, który zatrudnił go w swoim Zakładzie Dekoracyjno-Malarskim. Po ukończeniu średniej szkoły zawodowej w Starogardzie Gdańskim, w 1948 przeniósł się do Gdyni Orłowa i rozpoczął 3-letni kurs w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Sopocie, który ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Jego rodzice byli właścicielami pensjonatu „Morskie Oko”^[3]. W 1951 został przyjęty w charakterze wolnego słuchacza do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Sopocie (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku). Uczęszczał do pracowni prof. Juliusza Studnickiego, Jana Wodyńskiego i Janusza Strzałeckiego. W 1952 powołany do służby wojskowej, którą odbył w Pracowni Plastycznej przy Klubie Oficerskim Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. Po odbyciu służby wojskowej, wrócił do Gdyni i podjął pracę plastyka dekoratora w klubie Zarządu Portu w Gdańsku. W 1956 zgłosił się do Marynarki Wojennej. W 1971 otrzymał stopień oficerski. W 1977 przebywał kilka miesięcy jako obserwator ONZ na Bliskim Wschodzie^[4].

Uprawiał głównie malarstwo marynistyczne, znany jest również z pejzaży Kaszub. Szczególnie upodobał sobie tematy morza i Gdyni. Najczęściej posługiwał się techniką olejną, gwaszem i akwarelą, z technik graficznych linorytem. Stworzył ok. 4000 dzieł^[1].

We wrześniu 1952 w salonie sztuki „Cyganeria” w Gdyni odbyła się pierwsza indywidualna wystawa Henryka Baranowskiego. Brał udział w 74 wystawach ogólnopolskich, zagranicznych i 40 indywidualnych. Prace artysty znajdują się w zbiorach: Wojska Polskiego, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku, Muzeum Miasta Gdyni, muzeów morskich w Rosji, Danii, a także w admiralicjach Rosji, Niemiec, Holandii, Danii, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Finlandii, Włoch, Egiptu oraz licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Laureat licznych nagród, medali, dyplomów i wyróżnień. Od 1969 był członkiem ZPAP.

Od 1955 był mężem Aldony z domu Baumgart^[1] (1936−2012), artystki malarki^[5], ojcem Artura Henryka, artysty malarza i architekta^[6].

Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 4-8-10)^[7].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1991)^[1]
• Złoty Krzyż Zasługi^[3]
• Medal za Zasługi dla Marynarki Wojennej^[3]

• Wyróżnienie Ministra Obrony Narodowej za twórczość plastyczną o tematyce marynistycznej (1968)
• Nagroda III stopnia Ministra Obrony Narodowej (1973)
• Nagroda II stopnia Ministra Obrony Narodowej (1978)
• Wyróżnienie Ministra Kultury i Sztuki (1983)
• Wyróżnienie honorowe na VI Biennale Sztuki Gdańskiej w BWA w Sopocie (1985)^[8]

Źródło:^[1].

• Henryk Baranowski na stronie Muzeum Miasta Gdyni
• Henryk Baranowski-malarstwo · petlaczasu.pl. [dostęp 2008-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-31)].