Ignatius Suharyo Hardjoatmodjo
| Kardynał prezbiter | |||
 | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
9 lipca 1950 | ||
| Arcybiskup Dżakarty | |||
| Okres sprawowania |
od 2010 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Prezbiterat |
26 stycznia 1976 | ||
| Nominacja biskupia |
21 kwietnia 1997 | ||
| Sakra biskupia |
22 sierpnia 1997 | ||
| Kreacja kardynalska |
5 października 2019 | ||
| Kościół tytularny |
Spirito Santo alla Ferratella | ||
| Data konsekracji |
22 sierpnia 1997 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Ignatius Suharyo Hardjoatmodjo (ur. 9 lipca 1950 w Sedayu) – indonezyjski duchowny katolicki, były arcybiskup Semarang, arcybiskup Dżakarty i ordynariusz wojskowy Indonezji, kardynał od 2019.
Życiorys
Święcenia kapłańskie przyjął 26 stycznia 1976. W kwietniu 1997 został mianowany arcybiskupem Semarang, sakrę biskupią otrzymał 22 sierpnia 1997 z rąk swojego poprzednika, kardynała Juliusa Darmaatmadji, który przeszedł na stolicę arcybiskupią Dżakarta. Jednym ze współkonsekratorów był nuncjusz apostolski w Indonezji, Pietro Sambi.
W styczniu 2006 został dodatkowo ordynariuszem wojskowym Indonezji.
28 czerwca 2010 Benedykt XVI mianował go arcybiskupem Dżakarty.
Od 2012 jest przewodniczącym Konferencji Episkopatu Indonezji.
1 września 2019 podczas modlitwy Anioł Pański papież Franciszek ogłosił, że mianował go kardynałem[1]. Na konsystorzu 5 października 2019 został kreowany kardynałem prezbiterem, z tytułem Spirito Santo alla Ferratella[2]. Brał udział w konklawe 2025, które wybrało papieża Leona XIV.
Przypisy
- ↑ Annuncio di Concistoro il 5 ottobre per la creazione di nuovi Cardinali. press.vatican.va, 1 września 2019. [dostęp 2019-09-01]. (wł.).
- ↑ Concistoro Ordinario Pubblico: Assegnazione dei Titoli. press.vatican.va, 5 października 2019. [dostęp 2019-10-05]. (wł.).
Linki zewnętrzne
