Ilja Worobjow
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Obywatelstwo |
rosyjska |
| Wzrost |
183 cm |
| Pozycja |
napastnik (prawoskrzydłowy) |
| Uchwyt |
prawy |
| Odznaczenia | |
Ilja Pietrowicz Worobjow, ros. Илья Петрович Воробьёв (ur. 16 marca 1975 w Rydze) – rosyjski hokeista, reprezentant Rosji, trener hokejowy.
Jego ojciec Piotr (ur. 1949)[1] i brat Aleksiej (ur. 1987)[2] także zostali hokeistami oraz trenerami.
Kariera zawodnicza
Dinamo 2 Moskwa (1991–1993)
Dinamo Moskwa (1992/1993)
Frankfurter ESC (1993–1994)
Frankfurt Lions (1994–1999)
Krefeld Pinguine (1999–2001)
Adler Mannheim (2001–2003)
Łada Togliatti (2003–2005)
Mietałłurg Magnitogorsk (2005–2006)
Chimik Mytiszczi (2006–2007)
Frankfurt Lions (2007–2010)
Wychowanek Dinama Moskwa. W 1993 wyjechał do Niemiec zostając zawodnikiem klubu z Frankfurtu w 2. Bundeslidze, a od 1994 w rozgrywkach DEL (trenerem był tam jego ojciec). Po sześciu sezonach w tym zespole grał jeszcze w drużynach z Krefeld i Mannheim. Od 2003 przez cztery sezony grał w superlidze rosyjskiej, a w 2007 powrócił na trzy ostatnie lata kariery do Frankfurtu.
W barwach WNP uczestniczył w turnieju mistrzostw świata do lat 17 edycji 1992, a następnie w barwach Rosji uczestniczył w turniejach mistrzostw Europy juniorów do lat 18 edycji 1993, mistrzostw świata juniorów do lat 20 edycji 1995, a w sezonie 1997/1998 występował w kadrze Rosji.
Kariera trenerska
Löwen Frankfurt (2010–2011), asystent trenera
Łoko Jarosław (2011), asystent trenera
Łokomotiw Jarosław (2011–2012), asystent trenera
Mietałłurg Magnitogorsk (2012–2012), asystent trenera
Mietałłurg Magnitogorsk (2015–2018), główny trener
Reprezentacja Rosji (2015–2018), asystent trenera
Reprezentacja Rosji (2018–2019), główny trener
SKA Sankt Petersburg (2018–2019), główny trener
Mietałłurg Magnitogorsk (2019-), główny trener
Jako trener początkowo pracował we Frankfurcie. Następnie sezon 2011/2012 rozpoczął jako asystent w juniorskiej drużynie Łoko Jarosław w rozgrywkach MHL (u boku swojego ojca Piotra), a po katastrofie lotniczej z 7 września 2011 (zginęła wtedy cała drużyna Łokomotiwu), w grudniu tego roku wszedł do sztabu trenerskiego nowo utworzonej drużyny klubu i przeniesionej tymczasowo do rozgrywek WHL (głównym szkoleniowcem został wtedy jego ojciec Piotr). W 2012 wszedł do sztabu trenerskiego Mietałłurga Magnitogorsk[3]. W połowie 2015 został mianowany tymczasowym szkoleniowcem tej drużyny[4], a 19 października 2015 powołano nowy sztab szkoleniowy, w którym został głównym trenerem[5]. Równolegle podjął pracę z reprezentacją Rosji. Początkowo był asystentem Olega Znaroka, uczestnicząc w turniejach mistrzostw świata edycji 2016, 2017, Pucharu Świata w 2016. W ramach ekipy olimpijskich sportowców z Rosji brał udział w turnieju zimowych igrzysk olimpijskich 2018. 12 kwietnia 2018 ogłoszono, że został tymczasowym głównym trenerem kadry[6][7][8][9]. W tym charakterze prowadził reprezentację w turniejach MŚ edycji 2018, 2019. Ze stanowiska odszedł w lipcu 2019[10].
1 czerwca 2018 został ogłoszony głównym trenerem SKA Sankt Petersburg[11]. We wrześniu 2019 wrócił na stanowisko szkoleniowca Mietałłurga[12].
Sukcesy
- Zawodnicze reprezentacyjne
Srebrny medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1993 z Rosją
Srebrny medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 1995 z Rosją
- Zawodnicze klubowe
Srebrny medal mistrzostw Niemiec: 2002 z Adler Mannheim
Puchar Niemiec: 2003 z Adler Mannheim
- Szkoleniowe klubowe
Złoty medal Regionalligi West: 2011 z Löwen Frankfurt
Puchar Gagarina – mistrzostwo KHL: 2014, 2016 z Mietałłurg Magnitogorsk
Złoty medal mistrzostw Rosji: 2014, 2016 z Mietałłurg Magnitogorsk
Finał o Puchar Gagarina: 2017, 2022 z Mietałłurg Magnitogorsk
Srebrny medal mistrzostw Rosji: 2017, 2022 z Mietałłurg Magnitogorsk
Brązowy medal mistrzostw Rosji: 2019 ze SKA Sankt Petersburg
- Szkoleniowe reprezentacyjne
Brązowy medal mistrzostw świata: 2016, 2017, 2019 z Rosją
Złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich: 2018 z olimpijczykami z Rosji
- Odznaczenie
- Order Przyjaźni (2018)[13]
- Wyróżnienie
- Pierwsze miejsce wśród trenerów ostatniego pięciolecia KHL w klasyfikacji prowadzenia ponad 100 meczów (luty 2020)[14]
Przypisy
- ↑ Pyotr Vorobyov - Stats, Contract, Salary & More [online], eliteprospects.com [dostęp 2024-04-23] (ang.).
- ↑ Alexei Vorobyov - Stats, Contract, Salary & More [online], eliteprospects.com [dostęp 2024-04-23] (ang.).
- ↑ Илья Воробьев вошел в тренерский штаб магнитогорского «Металлурга»- Яррег - новости Ярославской области [online], yarreg.ru [dostęp 2024-04-23] (ros.).
- ↑ http://en.khl.ru/news/2015/10/17/237952.html
- ↑ Илья Воробьев утвержден в должности главного тренера ХК "Металлург" (Магнитогорск) - РИА Новости Спорт, 29.02.2016 [online], ria.ru [dostęp 2024-04-23] (ros.).
- ↑ Илья Воробьев – временно исполняющий обязанности главного тренера национальной сборной [online], fhr.ru [dostęp 2018-04-15].
- ↑ New coach for Russia - 2018 IIHF Ice Hockey World Championship Denmark - International Ice Hockey Federation IIHF [online], 2018.iihfworlds.com [dostęp 2018-04-15].
- ↑ Воробьев назначен временно исполняющим обязанности главного тренера сборной России, Знарок – консультант команды. Хоккей - Россия. СПОРТ-ЭКСПРЕСС [online], www.sport-express.ru [dostęp 2018-04-15].
- ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ Алексей Кудашов сменил Илью Воробьева на посту главного тренера СКА и сборной России. Спорт-Экспресс [online], sport-express.ru [dostęp 2024-04-23] (ros.).
- ↑ https://www.ska.ru/news/view/sformirovan-trienierskii-shtab-ska-1/
- ↑ https://en.khl.ru/news/2019/09/09/455906.html
- ↑ Указ Президента Российской Федерации от 24.07.2018 № 449 ∙ Официальное опубликование правовых актов [online], pravo.gov.ru [dostęp 2024-04-23] (ros.).
- ↑ Илья Воробьёв – лучший тренер КХЛ по реализации большинства его командами - Новости клуба - официальный сайт ХК «Металлург» (Магнитогорск) [online], metallurg.ru [dostęp 2024-04-23] (ros.).
Linki zewnętrzne
- Ilja Worobjow w bazie Eliteprospects.com (ang.)