Iranit
 w towarzystwie wulfenitu z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb10Cu(CrO4)6(SiO4)2(OH)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3[1] |
| Pokrój kryształu |
euhedralny[2], tabliczkowy |
| Przezroczystość |
półprzezroczysty[2] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Gęstość |
5,8 g/cm3[2] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
brązowa, pomarańczowa[2] |
| Rysa |
szafranowożółta[2] |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
2,250–2,500 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,150–0,200[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.FC.15[1] |
Iranit – bardzo rzadki minerał z klasy chromianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[1]. Jest minerałem półprzezroczystym o barwie między brązową a żółtą[2]. Posiada szklisty lub żywiczny połysk oraz szafranowożółtą rysę[2].
Występowanie
Występuje w utlenionych partiach żył hydrotermalnych bogatych w ołów[2]. Towarzyszą mu minerały takie jak fornacyt, mimetyt, wulfenit, hemimorfit, galena, dioptaz, cerusyt oraz diaboleit[2][1].
Miejsce występowania
Jego typową lokalizacją występowania jest Iran[1]. Występuje także w Chile oraz w Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Nevada i Nowy Meksyk)[2][1].