Iwan Wakarczuk
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 marca 1947 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
4 kwietnia 2020 |
| Minister oświaty i nauki Ukrainy | |
| Okres |
od grudnia 2007 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Iwan Ołeksandrowycz Wakarczuk, ukr. Іван Олександрович Вакарчук (ur. 6 marca 1947 w Brătușeni w Mołdawii, zm. 4 kwietnia 2020[1] we Lwowie) – ukraiński fizyk, naukowiec, profesor, w latach 2007–2010 minister oświaty i nauki.
Życiorys
W 1970 ukończył fizykę na Uniwersytecie Lwowskimi. Po studiach podjął działalność naukową. W 1974 uzyskał stopień doktora nauk fizycznych i matematycznych, pracę habilitacyjną obronił w 1980. Objął stanowisko kierownika oddziału kwantowej fizyki statystycznej w instytucie fizyki teoretycznej Akademii Nauk USRS. W 1984 objął kierownictwo katedry fizyki teoretycznej na Uniwersytecie Lwowskim, w 1990 wybrany został na funkcję rektora tej uczelni. Sprawował ją do 2007 i ponownie w latach 2010–2013.
Autor podręczników akademickich i monografii, opublikował ponad 200 prac naukowych, w większości z zakresu teorii fazy skondensowanej i metod matematycznych fizyki. Za ykrotnie wznawiany podręcznik z zakresu mechaniki kwantowej otrzymał ukraińską nagrodę państwową. Był współtwórcą programów w ramach Międzynarodowej Szkoły Humanistycznej Europy Środkowej i Wschodniej. W latach 1991–2001 był wiceprezesem Ukraińskiego Towarzystwa Fizycznego, w 2001 został prezesem tego towarzystwa[2].
Był członkiem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego[3]. W latach 1989–1991 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR[4]. W 1989 należał do założycieli Ludowego Ruchu Ukrainy[3]. W grudniu 2007 w rządzie Julii Tymoszenko z rekomendacji Naszej Ukrainy objął stanowisko ministra oświaty i nauki. Stanowisko to zajmował do marca 2010.
Był ojcem Swiatosława Wakarczuka.
Odznaczenia i wyróżnienia
- Bohater Ukrainy (2007)[5]
- Order „Za zasługi” II stopnia (2005)[6]
- Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2005)[7]
- Nagroda Pojednania Polsko-Ukraińskiego (2001)[8]
- tytuł doktora honoris causa Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (2001)[2]
- tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (2009)[2]
Przypisy
- ↑ Помер Іван Вакарчук – колишній міністр та батько Святослава Вакарчука. bbc.com, 4 kwietnia 2020. [dostęp 2020-04-04]. (ukr.).
- 1 2 3 Profesor Iwan Oleksandrowicz Wakarczuk doktorem honoris causa UWr. „Przegląd Uniwersytecki”. Nr 11 (162), s. 7–8, listopad 2009. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski. ISSN 1425-798X. [dostęp 2026-01-26].
- 1 2 Установчий з’їзд Народного Руху. zbruc.eu, 8 września 2014. [dostęp 2020-04-04]. (ukr.).
- ↑ Помер ексміністр, науковець Іван Вакарчук. pravda.com.ua, 4 kwietnia 2020. [dostęp 2020-04-04]. (ukr.).
- ↑ Указ Президента України № 175/2007 «Про присвоєння І. Вакарчуку звання Герой України». rada.gov.ua, 5 marca 2007. [dostęp 2023-11-12]. (ukr.).
- ↑ Указ Президента України № 276/2005 «Про відзначення державними нагородами України». rada.gov.ua, 16 lutego 2005. [dostęp 2023-11-12]. (ukr.).
- ↑ M.P. z 2006 r. Nr 3, poz. 38 (ISAP) – pkt 20.
- ↑ Laureaci Nagrody Pojednania. edps-pralkowce.pl. [dostęp 2026-01-26].
Bibliografia
- Nota biograficzna na stronie Biblioteki Ukraińskiej Literatury. [dostęp 2020-04-04]. (ukr.).

