Józef Beim
 | |
 generał dywizji | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1956–1987 |
| Formacja | |
| Jednostki |
Komenda Główna Milicji Obywatelskiej (1978-1987) |
| Stanowiska |
|
| Odznaczenia | |
     | |
Józef Beim (ur. 13 kwietnia 1937 w Klaninach[1], zm. 30 kwietnia 1987 w Warszawie[1]) – polski oficer Milicji Obywatelskiej, generał dywizji doktor nauk ekonomicznych Akademii Ekonomicznej w Krakowie[1]. Dziewiąty Komendant Główny Milicji Obywatelskiej (1981-1987).
Życiorys
Syn Edmunda i Eleonory. Od 1956 był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej[1]. W latach 1956–1957 studiował w Szkole Oficerskiej Milicji Obywatelskiej w Szczytnie. Od 1957 był funkcjonariuszem Wydziału Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Gdańsku, od 1960 zastępcą Komendanta Powiatowego Milicji Obywatelskiej w Pucku, od 1962 komendantem Powiatowym Milicji Obywatelskiej w Tczewie, od 1966 Komendantem Miejskim i Powiatowym Milicji Obywatelskiej w Elblągu, od 1970 Komendantem Miejskim Milicji Obywatelskiej w Gdyni, od 1973 Komendantem Miejskim Milicji Obywatelskiej w Krakowie[1], od 1975 zastępcą Komendanta Wojewódzkiego Milicji Obywatelskiej w Krakowie[1]. Od 1978 był zastępcą Komendanta Głównego Milicji Obywatelskiej, a od października 1981 był Komendantem Głównym Milicji Obywatelskiej[1]. Absolwent Wydziału Ekonomiki Przemysłu Uniwersytetu Gdańskiego[2]. Generał brygady Milicji Obywatelskiej od 1979[1], generał dywizji MO od 1984[1]. Obie nominacje otrzymał w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej prof. Henryka Jabłońskiego. Józef Beim był prowodyrem w decyzji o mataczeniu w śledztwie dotyczącym śmierci Grzegorza Przemyka[3].
Od 1958 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1]. W latach 1973–1975 członek Komitetu Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Krakowie. Podczas X Zjazdu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w 1986 wybrany w skład Centralnej Komisji Kontrolno-Rewizyjnej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1]. Józef Beim został pochowany 4 maja 1987 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 4A-tuje-2)[4].
Odznaczenia
Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi w 1969, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1] w 1974, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w 1979, Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” (na mocy rozkazu przewodniczącego KGB) w 1983, Orderem Sztandaru Pracy II Klasy w 1986.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Juliusz Jerzy Malczewski, Bożena Falkowska-Dybowska (red.), Cmentarz Komunalny Powązki dawny Wojskowy w Warszawie: [praca zbiorowa, Wyd. 1, Warszawa: Wydawn. Sport i Turystyka, 1989, s. 80-81, ISBN 978-83-217-2641-0 [dostęp 2024-11-03] (pol.).
- ↑ Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2017-11-24] (ang.).
- ↑ Cezary Łazarewicz: Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka. ISBN 978-83-8049-234-9.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
Bibliografia
- H.P. Kosk: Generalicja Polska, tom I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1999
- Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1996
- T. Mołdawa: Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991
- Katalog IPN
- J. Stroynowski (red.): Who is who in the Socialist countries of Europe : a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989, tom 3, K.G. Saur Pub. Munich 1989
- Trybuna Ludu, 5 maja 1987
- P. Brzeziński, R. Chrzanowski, A. Nadarzyńska-Piszczewiat: Zbrodnia bez kary. Grudzień 1970 w Gdyni, Oficyna Verbi Causa, Gdynia 2010
- Dziennik Telewizyjny z 4 maja 1987
|
