Stanisław Zaczkowski
| Data i miejsce urodzenia |
10 listopada 1928 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1946–1987 |
| Formacja | |
| Jednostki |
Komenda Główna Milicji Obywatelskiej (1967–1981) |
| Stanowiska |
|
| Późniejsza praca |
ambasador PRL i RP w Mongolii (1988–1991) |
| Odznaczenia | |
Stanisław Ryszard Zaczkowski (ur. 10 listopada 1928 w Częstochowie, zm. 9 maja 2014 w Warszawie) – ósmy Komendant Główny Milicji Obywatelskiej, wiceminister spraw wewnętrznych, generał dywizji Milicji Obywatelskiej, dyplomata.
Życiorys
Syn Aleksandra i Józefy. Funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej od 1946, zatrudniony w Komendzie Powiatowej Milicji Obywatelskiej w Olsztynie (1946-1947), słuchacz Szkoły Oficerskiej w Centrum Wyszkolenia Milicji Obywatelskiej w Słupsku (1947–1948), w Komendzie Powiatowej Milicji Obywatelskiej w Reszlu (1948), ponownie w Olsztynie (1948–1949), wykładowca Wojewódzkiego Kursu Przeszkolenia Szeregowych[1] w Olsztynie (1948–1951), dowódca plutonu Wojewódzkiego Kursku Przeszkolenia Szeregowych w Zielonej Górze (1951–1952), wykładowca Miejskiego Kursu Przeszkolenia Szeregowych w Poznaniu (1952–1954), Komendant Powiatowy Milicji Obywatelskiej w Poznaniu (1954–1957), dowódca jednostki Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej (1957–1963), I sekretarz Komitetu Zakładowego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej przy Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej (1963–1967), zastępca dyrektora/dyrektor Biura Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej (1967-1971), zastępca Komendanta Głównego Milicji Obywatelskiej (1971–1978), Komendant Główny Milicji Obywatelskiej (1978–1981), podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętzynych (1981-1987).
W październiku 1974 na mocy uchwały Rady Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej został awansowany do stopnia generała brygady Milicji Obywatelskiej. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński[2]. W październiku 1985 na mocy uchwały Rady Państwa awansowany do stopnia generała dywizji Milicji Obywatelskiej. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze 11 października 1985 przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński[3]. Podczas VIII Zjazdu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w lutym 1980 wybrany w skład Centralnej Komisji Rewizyjnej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (do lipca 1981)[4]. W latach 1981-1986 zastępca członka Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od sierpnia 1981 wchodził w skład Komisji Prawa i Praworządności Komitetu Centralnego PZPR[5]. W grudniu 1985 został członkiem Zespołu do rozpatrzenia i przygotowania propozycji dotyczących uzupełnień i zmian w "Statucie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej" przed X Zjazdem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, który odbył się w lipcu 1986[6].
W 1988 został przeniesiony do służby zagranicznej, w której pełnił funkcję ambasadora Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej/Rzeczypospolitej Polskiej w Mongolii (1988–1991).
Informacja o jego śmierci została ujawniona dopiero w 2019 r. Pochowany obok żony Ireny Zaczkowskiej z domu Czarneckiej (1931-1997) na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera HIV-3-1b)[7].

Odznaczenia
- Order Sztandaru Pracy I klasy (1984)[8]
Bibliografia
- Piotr Majer (red.): Komendanci główni polskiej policji (1918–2009), Szczytno 2009
Linki zewnętrzne
- Biogram IPN
- Wyszukiwarka grobów na cmentarzach komunalnych w Warszawie [dostęp 2019-05-05]
Przypisy
- ↑ Jedna z jednostek pionu bezpieczeństwa państwa PRL (1944–1990) wg
- ↑ Henryk Dominiczak, Organy bezpieczeństwa PRL, 1944-1990: rozwój i działalność w świetle dokumentów MSW, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 1997, s. 243
- ↑ Trybuna Robotnicza, 12-13 października 1985, s. 1-2
- ↑ Centralna Komisja Rewizyjna, "Trybuna Ludu", nr 40, 16 lutego 1980, s. 2.
- ↑ Skład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, "Trybuna Ludu", nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3.
- ↑ Skład Komisji Zjazdowej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 300, 27 grudnia 1985, s. 2
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
- ↑ Lista odznaczonych /w/ "Rzeczpospolita", nr 240, 6-7 października 1984, s. 4.