Jacek Dubois

Jacek Dubois

Jacek Dubois (2024)
Data i miejsce urodzenia	17 maja 1962 Warszawa
Zawód, zajęcie	prawnik
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Stanowisko	zastępca przewodniczącego Trybunału Stanu (2012–2015, od 2023)
Rodzice	Maciej Dubois

Jacek Dubois (ur. 17 maja 1962 w Warszawie^[1]) – polski prawnik i pisarz, adwokat, członek Trybunału Stanu, w latach 2012–2015 i od 2023 zastępca przewodniczącego TS.

W 1986 ukończył studia na kierunku prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Był działaczem Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Odbył po studiach aplikację adwokacką, w 1990 zdał egzamin adwokacki. Początkowo praktykował w jednym z zespołów adwokackich w Warszawie, w 1995 został wspólnikiem w kancelarii adwokackiej prowadzonej m.in. z Aleksandrem Pociejem. Pełnił funkcję zastępcy rzecznika dyscyplinarnego przy Okręgowej Radzie Adwokackiej (2000–2005). Zajął się sprawami głównie z zakresu prawa karnego i ochrony dóbr osobistych. Został członkiem rady Fundacji im. Profesora Bronisława Geremka, publicystą branżowych periodyków, tj. „Na wokandzie”, „Edukacja Prawnicza” i inne^[1]. Wszedł w skład rady programowej Archiwum im. Wiktora Osiatyńskiego^[2]. Był też felietonistą internetowej rozgłośni Halo.Radio^[3].

Występował jako obrońca oskarżanej o przestępstwa korupcyjne posłanki Beaty Sawickiej, a także pełnomocnik procesowy polityków Platformy Obywatelskiej – Donalda Tuska i Bronisława Komorowskiego^[4]. W 2005 prokurator oskarżył go o utrudnianie postępowania przygotowawczego oraz ujawnienie tajemnicy służbowej, sprawa dotyczyła udzielania porad prawnych i stała się precedensem w określaniu prawa do obrony^[5]. Jacek Dubois w 2011 został prawomocnie uniewinniony od popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów^[4]. W 2024 podjął się obrony zatrzymanego przez funkcjonariuszy CBA Janusza Palikota, któremu prokurator przedstawił zarzuty dotyczące oszustw i przywłaszczenia mienia^[6].

W 2012 po śmierci Józefa Medyka Platforma Obywatelska zgłosiła jego kandydaturę na zastępcę przewodniczącego Trybunału Stanu. Został wybrany na to stanowisko przez Sejm w grudniu 2012^[4]. W listopadzie 2015 wybrany przez Sejm VIII kadencji na członka Trybunału Stanu kolejnej kadencji^[7]. W listopadzie 2019 Sejm IX kadencji ponownie powołał go w skład Trybunału Stanu^[8]. W listopadzie 2023 Sejm X kadencji wybrał go na funkcję zastępcy przewodniczącego TS^[9]. Jako zastępca przewodniczącego Trybunału Stanu we wrześniu 2025 należał do grupy sędziów, którzy uznali umorzenie przez trzyosobowy skład postępowania w sprawie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej I prezes Sądu Najwyższego Małgorzaty Manowskiej za pozbawione mocy prawnej oraz wnioskowali o zwołanie posiedzenia pełnego składu trybunału^[10].

Zajął się także pisarstwem, tworząc głównie literaturę dla dzieci. Wydał również zbiory felietonów Koktajl z paragrafów oraz Mordowanie na ekranie, a także zbiory opowiadań Nieład, czyli iluzje sprawiedliwości^[11][12][13] oraz Linia obrony i inne opowiadania kryminalne^[14].

Jest wnukiem Stanisława Dubois^[15], parlamentarzysty z okresu II Rzeczypospolitej. Jego ojciec Maciej Dubois również zasiadał w Trybunale Stanu^[4].

Był mężem prawniczki Marii Ejchart^[15][16]. Ma troje dzieci^[15].