Jacek Janowski

Jacek Janowski

Data i miejsce urodzenia	24 stycznia 1964 Poniatowa
doktor habilitowany nauk prawnych
Specjalność: filozofia prawa, informatyka prawnicza
Alma Mater	Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
Doktorat	16 maja 1999 – prawo Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Habilitacja	26 września 2012 – prawo Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
profesor uczelni
Uczelnia	Wydział Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej
Okres zatrudn.	od 2016

Jacek Dariusz Janowski (ur. 24 stycznia 1964 w Poniatowej^[1]) – polski prawnik, doktor habilitowany nauk prawnych, specjalizujący się w filozofii prawa i informatyce prawniczej. Profesor Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej.

W 1990/1991 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie^[2][3]. Doktoryzował się w 1999 na Wydziale Prawa i Administracji tej uczelni na podstawie pracy Status prawa w tomizmie egzystencjalnym M.A. Krąpca, przygotowanej pod kierunkiem Romana Tokarczyka, a w 2012 uzyskał habilitację w oparciu o monografię pt. Informatyka prawa. Zadania i znaczenie w związku z kształtowaniem się elektronicznego obrotu prawnego^[2][3].

W latach 1999–2016 pracował jako adiunkt w Katedrze Teorii Organizacji i Kierownictwa na Wydziale Prawa i Administracji UMCS. W 2016 objął stanowisko profesora w Zakładzie Prawa i Administracji na Wydziale Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej^[2][4]. W swojej działalności skupił się na prawie administracyjnym, filozofii prawa, prawie nowych technologii, elektronicznym obrocie prawnym, bezpieczeństwie informacji, zarządzaniu wiedzą i kulturach prawnych^[2]. Jest autorem szeregu monografii z dziedziny administracji elektronicznej oraz informatyki prawniczej^[5].

W 2026 był panelistą na kongresie programowym KINGS zorganizowanym przez środowisko polityczne Grzegorza Brauna^[6]. W tym samym roku zasiadł w komisji rewizyjnej założonego w Warszawie Towarzystwa Naukowego Polskiego^[7].

Kierował zespołem badawczym, który w ramach programu „Nauka dla społeczeństwa” zrealizował na Politechniki Warszawskiej kontrowersyjny projekt dotyczący „architektury i infrastruktury Wielkiego Resetu”^[8]. Według organizacji fact-checkingowej Demagog i przedstawicieli środowiska akademickiego, projekt ten legitymizował i wprowadzał do debaty akademickiej teorię spiskową^[9]. Ponadto, według analizy zrealizowanej przez Stowarzyszenie Demagog, monografia opublikowana w rezultacie prac zespołu nie zachowała standardów metody naukowej ani nie była oparta na wiarygodnych materiałach bibliograficznych. Na realizację projektu Janowskiego kierowane przez Przemysława Czarnka Ministerstwo Edukacji i Nauki przyznało w 2022 dotację w wysokości 1,5 mln zł^[a][11]. W odpowiedzi na krytykę Janowski zarzucił Stowarzyszeniu Demagog dążenie do ograniczenia wolności badań naukowych na gruncie poprawności politycznej przy zagranicznym wsparciu finansowym i zadeklarował, że kierowany przez niego projekt podjął pomijany dotąd (dyskredytowany jego zdaniem poprzez pojęcie teorii spiskowej) problem naukowy opisania „struktur, zależności i mechanizmów” oraz „faktycznych i skrywanych intencji” rządzących procesem globalizacji. Stwierdził, że badania zostały oparte na „mniej znanych źródłach wiedzy o rzeczywistości i rzadziej cytowanych dokumentach z tzw. drugiego obiegu”^[12].