Jamielnica

Jamielnica
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

stryjski

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

454

Kod pocztowy

82611

Położenie na mapie hromady Skole
Mapa konturowa hromady Skole, u góry znajduje się punkt z opisem „Jamielnica”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Jamielnica”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Jamielnica”
Położenie na mapie rejonu stryjskiego
Mapa konturowa rejonu stryjskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Jamielnica”
Ziemia49°10′21″N 23°28′53″E/49,172500 23,481389

Jamielnica (ukr. Ямельниця) – wieś na Ukrainie, w rejonie skolskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 454 mieszkańców[1].

W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa, następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Podhorodce[2]. Początkowo w powiecie skolskim, a od 1932 w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskiem[3]. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Wieś leży w dolinie potoku Jamielniczka (Jamelnyczka), lewobrzeżnego dopływu rzeki Stryj. Z trzech stron dolinę otaczają niewysokie wzniesienia z najwyższymi szczytami: Kyczerka (744 m n.p.m.), Kowbura (773 m n.p.m.), Stowba (763 m n.p.m.), Zbierzynów (822 m n.p.m.), Pessi (729 m n.p.m.). Zabudowania wsi leżą na wysokości 450–570 m n.p.m. Skupione są w pięciu osiedlach:

  • Nyżnij Kineć - najniżej położone w dolinie Jamielniczki;
  • Rowiń - część centralna z siedzibami rady wiejskiej i Towarzystwa Języka Ukraińskiego "Proświta", szkołą, sklepem, cerkwią i cmentarzem;
  • Byczkowa - w północno-zachodniej części doliny;
  • Piddił - w północno-wschodniej części doliny, w dolince potoku spod tzw. Równej Góry;
  • Maćchowa - na południe od Piddiłu, w dolince potoku spływającego spod Stowby i Kowbury.

Przypisy

  1. ↑ СТРАТЕГІЯ розвитку Сколівської міської територіальної громади на період до 2027 року
  2. ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 68, poz. 628 (ISAP)
  3. ↑ Dz. U. z 1932 r. Nr 6, poz. 37 (ISAP)

Bibliografia

  • Nużnyj Aleksandr: Jamielnica i Skały Jamielnickie, w: „Płaj 18 (wiosna 1999). Almanach karpacki. Półrocznik Towarzystwa Karpackiego”, wyd. Towarzystwo Karpackie, (Warszawa 1999), ISBN 83-85258-20-5, ISSN 1230-5898, s. 34-44.