Jemiołuszka cedrowa

Jemiołuszka cedrowa
Bombycilla cedrorum[1]
Vieillot, 1808
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

jemiołuszki

Rodzaj

Bombycilla

Gatunek

jemiołuszka cedrowa

Synonimy
  • Ampelis cedrorum (Vieillot, 1808)[2]
  • Ampelis americana A. Wilson, 1808[2]
  • Bombycilla cedrorum aquilonia Burleigh, 1963[2]
  • Bombycilla cedrorum larifuga Burleigh, 1963[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Zasięg występowania
Mapa występowania

     w sezonie lęgowym

     siedliska całoroczne

     zimowiska

Jemiołuszka cedrowa
wydawane odgłosy

Jemiołuszka cedrowa[4] (Bombycilla cedrorum) – gatunek małego ptaka z rodziny jemiołuszek (Bombycillidae).

Systematyka

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) uznaje jemiołuszkę cedrową za gatunek monotypowy[5]. Autorzy Handbook of the Birds of the World wyróżnili dwa podgatunki: nominatywny i B. c. larifuga[6]. Inny proponowany podgatunek – aquilonia, do którego miałyby należeć ptaki z północnej części zasięgu, nie został zaakceptowany[6].

Morfologia

Długość ciała 14–17 cm, rozpiętość skrzydeł 22–30 cm[7]. Masa ciała około 32 g[7].

Krępa sylwetka. Na głowie czubek. Pióra cynamonowe do szarobrązowych. Czarna maska, biało obrzeżona; podbródek czarny u samca i matowoczarny u samicy z metalicznym połyskiem. Dziób czarny, stożkowy. Boki oraz brzuch żółte. Pokrywy podogonowe białe. Ogon szary z przepaską koloru żółtego na końcu. Lotki II rzędu mają szkarłatne zakończenia. Młode są bardziej szare niż dorosłe, kreskowane, szczególnie na spodzie ciała. Czerń na masce i gardle jest niekompletna lub jej w ogóle brakuje.

Zasięg, środowisko

Luźne zadrzewienia i sady w północno-zachodniej oraz środkowej części Ameryki Północnej. Zimuje w środkowej i południowej części Ameryki Północnej, po północno-zachodnią część Ameryki Południowej i Karaiby.

Zachowanie

Żywi się głównie jagodami. Latem w skład diety wchodzą również bogate w białko owady, w tym jętki, ważki czy widelnice, często chwytane w locie; ale zjada też owady żerujące na roślinach, takie jak czerwce czy stonkowate[8].

Gniazdo zwykle w rozwidleniu poziomej gałęzi drzewa na wysokości 1–15 m nad ziemią; czasami w rozwidleniu pionowym, wśród winorośli lub na poziomej gałęzi. W zniesieniu 2–6 jaj. Ich inkubacja trwa 11–13 dni. Młode są w pełni opierzone po 14–18 dniach od wyklucia[8].

Status zagrożenia

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje jemiołuszkę cedrową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[3][9]. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na 64 miliony osobników[3][8][9]. Trend liczebności populacji uznawany jest za lekko wzrostowy[3][9].

Przypisy

  1. ↑ Bombycilla cedrorum, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 4 D. Lepage, Cedar Waxwing Bombycilla cedrorum, [w:] Avibase [online] [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  3. 1 2 3 4 Bombycilla cedrorum, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Bombycillidae Swainson, 1831 – jemiołuszki – Waxwings (wersja: 2019-05-01). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-03-09].
  5. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Waxwings and allies, tits, penduline tits. IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2026-03-09]. (ang.).
  6. 1 2 Cedar Waxwing (Bombycilla cedrorum). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  7. 1 2 N. Bouglouan: Cedar Waxwing. [w:] oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2021-01-02]. (ang.).
  8. 1 2 3 Cedar Waxwing Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2026-03-09]. (ang.).
  9. 1 2 3 Species factsheet: Cedar Waxwing Bombycilla cedrorum [online], BirdLife International, 2021 [dostęp 2026-03-09] (ang.).

Bibliografia

  • Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne