John Nesbitt (muzyk)
John Nesbitt (ur. ok. 1900 w Norfolk, zm. w 1935 w Bostonie) – amerykański trębacz i aranżer jazzowy, związany przede wszystkim z orkiestrą McKinney’s Cotton Pickers. Gunther Schuller wskazywał go wśród aranżerów, którzy pod koniec lat 20. i na początku lat 30. XX wieku przyczynili się do rozwoju orkiestrowego języka jazzu[1].
Życiorys
Występował z wokalistką Amandą Randolph, a około 1925 zaczął grać w zespole Williama McKinneya. W okresie działalności w McKinney’s Cotton Pickers brał udział w licznych nagraniach orkiestry, dokonanych w latach 1928–1931; zespół nagrywał także jako Chocolate Dandies oraz w nagraniach pod kierownictwem Jeana Goldkette’a[2].
W McKinney’s Cotton Pickers działał zarówno jako trębacz, jak i aranżer. Według Schullera szybko stał się jedną z głównych sił muzycznych orkiestry, a jego praca obejmowała nie tylko przygotowywanie aranżacji, lecz także pomoc muzykom w czytaniu nut i próbach zespołu[1]. Alyssa Mehnert, omawiając początki McKinney’s Cotton Pickers, wspominała, że Nesbitt przepisywał aranżacje z nagrań, m.in. z repertuaru orkiestry Fletchera Hendersona[3].
Po odejściu z McKinney’s Cotton Pickers pracował jako aranżer dla Fletchera Hendersona i Luisa Russella. Na początku lat 30. występował także z zespołem Chocolate Beau Brummels prowadzonym przez Zacka Whyte’a, a także ze Speedem Webbem i Earle’em Warrenem. Z powodu choroby zakończył działalność muzyczną[2].
Znaczenie
Schuller przypisywał Nesbittowi szczególne znaczenie jako aranżerowi McKinney’s Cotton Pickers, podkreślając pomysłowość formalną, rytmiczną energię i spójność jego opracowań. Zwracał również uwagę na wpływ Nesbitta na Gene’a Gifforda i wczesny styl aranżacyjny Casa Loma Orchestra[1]. Mehnert, omawiając McKinney’s Cotton Pickers, zaznaczała jednak, że mimo poszukiwań archiwalnych zachowało się niewiele informacji biograficznych na temat Nesbitta; jego znaczenie można więc odtwarzać przede wszystkim na podstawie nagrań, aranżacji i późniejszych analiz muzycznych[3].
Jako solista Nesbitt pojawił się m.in. w nagraniach „Some Sweet Day” i „It’s Tight Like That”, zarejestrowanych z McKinney’s Cotton Pickers w 1928. Do przypisywanych mu aranżacji należą m.in. „Birmingham Break-down”, „There’s a Rainbow ’Round My Shoulder”, „Plain Dirt”, „Peggy” oraz opracowanie „Chinatown, My Chinatown” dla orkiestry Hendersona[2].
Przypisy
- 1 2 3 Gunther Schuller: The Swing Era: The Development of Jazz, 1930–1945. New York: Oxford University Press, 1989, s. 301–317, 633–637. (ang.).
- 1 2 3 Howard Rye, Barry Kernfeld. Nesbitt, John. „Grove Music Online”, 2003. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J990152. (ang.).
- 1 2 Alyssa Mehnert: Reconsidering McKinney’s Cotton Pickers, 1927–34: Performing Contexts, Radio Broadcasts, and Sound Recordings. Cincinnati: University of Cincinnati, 2018, s. 9–10, 50–51, 155, 181–182. (ang.).