Juan Ignacio Cerra

Juan Ignacio Cerra

Data i miejsce urodzenia	16 października 1976 San Vicente
Wzrost	180 cm[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Argentyna Igrzyska panamerykańskie złoto Santo Domingo 2003 rzut młotem brąz Winnipeg 1999 rzut młotem brąz Rio de Janeiro 2007 rzut młotem Mistrzostwa Ameryki Południowej złoto Mar del Plata 1997 rzut młotem złoto Bogota 1999 rzut młotem złoto Manaus 2001 rzut młotem złoto Barquisimeto 2003 rzut młotem złoto Cali 2005 rzut młotem złoto Tunja 2006 rzut młotem złoto São Paulo 2007 rzut młotem złoto Lima 2009 rzut młotem złoto Buenos Aires 2011 rzut młotem srebro Cartagena de Indias 2013 rzut młotem brąz Lima 2015 rzut młotem Mistrzostwa ibero-amerykańskie złoto Rio de Janeiro 2000 rzut młotem złoto Huelva 2004 rzut młotem złoto Ponce 2006 rzut młotem złoto Iquique 2008 rzut młotem srebro San Fernando 2010 rzut młotem brąz Lizbona 1998 rzut młotem brąz Barquisimeto 2012 rzut młotem Igrzyska Ameryki Południowej złoto Cuenca 1998 rzut młotem brąz Santiago 2014 rzut młotem

Juan Ignacio Cerra (ur. 16 października 1976 w San Vicente^[1]) – argentyński lekkoatleta specjalizujący się w rzucie młotem, dziewięciokrotny złoty medalista mistrzostw Ameryki Południowej, czterokrotny złoty medalista mistrzostw ibero-amerykańskich, złoty medalista igrzysk panamerykańskich oraz igrzysk Ameryki Południowej, trzykrotny mistrz Ameryki Południowej juniorów. Czterokrotny olimpijczyk (Sydney, Ateny, Pekin, Londyn), sześciokrotny uczestnik mistrzostw świata.

W 1992 wywalczył dwa medale mistrzostw kontynentalnych U-18, złoty w konkurencji rzutu młotem (waga młota: 5 kg) i srebrny w konkurencji rzutu dyskiem (waga dysku: 1,5 kg). W latach 1993–1995 zdobył trzy razy z rzędu tytuł mistrza Ameryki Południowej juniorów, a w 1994 roku na mistrzostwach świata juniorów zajął 7. pozycję. W 1997 zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej, złoty medal czempionatu zdobywał nieprzerwanie aż do zmagań w 2011 roku. W 1998 zdobył pierwszy z dwóch medali igrzysk Ameryki Południowej oraz pierwszy w karierze medal mistrzostw ibero-amerykańskich, rok później zaś po raz pierwszy stanął na medalowym podium igrzysk panamerykańskich (zdobył brązowy medal). W 1999 zadebiutował na mistrzostwach świata, ale odpadł w eliminacjach, zajmując w swej kolejce 15. pozycję^[2][3].

W swym pierwszym starcie olimpijskim, który miał miejsce w Sydney, zajął 15. pozycję w eliminacjach, uzyskując rezultat 72,86 m^[4].

W 2001 i 2003 także startował na mistrzostwach świata, ale za każdym razem kończył swój występ w fazie eliminacji. Na igrzyskach panamerykańskich w Santo Domingo po raz pierwszy sięgnął po złoty medal imprezy tej rangi^[2].

Na igrzyskach olimpijskich w Atenach swój start, tak jak cztery lata wcześniej, zakończył w eliminacjach, zajmując w swej kolejce 11. pozycję z wynikiem 72,53 m^[5].

Od 2004 do 2008 roku za każdym razem zdobywał złoty medal mistrzostw ibero-amerykańskich^[3]. Odpadł w fazie eliminacyjnej na igrzyskach olimpijskich w Pekinie, zajmując 16. pozycję z wynikiem 70,16 m (słabszy rezultat miał tylko Amanmurad Hommadov, który nie zaliczył żadnej próby)^[6]. W eliminacjach odpadał również w czasie ostatniego swego występu olimpijskiego (w Londynie w 2012 roku), który zajął 18. pozycję z wynikiem 68,20 m^[7].

Po raz ostatni na arenie międzynarodowej wystąpił podczas rozgrywanych w Limie mistrzostw Ameryki Południowej. W finale uzyskał rezultat 67,70 m i otrzymał brązowy medal^[2].

W karierze wywalczył również trzynaście tytułów mistrza kraju (w latach 1999–2000, 2003–2007 oraz 2009–2014)^[2].

Rekord życiowy zawodnika to 76,42 m i został on ustanowiony 25 lipca 2001 we włoskim mieście Triest^[2].