Juninho Pernambucano

Juninho Pernambucano

Pełne imię i nazwisko	Antônio Augusto Ribeiro Reis Junior
Data i miejsce urodzenia	30 stycznia 1975 Recife
Wzrost	179 cm
Pozycja	pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub 1991–1992 Sport Recife
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1993–1994 Sport Recife 24 (2) 1995–2001 CR Vasco da Gama 111 (26) 2001–2009 Olympique Lyon 248 (75) 2009–2011 Al-Gharafa 40 (15) 2011–2012 CR Vasco da Gama 50 (11) 2013 New York Red Bulls 13 (0) 2013 CR Vasco da Gama 21 (2) W sumie: 507 (131)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1999–2006  Brazylia 44 (7)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Puchar Konfederacji złoto Niemcy 2005

Juninho Pernambucano, właśc. Antônio Augusto Ribeiro Reis Junior (ur. 30 stycznia 1975 w Recife) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji środkowego pomocnika. Słynął ze skutecznego egzekwowania rzutów wolnych^[1][2][3].

Juninho Pernambucano zawodową karierę rozpoczynał w 1991 roku w Sport Recife. W jego barwach zadebiutował w sezonie 1993, rozegrał wówczas łącznie dwa spotkania w lidze, natomiast w kolejnych rozgrywkach zanotował już 22 występy i dwa gole. Od 1995 roku Juninho reprezentował barwy CR Vasco da Gama i w zespole tym od razu wywalczył sobie miejsce w podstawowej jedenastce^[4]. W 1997 i 2000 roku sięgnął po tytuł mistrza Brazylii, w 1998 roku zwyciężył w rozgrywkach Copa Libertadores, a w 2000 roku triumfował również w turnieju Copa Mercosur. Łącznie dla Vasco da Gama Juninho przez sześć lat rozegrał w 111 meczów w lidze i zdobył 24 gole, a w tym czasie grał u boku takich zawodników jak Romário, Edmundo, Juninho Paulista, Felipe oraz Pedrinho^[5][6].

W 2001 roku Pernambucano przeprowadził się do Francji, gdzie został piłkarzem Olympique Lyon^[7]. Szybko stał się jednym z najważniejszych graczy w drużynie, notował wiele bramek oraz asyst, a Gérard Houllier doceniając postawę Brazylijczyka mianował go kapitanem Lyonu. Razem z Lyonem Juninho od 2002 do 2008 roku nieprzerwanie sięgał po tytuły mistrza Francji, a oprócz tego regularnie grywał w Champions League. 27 maja 2005 roku został wybrany do jedenastki sezonu w Lidze Mistrzów, obok takich piłkarzy jak Ronaldinho, Michael Ballack czy Steven Gerrard^[8]. Co roku był jednym z najlepszych strzelców w zespole, a większość trafień zaliczał poprzez bezpośrednie uderzenia z rzutów wolnych^[9]. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 Juninho pozostał wolnym zawodnikiem, a następnie przyjął ofertę transferu do Al-Gharafa. W 2011 roku piłkarz powrócił do rodzimego kraju podpisując kontrakt z klubem Vasco da Gama, gdzie występował w Campeonato Brasileiro Série A. Po roku gry w ojczyźnie przeniósł się do Stanów Zjednoczonych gdzie reprezentował barwy New York Red Bulls. Po sezonie 2012/2013 postanowił opuścić Stany Zjednoczone i ponownie wrócił do gry w Vasco da Gama, gdzie w dniu swoich 39 urodzin zakończył swoją sportową karierę^[10].

W reprezentacji Brazylii Juninho zadebiutował 28 marca 1999 roku w pojedynku przeciwko Korei Południowej. Pierwszym poważnym turniejem w jego karierze były rozgrywki Copa América 2001, na których podopieczni Luiza Felipe Scolariego dotarli do ćwierćfinału, w którym przegrali 2:0 z Hondurasem. Kolejną dużą imprezą, w której uczestniczył Juninho był Puchar Konfederacji 2005, na który Brazylijczyk został powołany przez Carlosa Alberto Parreirę. „Canarinhos” zwyciężając w finałowym spotkaniu z Argentyną 4:1 po raz drugi w swojej historii zwyciężyli w tych rozgrywkach. Juninho na turnieju strzelił jednego gola w wygranym 3:0 meczu rundy grupowej z Grecją.

Następnie Pernambucano znalazł się w 23-osobowej kadrze drużyny narodowej na Mistrzostwa Świata 2006, jednak Brazylijczycy swój udział w tej imprezie zakończyli już na ćwierćfinale. Wychowanek Sport Recife w ostatnim pojedynku fazy grupowej z Japonią zdobył jedną z bramek, jego zespół pokonał rywali 4:1, a spotkanie to było pierwszym jakie Juninho rozegrał na niemieckim mundialu. Później w zwycięskim 3:0 meczu 1/8 finału przeciwko Ghanie Juninho w 61 minucie zmienił Adriano, a w przegranym 1:0 pojedynku ćwierćfinałowym z Francją zaczął spotkanie w wyjściowej jedenastce, jednak w 63 minucie na plac gry wszedł za niego właśnie wychowanek Flamengo. Po mistrzostwach Pernambucano postanowił zakończyć reprezentacyjną karierę. Dla drużyny narodowej Juninho rozegrał łącznie 44 mecze i strzelił siedem bramek.

Sport Recife

• Campeonato Pernambucano: 1994
• Copa do Nordeste: 1994

Vasco da Gama

• Mistrzostwo Brazylii: 1997, 2000
• Campeonato Carioca: 1998
• Copa Libertadores: 1998
• Torneio Rio-São Paulo: 1999
• Copa Mercosur: 2000

Olympique Lyon

• Mistrzostwo Francji: 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008
• Puchar Francji: 2008
• Superpuchar Francji: 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007

Reprezentacja Brazylii

• Puchar Konfederacji: 2005

• Juninho Pernambucano w bazie National Football Teams (ang.)