Justin Lisso

Justin Lisso
Ilustracja
Data urodzenia

12 grudnia 1999

Klub

WSV Schmiedefeld

Debiut w PŚ

1 stycznia 2022 w Garmisch-Partenkirchen (43. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

22 stycznia 2022 w Titisee-Neustadt (11. miejsce)

Rekord życiowy

207,5 m na Kulm w Bad Mitterndorf (27 stycznia 2023)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Kandersteg 2018 drużynowo
srebro Kandersteg 2018 druż. miesz.

Justin Lisso (ur. 12 grudnia 1999) – niemiecki skoczek narciarski. Drużynowy złoty i srebrny medalista mistrzostw świata juniorów (2018). Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

We wrześniu 2015 w Hinterzarten po raz pierwszy wystartował w Alpen Cupie, plasując się w szóstej dziesiątce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył 19 marca 2016 w Baiersbronn, gdzie zajął 22. miejsce[2].

9 lipca 2016 w Szczyrku zadebiutował w FIS Cupie, zajmując 54. lokatę. 17 września 2016 w Hinterzarten zdobył pierwsze punkty tego cyklu za 18. lokatę, a dzień później w tym samym miejscu uplasował się na 10. pozycji. 7 stycznia 2017 w Titisee-Neustadt zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym. Zapunktował w swoim pierwszym starcie w cyklu, zajmując 25. miejsce[3].

We wrześniu 2017 dwukrotnie zwyciężył w konkursach Alpen Cupu w Predazzo. 3 października 2017 zadebiutował w zmaganiach najwyższej rangi, w konkursie Letniego Grand Prix w Klingenthal plasując się na 43. lokacie. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2018 w Kanderstegu. W zawodach indywidualnych był 20., a w obu konkursach drużynowych stanął na podium, zdobywając złoty medal wśród mężczyzn i srebrny w zespole mieszanym[4].

W sezonie 2018/2019 Pucharu Kontynentalnego czterokrotnie zajmował lokaty w czołowej dziesiątce. W najlepszym występie, 8 grudnia 2018 w Lillehammer, uplasował się na 7. miejscu. W ramach 67. Turnieju Czterech Skoczni zadebiutował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak zarówno w Oberstdorfie, jak i Garmisch-Partenkirchen nie uzyskał awansu do konkursu głównego[5].

W listopadzie 2019 w wyniku upadku na treningu zerwał więzadło piszczelowo-strzałkowe w lewym stawie skokowym, co wykluczyło go ze startów w zimowej części sezonu 2019/2020[6]. Do rywalizacji w zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS powrócił w grudniu 2020, jednak w sezonie 2020/2021 w zmaganiach tego typu punktował jedynie na szczeblu FIS Cupu[7].

W lipcu 2021 w Otepää po raz pierwszy stanął na podium konkursów FIS Cupu, plasując się na 2. i 3. pozycji. W tym samym miesiącu w Kuopio zajął także 5. i 10. miejsce w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego. 1 stycznia 2022 zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując 43. miejsce w zawodach Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. 16 stycznia po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując 3. lokatę w konkursie w Oberstdorfie. 22 stycznia 2022 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata dzięki zajęciu 11. pozycji w zawodach w Titisee-Neustadt. Dzień później uplasował się na 13. miejscu[8].

7 sierpnia 2022 zdobył pierwsze w karierze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 19. pozycję w konkursie w Courchevel. W sezonie 2022/2023 Pucharu Kontynentalnego ośmiokrotnie kończył zawody w pierwszej dziesiątce, a raz stanął na podium – w lutym w Klingenthal zajął 3. miejsce. W konkursach Pucharu Świata 2022/2023 rozgrywanych w marcu 2023 czterokrotnie zdobył punkty. Najwyżej sklasyfikowany został 12 marca w zawodach Raw Air w Oslo, które ukończył na 13. lokacie[9].

Był powołany do reprezentacji Niemiec na Igrzyska Europejskie 2023. Przed ich rozpoczęciem, w czerwcu 2023 doznał zerwania więzadeł krzyżowych w kolanie[10]. W sierpniu 2024 w drugim skoku po powrocie po kontuzji powtórnie zerwał więzadło[11].

Treningi na skoczni ponownie rozpoczął w sierpniu 2025[12]. We wrześniu 2025 po 2,5 letniej przerwie wystąpił w międzynarodowych zawodach, zajmując 61. i 56. miejsce w FIS Cupie w Hinterzarten[13]. 1 grudnia 2025 Niemiecki Związek Narciarski poinformował o kolejnym zerwaniu przez Lisso więzadeł krzyżowych w prawym kolanie[14]. W kwietniu 2026 Lisso ogłosił zakończenie kariery sportowej[15].

Stawał na podium mistrzostw Niemiec. W zawodach drużynowych mężczyzn, reprezentując Turyngię, zdobył brązowy medal w 2016[16] oraz 2019[17].

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2018 Szwajcaria Kandersteg – 20. miejsce

Drużynowo

2018 Szwajcaria Kandersteg – złoty medal[a], srebrny medal (drużyna mieszana)[b]

Starty J. Lisso na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
20. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 94,0 m 239,4 pkt 52,0 pkt Marius Lindvik
1. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż.[a] 103,5 m 99,5 m 1068,5 pkt (269,8 pkt) —
2. 4 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż. mix.[b] 94,5 m 101,0 m 855,0 pkt (217,6 pkt) 14,3 pkt Norwegia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[18]
2021/2022 48.
2022/2023 40.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło[19][2]
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Willingen HS147 Willingen HS147 Lahti HS130 Lahti HS130 Lillehammer HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - - - - 43 - - - - 11 13 - - - - - - - q - - - 44
Sezon 2022/2023
Wisła HS134 Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Râșnov HS97 Oslo HS134 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - q q 34 - - - - 39 13 20 18 33 35 15 - - 60
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[18]
2021/2022 60.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[18]
2023 28.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[20]
2022 61.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

Źródło[19][2]
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS102 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - 43 0
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 punkty
- - 31 - - - - - - 0
2021
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS135 Szczuczyńsk HS99 Szczuczyńsk HS99 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - 38 0
2022
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS135 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - 19 - - 33 12
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[21]
2016/2017 134.
2017/2018 94.
2018/2019 28.
2021/2022 18.
2022/2023 13.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 stycznia 2022 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 139,5 m 133,0 m 293,9 pkt 3. 2,3 pkt Ulrich Wohlgenannt
2. 11 lutego 2023 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 137,5 m 280,0 pkt 3. 12,9 pkt Sondre Ringen

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło[19][2]
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS109 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS106 punkty
- - - - - - - 25 64 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 6
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - - - 23 27 27 27 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 20
Sezon 2018/2019
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS102 Czajkowskij HS140 punkty
7 dq 8 34 - - 37 37 - - - - - - - 24 12 13 11 24 19 48 32 39 18 33 8 10 231
Sezon 2020/2021
Ruka HS142 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - - - - 55 49 - - - - - - - - - - 0
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Planica HS138 Planica HS138 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - - - - - 13 34 9 3 - - 7 11 8 27 11 29 17 4 18 8 21 - - - 350
Sezon 2022/2023
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Planica HS138 Planica HS138 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Eisenerz HS109 Eisenerz HS109 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
20 18 30 11 5 4 18 20 - 6 7 14 15 3 4 5 4 - - - - - - - - 483
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[21]
2017 39.
2018 38.
2019 77.
2021 32.
2022 32.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło[19][2]
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 40 11 39 - - - - - - 13 14 62
2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
20 29 - - - 29 26 27 20 26 11 43 16 79
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 19 40 - - 41 33 35 29 28 50 24 28 27
2021
Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
5 10 - - - - 35 41 17 33 22 36 94
2022
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Lake Placid HS100 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 punkty
17 23 15 33 13 dq - - - 58
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Puchar Beskidów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 30.

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[22]
2016/2017 91.
2020/2021 70.
2021/2022 11.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 lipca 2021 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-97 88,5 m 97,5 m 215,8 pkt 3. 4,4 pkt Mika Schwann
2. 4 lipca 2021 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-97 91,0 m 92,0 m 199,6 pkt 2. 1,7 pkt Mika Schwann
3. 13 listopada 2021 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 94,0 m 93,0 m 244,4 pkt 3. 5,6 pkt Peter Resinger

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

Źródło[19][2]
Sezon 2016/2017
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS106 Szczyrk HS106 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Hinterzarten HS108 Hinterzarten HS108 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Notodden HS98 Notodden HS98 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Eau Claire HS95 Eau Claire HS95 Sapporo HS100 Sapporo HS134 punkty
- - 54 39 - - - - 18 10 - - - - - - - - - - 39
Sezon 2020/2021
Râșnov HS97 Râșnov HS97 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Lahti HS100 Lahti HS100 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 punkty
- - 29 34 - - 33 19 - - 27 30 23 21 37
Sezon 2021/2022
Otepää HS97 Otepää HS97 Kuopio HS100 Kuopio HS127 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Villach HS98 Villach HS98 Lahti HS100 Lahti HS100 Falun HS100 Falun HS100 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Zakopane HS105 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 punkty
3 2 20 8 7 15 - - - - - - 3 4 17 5 9 15 - - - - - 449
Sezon 2025/2026
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Einsiedeln HS117 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - - - - - - - - 61 56 - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Philipp Raimund, Justin Lisso, Cedrik Weigel, Constantin Schmid
  2. 1 2 Skład zespołu: Luisa Görlich, Justin Lisso, Gianina Ernst, Constantin Schmid

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-01-27].
  2. 1 2 3 4 5 6 LISSO Justin 1999.12.12 GER. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2025-09-27].
  3. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2025-09-27]. (ang.).
  4. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2023-09-21]. (ang.).
  5. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2025-09-27]. (ang.).
  6. ↑ Piotr Bąk: Lisso kontuzjowany, Aalto wraca na skocznię. skijumping.pl, 2019-11-19. [dostęp 2023-09-21].
  7. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2023-09-21]. (ang.).
  8. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2023-09-21]. (ang.).
  9. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-09-21]. (ang.).
  10. ↑ Dominik Formela: Lisso poważnie kontuzjowany. skijumping.pl, 2023-06-16. [dostęp 2023-09-21].
  11. ↑ Adrian Dworakowski: Dramat Justina Lisso. Wrócił po kontuzji i ponownie zerwał więzadło w kolanie. skijumping.pl, 2024-08-30. [dostęp 2024-08-30].
  12. ↑ Wojciech Skucha: Justin Lisso powrócił na skocznię. skijumping.pl, 2025-08-13. [dostęp 2025-09-27].
  13. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-11]. (ang.).
  14. ↑ Adrian Dworakowski: Justin Lisso po raz trzeci zerwał więzadło w kolanie!. skijumping.pl, 2025-12-01. [dostęp 2025-12-11].
  15. ↑ Adrian Dworakowski: Justin Lisso zakończył karierę. skijumping.pl, 2026-04-02. [dostęp 2026-04-03].
  16. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy górą w Niemczech. skijumping.pl, 2016-10-21. [dostęp 2019-05-29].
  17. ↑ Adam Bucholz: Bawarczycy nokautują w konkursie drużynowym mistrzostw Niemiec. skijumping.pl, 2019-10-19. [dostęp 2019-10-31].
  18. 1 2 3 Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-03]. (ang.).
  19. 1 2 3 4 5 Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-09-27]. (ang.).
  20. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-03]. (ang.).
  21. 1 2 Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-03]. (ang.).
  22. ↑ Justin LISSO - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-03]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.