Kłodobok

Kłodobok
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

nyski

Gmina

Kamiennik

Wysokość

180 m n.p.m.

Liczba ludności (2011)

297[1]

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-388[2]

Tablice rejestracyjne

ONY

SIMC

0495929

Położenie na mapie gminy Kamiennik
Mapa konturowa gminy Kamiennik, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kłodobok”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kłodobok”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kłodobok”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kłodobok”
Ziemia50°33′23″N 17°12′39″E/50,556389 17,210833[3]

Kłodobok (niem. Klodebach)[4] – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Kamiennik[5].

Znajduje się tam kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa.

W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kłodobok, po jej zniesieniu w gromadzie Kamiennik.

W pobliżu miejscowości, formalnie na terenie Karłowic Małych, była stacja kolejowa Kłodobok.

Nazwa

Nazwa wioski pochodzi od polskiej nazwy kłody drewna[6]. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą zanotowaną nazwę wsi podaje Clodebock notując jej znaczenie "Holtzblock, Holtzstamm" czyli "kłoda, kloc drewna"[6].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Klodebok w szeregu wsi lokowanych na prawie polskim iure polonico[7][8].

Historia

Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono pole dzielone w skos, w prawej górnej połowie winne grono, w lewej dolnej – lemiesz pługa skierowany ostrzem w prawo[9].

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[10]:

  • dom nr 66, z XIX w.
  • dom nr 71, szachulcowy, z XVIII/XIX w.

Przypisy

  1. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 481 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 54529.
  4. ↑ Landkreis Grotkau. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-03)].
  5. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. 1 2 Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 39, OCLC 456751858 (niem.).
  7. ↑ Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  8. ↑ H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  9. ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, Odciśnięta pamięć wspólnoty: prawne i komunikatywne funkcje pieczęci gmin wiejskich na przykładzie zachodnich powiatów rejencji opolskiej w latach 1816-1933, Archiwalne Źródła Tożsamości, Opole: Archiwum Państwowe w Opolu : Uniwersytet Opolski, 2020, s. 239, ISBN 978-83-956475-6-7 [dostęp 2025-06-02] (pol.).
  10. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 64.

Bibliografia

  • Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie. Przedgórze Paczkowskie. Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, tom 21 A-M, pod red. Marka Staffy, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 2008, ss. 424-6.