Kinga Kamińska

Kinga Ewa Kamińska

Data i miejsce urodzenia	29 maja 1948 Warszawa
Zawód, zajęcie	ukrainistka, archiwistka, bibliotekarka
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Zwrócone:

Kinga Ewa Kamińska (ur. 29 maja 1948 w Warszawie) – polska ukrainistka, archiwistka, bibliotekarka, działaczka opozycji demokratycznej w PRL, działaczka społeczna.

Córka Barbary Kojer. W 1976 roku ukończyła studia na Wydziale Rusycystyki i Slawistyki (Katedra Filologii Ukraińskiej) Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1972–1980 pracowała w Bibliotece Głównej Politechniki Warszawskiej, a w latach 1980–1997 była kierowniczką Biblioteki Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2001–2016 pracowała w Biurze Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej na stanowisku starszego kustosza. Obecnie jest na emeryturze.

Od września 1980 roku należała do NSZZ „Solidarność”, od początku istnienia przewodniczyła kołu w Obserwatorium Astronomicznym, następnie była sekretarzem Prezydium Komisji Zakładowej „Solidarności” na Uniwersytecie Warszawskim. W 1981 roku tłumaczyła teksty z języka ukraińskiego dla pisma „Obóz”. Jako przedstawicielka uniwersyteckiej „Solidarności” w październiku 1981 roku uczestniczyła w strajku okupacyjnym w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu oraz na przełomie listopada i grudnia 1981 roku w strajku okupacyjnym w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarnictwa w Warszawie.

Od 13 grudnia 1981 roku intensywnie działała w wielu strukturach podziemnych, współpracowała m.in. z Tomaszem Chlebowskim, Ewą Kulik-Bielińską, Zuzanną Toeplitz i Robertem Olakiem. Od grudnia 1981 roku do lutego 1982 roku kolportowała biuletyn „Informacja Solidarności”. Była łączniczką struktur podziemnych. Od powstania w 1982 roku do ostatniego numeru w kwietniu 1989 roku kolportowała i organizowała grupy kolporterów „Tygodnika Mazowsze” oraz pism i książek wielu wydawnictw drugiego obiegu, w tym NOWA i Krąg^[1][2]. Jej biblioteka w Obserwatorium Astronomicznym stała się również biblioteką książek i czasopism niezależnych. Przewoziła z RFN i Szwecji wydawnictwa emigracyjne, sprzęt i materiały poligraficzne, m.in. w 1986 roku przywiozła maszynę elektryczną IBM dla Tygodnika „Mazowsze”^[3].

Obecnie jest przewodniczącą Rady Fundacji „Chustka”^[4] oraz działaczką nieformalnego ruchu Obywatele RP^[5].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2013)^[6][7]
• Krzyż Wolności i Solidarności (2015, zwrócone w 2017^[8])
• Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2010)
• Wyróżnienie im. Jerzego i Aleksandry Zubrzyckich^[9]

• KrzysztofK. Dąbek KrzysztofK., Kamińska Kinga, [w:] Encyklopedia Solidarności. Opozycja w PRL 1976–1989. Encyklopedia, tom 3, Instytut Pamięci Narodowej, 2019, s. 222, ISBN 978-83-8098-654-1 .