Klasztor w Mallersdorfie
![]() Widok z lotu ptaka | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Właściciel |
Benedyktyni (do 1803) |
| Data budowy |
1109 |
| Data zamknięcia |
1803 |
| Data reaktywacji |
1869 |
Położenie na mapie Bawarii ![]() | |
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |
| Strona internetowa | |
Klasztor w Mallersdorfie (niem. Kloster Mallersdorf) – dawne opactwo benedyktynów znajdujące się w niemieckiej gminie Mallersdorf-Pfaffenberg. Od 1869 klasztor macierzysty zakonu Ubogich Franciszkanek Świętej Rodziny.
Historia
Klasztor został założony w 1109 roku[1]. Mnichów sprowadzono z klasztoru Michelsberg w Bambergu i klasztoru św. Emmerama w Ratyzbonie. W 1129 roku król Lotar III potwierdził uniezależnienie się opactwa od macierzystego klasztoru Niedermünster i przywileje samodzielnego wyboru opata oraz wójta. Około 1130 roku placówka została własnością biskupa Ottona z Bambergu. W 1177 roku konsekrowano bazylikę filarową, wzniesioną na fundamentach dawnego zamku. Świątynię przebudowano w połowie XIII wieku i poświęcono w roku 1265. W 1463 roku rozpoczęto budowę gotyckiego prezbiterium kościoła. Opat Erasmus Perfelder von Perfall (kadencja 1476–1495) otrzymał od Stolicy Piotrowej prawo do noszenia insygniów biskupich. Powiększono wówczas również klasztorną bibliotekę[2].
Kryzys funkcjonowania opactwa przypadł na czasy reformacji. Problemy ekonomiczne oraz przejście części mnichów na protestantyzm spowodowało, iż klasztor stanął w obliczu kasaty. Udało się tego uniknąć dzięki zakwaterowaniu tu benedyktynów z opactwa Ebersberg, przekazanego w 1595 roku jezuitom. Na początku XVII wieku kompleks przebudowano. Klasztor został zniszczony przez wojska szwedzkie podczas wojny trzydziestoletniej, odbudowano go za kadencji opata Benedikta Wolfa w latach 1631–1661. Kolejna przebudowa miała miejsce w latach 1740–1792, pracowali tu tacy artyści jak Johann Adam Schöpf, Mathias Obermayr, Martin Speer, Ignaz Günther, Christian Jorhan starszy i Matthias Schiffer. W 1783 roku zainstalowano organy autorstwa Antona Bayra. Ukończony klasztorny konsekrowano 30 września 1792, za czasów opata Gregora Schwaba[2].
W 1803 opactwo zostało rozwiązane. Majątek zlicytowano, a zbiory biblioteki przeniesiono do Monachium. Ostatni opat, Maurus Deigl, przeniósł się do Straubing, gdzie spisał trzytomową historię klasztoru[2]. W 1805 część zabudowań została przejęta przez państwo, utworzono w nich więzienie, sąd i urząd skarbowy[1]. W 1829 planowano rozbiórkę kościoła, lecz uznano ją za zbyt kosztowną. W 1869 prywatną część kompleksu zakupiły Ubogie Franciszkanki Świętej Rodziny, które utworzyły tu macierzysty klasztor zakonu[2]. Założyły tu szkołę realną (Realschule), akademię zawodową (Fachakademie) i szkołę dla nowicjuszek[3]. W 1913 obiekt w całości został przejęty przez zakonnice[1]. W 1921 roku kościół klasztorny ustanowiono siedzibą parafii[2]. Podczas II wojny światowej dawne opactwo funkcjonowało jako szpital wojskowy, siostry wróciły tu po zakończeniu wojny[1].
Galeria
Klasztor na rycinie z 1787 roku
Widok lotu ptaka z zachodu- Widok z południa
Fasada kościoła
Wnętrze świątyni
Organy
Przypisy
- 1 2 3 4 Geschichte des Klosters [online], Mallersdorfer Schwestern [dostęp 2025-11-08] (niem.).
- 1 2 3 4 5 Haus der Bayerischen Geschichte - Klöster in Bayern [online], hdbg.eu [dostęp 2025-11-08].
- ↑ Markt Mallersdorf-Pfaffenberg [online], www.mallersdorf-pfaffenberg.de [dostęp 2025-11-08].


