Klinoklaz

Klinoklaz

okaz klinoklazu z Kornwalii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu3(AsO4)(OH)3[1][2][3]
Twardość w skali Mohsa	2,5–3[1][3]
Przełam	drobnoschodkowy[1], nierówny/nieregularny[3]
Łupliwość	dokładna[1], doskonała[3]
Pokrój kryształu	słupkowy, tabliczkowy[1], igiełkowy[2]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][3]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[3]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][3]
Gęstość	4,2–4,4 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	zielona, ciemnoniebieska[1][3]
Rysa	niebieskawozielona[1][3]
Połysk	szklisty[1], perłowy[3]
Współczynnik załamania	1,730–1,910 (dwuosiowy)[3]
Inne	dwójłomność: 0,180[3] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[3] pleochroizm: widoczny[3]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BE.20[3]

Klinoklaz – minerał klasy arsenianów^[2].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym oraz tabliczkowym. Występuje w skupieniach promienistych, nerkowatych, rozetowych^[2], skorupowych i jako naloty^[1]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego^[3]. Posiada szklisty połysk oraz niebieskawozieloną rysę.

Występuje w strefie utleniania minerałów miedzi^[1]. Jest także rzadkim minerałem wtórnym występującym w utlenionych strefach bogatych w arsen złóż hydrotermalnych metali nieszlachetnych^[4]. Towarzyszą mu oliwenit, kornwalit, kwarc, chryzokola, konichalcyt, baryt, azuryt i malachit^[1][4][3].

• 
  w towarzystwie oliwenitu i kwarcu z Anglii
• 
  zielony klinoklaz z Utah
• 
  intensywnie niebieski okaz z Nevady

Najlepszej jakości okazy pochodzą z Kornwalii w Anglii oraz z Nevady i Utah^[2]. Na terenie USA spotykany także w Arizonie i Kalifornii. Występuje ponadto w Australii, Austrii, Chile, we Francji, Włoszech, Niemczech (Schwarzland), Słowacji, RPA oraz Hiszpanii^[2][4][3].