Komierowo

Komierowo
wieś
Ilustracja
Pałac w Komierowie (październik 2019)
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

sępoleński

Gmina

Sępólno Krajeńskie

Liczba ludności (III 2011)

347[1]

Strefa numeracyjna

52

Kod pocztowy

89-400[2]

Tablice rejestracyjne

CSE

SIMC

0095035

Położenie na mapie gminy Sępólno Krajeńskie
Mapa konturowa gminy Sępólno Krajeńskie, po prawej znajduje się punkt z opisem „Komierowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Komierowo”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Komierowo”
Położenie na mapie powiatu sępoleńskiego
Mapa konturowa powiatu sępoleńskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Komierowo”
Ziemia53°27′10″N 17°39′06″E/53,452778 17,651667[3]

Komierowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Sępólno Krajeńskie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 347 mieszkańców[1]. Jest szóstą co do wielkości miejscowością gminy Sępólno Krajeńskie.

Historia

Na wzniesieniu górującym nad okolicą przed 1656 istniała mała warownia szlachecka, która zniszczona została w czasie potopu szwedzkiego. W 1670 odbudowana jako niewielki pałac, wokół którego założono okazały park ze stawami.

Pod koniec XIX wieku na zlecenie Romana Komierowskiego architekt Wiktor Stabrowski przebudował pałac w stylu neogotyckim. Ostateczny kształt nadał obiektowi Tomasz Komierowski (zamordowany przez okupanta w 1939), z którego inicjatywy między 1924 a 1929 rokiem powstał obecny budynek.

Po II wojnie światowej znacjonalizowany pałac był ośrodkiem pracy dla więźniów, siedzibą PGR, magazynem, a następnie młodzieżowym ośrodkiem jeździeckim, popadając sukcesywnie w ruinę[4]. W 1997 roku mazowiecka linia Komierowskich odkupiła Pałac od Skarbu Państwa[4]. Tworzące pałacowy park o powierzchni blisko 16 ha, wielusetletnie drzewa (głównie dęby szypułkowe) przetrwały w większości do 2017 roku, gdy potężna nawałnica powaliła 700 z nich. Będący wówczas na ukończeniu projekt rewaloryzacji parku opracowany przez specjalistę ds. ogrodów historycznych, architekta krajobrazu Łukasza Przybylaka, musiał zostać przekształcony w projekt rekonstrukcji całego założenia[5]. W 2018 roku zakończono renowację trwającą 6 lat, a w pałacu właściciele urządzili hotel[4].

Na początku listopada 1944 r. w Komierowie stacjonował Batalion desantowy Dalwitz[6][7].

W Komierowowie urodził się nauczyciel bibliofil Piotr Nowicki, który w 1930 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Zabytki

Według rejestru zabytków NID[8] na listę zabytków wpisany jest zespół pałacowy z przełomu XIX/XX w., nr rej.: A/214/1-4 z 5.06.1987:

  • klasycystyczny pałac z lat 1924–1929,
  • park,
  • oficyna z 1919,
  • kuźnia z 1919.

Przypisy

  1. 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 500 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 56611.
  4. 1 2 3 Marek Weckwerth, Sandra Szymańska, Pałac w Komierowie. Tu najgłośniej przemawia do nas historia. Zdjęcia [online], sepolnokrajenskie.naszemiasto.pl, 28 czerwca 2021 [dostęp 2025-06-29].
  5. ↑ Wiktor Bochenek, Łukasz Przybylak w cyklu 10 pytań do Architektów Krajobrazu [online], architekturabiznes.pl, 22 marca 2024 [dostęp 2025-06-29].
  6. ↑ «Праклятыя і забытыя», дак. фільм, ч. 1 — 2013, Belsat (jęz. białoruski), od minuty 23:30
  7. ↑ Jarosław Ruszczak, Białoruskie formacje kolaboranckie – Free Download PDF, 2018, s. 10
  8. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 73 [dostęp 2016-03-12].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.