Konklawe 1404

Konklawe 1404
Ilustracja
Daty i miejsce
12 – 17 października 1404
Rzym
Główne postacie
Dziekan

Vacat

Kamerling

Corrado Caraccioli

Protoprezbiter

Bálint Alsáni (nieobecny)

Protoprezbiter elektorów

Angelo Acciaioli

Protodiakon

Ludovico Fieschi (nieobecny)

Protodiakon elektorów

Rinaldo Brancaccio

Wybory
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni


12
3

Wybrany papież
Zdjęcie papieża
Cosimo Gentile de’Migliorati
Przybrane imię: Innocenty VII

Konklawe 12-17 października 1404 – konklawe okresu Wielkiej schizmy zachodniej, w wyniku którego Innocenty VII został trzecim z kolei papieżem rzymskiej obediencji.

Śmierć Bonifacego IX

Papież Bonifacy IX zmarł 1 października 1404[1]. W trakcie 15 lat swojego pontyfikatu zdołał częściowo przywrócić papiestwu nadszarpnięty autorytet, nie udało mu się jednak doprowadzić do zakończenia schizmy, częściowo dlatego, że w jego wersji miało ono polegać na uznaniu przez awiniońskiego antypapieża (najpierw Klemensa VII, potem (od 1394) Benedykta XIII) jego władzy w zamian za łaskę dla niego i jego kardynałów[2].

Podobnie jak w 1389 po śmierci rzymskiego papieża Urbana VI oraz w 1394 po śmierci „awiniończyka” Klemensa VII rozważano, czy nie lepiej odstąpić od wyboru i zaczekać na śmierć rywala lub wręcz uznać jego władzę. Ostatecznie jednak kardynałowie Bonifacego IX szybko przystąpili do konklawe[3].

Lista uczestników

Rzymska obediencja Kolegium Kardynalskiego w październiku 1404 liczyła zaledwie dwunastu kardynałów. Dziewięciu z nich wzięło udział w konklawe[4]:

Wszyscy elektorzy byli Włochami. Pięciu z nich mianował Urban VI, czterech Bonifacy IX.

Kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego był wówczas Corrado Caraccioli, biskup Mileto[6].

Nieobecni

Trzech kardynałów (Węgier i dwóch Włochów) nie uczestniczyło w konklawe:

Alsáni i Fieschi zostali mianowani przez Urbana VI, natomiast Cossa przez Bonifacego IX.

Kardynał Fieschi na wieść o śmierci Bonifacego IX przeszedł do obediencji antypapieża Benedykta XIII[7].

Wybór Innocentego VII

Konklawe rozpoczęło się 12 października na Watykanie[8]. 14 października kardynałowie podpisali kapitulację wyborczą, która zobowiązywała elekta do podjęcia wszelkich działań, łącznie z abdykacją, na rzecz zakończenia schizmy[9]. Właściwe wybory trwały stosunkowo krótko. Już 17 października jednogłośnie wybrano na papieża 65-letniego Cosimo Gentile Miglioratiego, który przybrał imię Innocenty VII[10].

11 listopada 1404 nowy papież został koronowany. Wbrew swym obietnicom, nowy papież zaraz po elekcji odrzucił pojednawcze gesty Benedykta XIII i w ciągu dwóch lat swojego pontyfikatu nie podjął żadnych realnych działań w celu przezwyciężenia schizmy[11].

Uwagi

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Od XIV do XVI wieku (a sporadycznie nawet i jeszcze później) rozpowszechniony był zwyczaj nazywania kardynałów (nawet w oficjalnych dokumentach) nie według ich imion i nazwisk, lecz według pseudonimów nawiązujących najczęściej do miejsca pochodzenia, diecezji lub kościoła tytularnego danego kardynała.

Przypisy

  1. ↑ Eubel, s. 25; Souchon, s. 63.
  2. ↑ Dopierała, s. 257-258.
  3. ↑ Sede Vacante 1404.
  4. ↑ Souchon, vol. 1, s. 63, 70-71, 280-281; por. Eubel, s. 26 przyp. 3 oraz Sede Vacante 1404, gdzie jednak są błędy w określaniu kościołów tytularnych poszczególnych kardynałów.
  5. ↑ Maramaldo został wpierw mianowany 21 grudnia 1381 przez Urbana VI, który później pozbawił go godności kardynalskiej. Zrehabilitował go Bonifacy IX w 1389. Jak wszystko wskazuje, jego miejsce w porządku starszeństwa było liczone od rehabilitacji w 1389, a nie od pierwotnej nominacji (Souchon, vol. 2, s. 51 przyp. 1).
  6. ↑ Souchon, vol. 2, s. 278-279 nr 226; Eubel, s. 341.
  7. ↑ Souchon, vol. 1, s. 63.
  8. ↑ Souchon, vol. 1, s. 65-66; Sede Vacante 1404.
  9. ↑ Souchon, vol. 1, s. 66-70, 280-284; Sede Vacante 1404.
  10. ↑ Souchon, vol. 1, s. 71; Sede Vacante 1404.
  11. ↑ Dopierała, s. 262.

Bibliografia

  • Martin Souchon: Die Papstwahlen in der Zeit des grossen Schismas, Vol. 1-2, Verlag von Benno Goeritz 1898-1899
  • Konrad Eubel, Hierarchia Catholica, vol. I, Padwa 1913-1960
  • Kazimierz Dopierała, Księga papieży, Poznań 1996
  • SedeVacante 1404
  • Salvador Miranda
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.