Kristiina Ojuland
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 grudnia 1966 |
|---|---|
| Minister spraw zagranicznych Estonii | |
| Okres |
od 2002 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
      | |
Kristiina Ojuland (ur. 17 grudnia 1966 w Kohtla-Järve) – estońska polityk i prawnik, była posłanka i minister, deputowana do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.
Życiorys
Ukończyła w 1990 studia prawnicze i politologiczne na Uniwersytecie w Tartu, w 1992 została absolwentką Estońskiej Szkoły Dyplomacji. Działalność zawodową zaczynała jako urzędniczka w Ministerstwie Sprawiedliwości Estońskiej SRR, w 1992 przeszła do estońskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Od 1994 do 2009 (z przerwami) przez cztery kadencje sprawowała mandat posłanki do Zgromadzenia Państwowego (Riigikogu). W 1995 wstąpiła do liberalnej Estońskiej Partii Reform. Pełniła funkcję dyrektora Stowarzyszenia Estońskich Nadawców, w latach 1997–2001 kierowała Instytutem Europejskim na prywatnej uczelni Concordia Rahvusvaheline Ülikool Eestis. W drugiej połowie lat 90. była radną Tallinna. Zasiadała w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, w 2004 ubiegała się bez powodzenia o stanowisko sekretarza generalnego Rady Europy.
W 2002 objęła urząd ministra spraw zagranicznych w rządzie Siima Kallasa. Utrzymała go także w koalicyjnym gabinecie Juhana Partsa. Została odwołana w 2005 przez prezydenta Arnolda Rüütela, po tym jak na skutek przeprowadzonej kontroli ujawniono zaginięcie około 100 niejawnych dokumentów ministerialnych. Kristiina Ojuland twierdziła, że doszło do tego jeszcze przed powołaniem jej na to stanowisko[1].
W wyborach w 2009 została wybrana z listy Partii Reform posłanką do Parlamentu Europejskiego. Przystąpiła do grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy oraz Komisji Spraw Zagranicznych. W czerwcu 2013 została wykluczona z Partii Reform[2]. W wyborach europejskich w 2014 bez powodzenia ubiegała się o reelekcję jako kandydatka niezależna.
Życie prywatne
W 1987 jej mężem został Erik Siigur, z którym rozwiodła się w 2002[3]. Deklaruje znajomość języków angielskiego, rosyjskiego i francuskiego[4].
Odznaczenia
- Order Herbu Państwowego V klasy (2001)[5]
- Komandor Legii Honorowej (Francja, 2001)[6]
- Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia, 2003)[7]
- Wielki Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2004)[8]
- Krzyż Komandorski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa, 2004)[9]
- Krzyż Komandorski I Klasy Odznaka Honorowa za Zasługi dla Republiki Austrii (Austria, 2007)[10]
Przypisy
- ↑ Estonian foreign minister sacked [online], bbc.co.uk, 11 lutego 2005 [dostęp 2015-12-05] (ang.).
- ↑ Estonian MEP Kristiina Ojuland Ejected From Reform Party Over Alleged Vote Rigging [online], err.ee, 5 czerwca 2013 [dostęp 2015-12-05] (ang.).
- ↑ Vesta Reest, Kristiina Ojuland lahutas abielu, ohtuleht.ee, 20 sierpnia 2002 [dostęp 2015-12-05] [zarchiwizowane 2015-12-08] (est.).
- ↑ Bałtycka bryza w Brukseli – nowi deputowani Kristiina Ojuland i Timo Soini [online], europarl.europa.eu, 7 lipca 2009 [dostęp 2015-12-05].
- ↑ Bearers of Decorations – Kristiina Ojuland – Riigivapi V klassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2026-07-24] (ang.).
- ↑ Prantsuse aumärkidega autasustatud eestimaalased, ambafrance-ee.org, 8 marca 2012 [zarchiwizowane 2013-05-29] (est.).
- ↑ Entidades Estrangeiras Agraciadas com Ordens Portuguesas [online], ordens.presidencia.pt [dostęp 2026-07-24] (port.).
- ↑ Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana [online], quirinale.it, 19 kwietnia 2004 [dostęp 2026-07-24] (wł.).
- ↑ Välisriigi antud teenetemärk – Kristiina Ojuland – Leedu Suurvürst Gediminase ordeni komandöririst [online], president.ee [dostęp 2026-07-24] (est.).
- ↑ Välisriigi antud teenetemärk – Kristiina Ojuland – Austria Vabariigi Teeneteordeni Suur Kuldne aumärk tähega [online], president.ee [dostęp 2026-07-24] (est.).
Bibliografia
- Kristiina Ojuland [online], europarl.europa.eu [dostęp 2015-12-05].