Kryspin Dubiel
| Arcybiskup tytularny Vannidy | |||
 Kryspin Dubiel (2024) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
12 listopada 1973 | ||
| Nuncjusz apostolski w Angoli oraz na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej | |||
| Okres sprawowania |
od 2024 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Prezbiterat |
31 maja 1998 | ||
| Nominacja biskupia |
1 lipca 2024 | ||
| Sakra biskupia |
24 sierpnia 2024 | ||
| Data konsekracji |
24 sierpnia 2024 |
|---|---|
| Miejscowość |
Leżajsk |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Kryspin Witold Dubiel[1] (ur. 12 listopada 1973 w Nowej Sarzynie) – polski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup, nuncjusz apostolski w Angoli oraz na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej od 2024.
Życiorys
Urodził się 12 listopada 1973 w Nowej Sarzynie[2] w rodzinie Wiesława i Marii Dubielów[3]. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Leżajsku, w 1992 zdał maturę. W latach 1992–1998 odbył studia w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu[2]. Na prezbitera został wyświęcony 31 maja 1998 w archikatedrze przemyskiej przez miejscowego arcybiskupa metropolitę Józefa Michalika[4]. Inkardynowany został do archidiecezji przemyskiej[1]. W latach 1999–2003 kontynuował studia na wydziale prawa kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie, które ukończył z doktoratem. W latach 2002–2004 odbył studia w Papieskiej Akademii Kościelnej w Rzymie[2].
W latach 1998–1999 pracował jako wikariusz w Parafii Wszystkich Świętych w Iwoniczu[2].
Od 2004 był asystentem nuncjatury w Rwandzie. Następnie pracował jako sekretarz nuncjatur w Rwandzie w latach 2005–2007, na Białorusi w latach 2007–2012 oraz Kolumbii w latach 2012–2014, a także radca nuncjatur apostolskich w Kolumbii w latach 2014–2015, na Filipinach w latach 2015–2017, w Polsce w latach 2017–2020 i w Słowenii w latach 2020–2021 oraz w przedstawicielstwie Stolicy Apostolskiej na Półwyspie Arabskim, w Jemenie i Zjednoczonych Emiratach Arabskich w latach 2021–2024. W 2008 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 2019 prałata honorowego Jego Świątobliwości[5].
1 lipca 2024 papież Franciszek mianował go nuncjuszem apostolskim w Angoli oraz arcybiskupem tytularnym Vannidy[6], a 15 lipca tego samego roku równocześnie mianował nuncjuszem apostolskim na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej[7]. Święcenia biskupie przyjął 24 sierpnia 2024 w Bazylice Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Leżajski. Głównym konsekratorem był kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, a współkonsekratorami arcybiskup Salvatore Pennacchio, rektor Papieskiej Akademii Kościelnej w Rzymie, i arcybiskup metropolita przemyski Adam Szal[8]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Patientia et fides sanctorum (Cierpliwość i wiara świętych)[9].
Przypisy
- 1 2 Kryspin Dubiel. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2026-02-15]. (ang.).
- 1 2 3 4 Ks. Kryspin Witold Dubiel, Nuncjuszem Apostolskim. przemyska.pl, 2024-07-01. [dostęp 2026-02-15].
- ↑ Ł. Solski: 24 sierpnia w Leżajsku święcenia biskupie ks. prał. Kryspina Dubiela. nowiny24.pl, 2024-08-06. [dostęp 2026-02-15].
- ↑ Abp Kryspin Dubiel: zawsze na pierwszym miejscu stawiałem Chrystusa. ekai.pl, 2024-08-24. [dostęp 2026-02-15].
- ↑ Diplomaten des Hl. Stuhls. apostolische-nachfolge.de. [dostęp 2026-02-15]. (niem.).
- ↑ Nomina del Nunzio Apostolico in Angola. vatican.va, 2024-07-01. [dostęp 2024-07-01]. (wł.).
- ↑ Nomina del Nunzio Apostolico in São Tomé e Príncipe. press.vatican.va, 2024-07-15. [dostęp 2024-07-15]. (wł.).
- ↑ Święcenia biskupie ks. Kryspina Dubiela – nuncjusza apostolskiego. ekai.pl, 2024-08-24. [dostęp 2026-02-15].
- ↑ Dyplomacji uczymy się na kolanach. „Niedziela”. Nr 43/2024 („Niedziela rzeszowska”), s. V. Kuria Metropolitarna w Częstochowie. ISSN 0208-872X. [dostęp 2026-02-15].
Linki zewnętrzne
- Kryspin Dubiel [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2024-07-01] (ang.).