Krze
| Osiedle | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Miasto | |
| W granicach Trzebini |
Trzebinia |
| Strefa numeracyjna |
(+48) 32 |
| Kod pocztowy |
32-540 |
| Tablice rejestracyjne |
KCH |
| SIMC |
0222901 |
Położenie na mapie Trzebini ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu chrzanowskiego ![]() | |
Położenie na mapie gminy Trzebinia ![]() | |
Krze – osiedle miasta Trzebinia, w powiecie chrzanowskim, w województwie małopolskim. W latach 1975–1998 była to odrębna miejscowość należąca do województwa katowickiego.
Początki wsi Krze sięgają 1861 roku, kiedy wraz z otwarciem na tym terenie pierwszej kopalni Izabella-Nowa pracownicy zaczęli osiedlać się w jej okolicy. W 1912 roku, 3 km od kopalni, otwarte zostały zakłady Górka. Bliskość tych dwóch zakładów sprawiła, że po niedługim czasie obie grupy domów połączyły się. Obecnie osiedle nadal składa się z dwóch części oddzielonych od siebie niewielkim wzniesieniem i ogródkami działkowymi. Jedna z tych części potocznie nazywana jest „Kopalnią”, z powodu znajdującej się tam nieczynnej Kopalni Węgla Kamiennego Siersza.
Religia
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego korzystają z parafii świętej Barbary.
Osiedle to jest bardzo licznie zamieszkane przez Świadków Jehowy. Korzystają oni z Sali Królestwa znajdującej się w dzielnicy Siersza (ul. 22 Stycznia 5)[2].
Edukacja
Na terenie Krza znajdują się następujące szkoły państwowe:
- Szkoła Podstawowa nr 4 im. Orła Białego,
- Zespół Szkół Techniczno-Usługowych w Trzebini (dawny Zespół Szkół Mechaniczno – Elektrycznych),
- Ochotniczy Hufiec Pracy (podległy pod ZST-U).
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 63116.
- ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-11-14].
Linki zewnętrzne
- Krze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 772.





