Kwileccy



Kwileccy (znani już od XIV wieku), majętny ród szlachecki z Wielkopolski, pieczętujący się herbami Bieliny (Byliny), Szreniawa z Krzyżem, i po otrzymaniu tytułu hrabiowskiego herb Kwilecki (odm. Szreniawy z Krzyżem). Ród Kwileckich wziął swoje nazwisko od Kwilcza w Powiecie Poznańskim, (obecnie międzychodzkim), skąd o rodzinie są dowody od 1388r.[1] Członkowie rodu się znaleźli w szeregach rycerstwa, ziemiaństwa, arystokracji, i magnaterii. Pełnili członkowie funkcje m. in. starostów, kasztelanów, senatorów, oficerów wojsk, posłów, i tajnych szambelanów papieskich.[2]
Pozostawili po sobie liczne siedziby, w tym zespół pałacowy w Kwilczu, zaś bracia Franciszek, Jan i Adam Kwileccy byli fundatorami murowanego kościoła św. Michała Archanioła w Kwilczu.
Wśród majątków ziemskich w Polsce znajdowały się Kwilcz, Orzeszkowo, Rozbitek, Licheń Stary, Wróblewo, Oporowo, Dobrojewo, Ostroróg, Objezierze, Gaj Wielki, Jankowice, Srocko Wielkie, Kobylniki, Morownica, Siedlnica, Góry, Patnów, Gosławice, Maliniec, Izabelin, Grodziec, Młochów i różne posiadłości miejskie, w tym pałac na Alejach Ujazdowskich 41, i kamienica na Królewskiej 7, w Warszawie.[2]
Ze względu na starodawność rodu i pozycję, jaką cieszył się on w czasach I Rzeczypospolitej, Józef Ignacy Kwilecki (1791–1860) otrzymał w 1816 roku pruski tytuł hrabiowski, z którym wylegitymował się w 1842 roku w Królestwie Polskim.[3]
Jedyna po za tę rodziną z nazwiskiem Kwilecki to jest niespokrewniona rodzina z pochodzenia żydowskiego, również ale sporo później biorąc nazwisko z Kwilcza, która wyemigrowała z Wielkopolski do Stanów Zjednoczonych w XIX wieku[2].
Członkowie rodu
- Sebastian Kwilecki (1670–/1742)[4] – sygnatariusz Oznajmienia wyboru króla Augusta II w 1697 r.[5]
- Franciszek Antoni Kwilecki (1725–1794) – kasztelan kaliski, konfederat barski, starosta wschowski
- Jan Kwilecki (1729–1789) – kasztelan międzyrzecki, cześnik wschowski
- Stefan Kwilecki (1839–1900) – poseł do Reichstagu Cesarstwa Niemieckiego, właściciel majątku rycerskiego[6].
- Hektor Kwilecki (1859–1912) – poseł do Reichstagu Cesarstwa Niemieckiego, ziemianin[7][8][9].
- Adam Klemens Kwilecki (zm. po 1809) – kasztelan przemęcki
- Arsen Kwilecki (1805–1883) – powstaniec listopadowy, ziemianin
- Stefan Kwilecki (1925–2001) – konserwator zabytków, architekt, wykładowca
- Andrzej Kwilecki (1928–2019) – socjolog, profesor nauk humanistycznych, prorektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Pałace i inne budowle
Pałac w Mórkowie
Pałac w Oporowie
Pałac w Oporowie
Przypisy
- ↑ Józef von Lekszycki, Die ältesten grosspolnischen Grodbücher..., S. Hirzel, 1887 [dostęp 2025-08-25] (niem. • łac.).
- 1 2 3 Andrzej Kwilecki (red.), Kwilcz i inne majątki Kwileckich na przestrzeni wieków, Biblioteka "Kroniki Wielkopolski", Poznań: Wydaw. WBP : ["Kronika Wielkopolski"], 1996, ISBN 978-83-85811-39-8 [dostęp 2025-08-25].
- ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 22.
- ↑ https://roglo.eu/roglo?p=sebastian;n=kwilecki;
- ↑ http://plewako.pl/elektorowie/oznaymienie.html
- ↑ Kwilecki, Stefan hrabia | Porta Polonica [online], www.porta-polonica.de [dostęp 2019-06-19].
- ↑ Hektor Kwilecki [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2019-06-19] (pol.).
- ↑ Hektor hr. Kwilecki z Kwilcza h. Byliny (odm.) [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2019-06-19].
- ↑ Kwilecki Hektor, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2019-06-19].