Lachowicze (gmina)
| gmina wiejska | |||
| 1861–1939[1] | |||
 | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo |
(1861–1919: gub. mińska) | ||
| Powiat |
1861–1919: słucki | ||
| Data powstania |
1861 | ||
| Data likwidacji |
1939 | ||
| Siedziba | |||
| Populacja (1921) • liczba ludności |
| ||
| Szczegółowy podział administracyjny (1921) | |||
| |||
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |||
| 53°02′24,0000″N 26°15′36,0000″E/53,040000 26,260000 | |||
Lachowicze (ros. Ляховичская волость) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1861–1939 na Mińszczyźnie (obecnie na terenie Białorusi).
Siedzibą gminy były Lachowicze (2819 mieszk. w 1921 roku[2]), które od 1931 roku stanowiły odrębną gminę miejską[3].
Historia
Gmina zbiorowa Lachowicze powstała w 1861 roku w guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Należała do powiatu słuckiego[4].
Po I wojnie światowej, znajdowała się pod kontrolą Armii Czerwonej. Decyzją Prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego Białoruskiej SRR z 6 lutego 1919 roku weszła w skład białoruskiego powiatu baranowickiego w guberni mińskiej[5].
Latem 1919, gmina przeszła pod administracją polskiego Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich, do okręgu mińskiego. 1 sierpnia 1919 władze polskie utworzyły na tym obszarsze powiat baranowicki, o innych granicach, w skład którego weszła także gmina Lachowicze[6].
19 lutego 1921 gminę wraz z powiatem baranowickim włączono do nowo utworzonego woj. nowogródzkiego[7][2].
23 kwietnia 1930 do gminy Lachowicze przyłączono części obszaru gmin Darewo i Niedźwiedzica[8].
27 czerwca 1931 z gminy wyłączono miasteczko Lachowicze (oraz osiedle Mała Łotwa), któremu nadano prawa miejskie i przekształcono w odrębną gminę miejską (Lachowicze pozostały nadal siedzibą władz wiejskiej gminy Lachowicze)[9].
Po wojnie obszar gminy Lachowicze wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.
Przypisy
- ↑ Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- 1 2 3 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
- ↑ Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
- ↑ Памятная книжка Виленскаго генералъ губернаторства на 1868 годъ. – Санктпетербургъ, Витебский губернский статистический комитет, 1868.
- ↑ Баранавіцкі павет // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: у 6 т. / БелЭн; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 1. А — Беліца. — Мн.: БелЭн, 1993. — 494 с., [8] к.: іл. — С. 299. — ISBN 5-85700-074-2.
- ↑ Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 19, poz. 172.
- ↑ Dz. U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93 (ISAP)
- ↑ Dz. U. z 1930 r. Nr 29, poz. 257 (ISAP)
- ↑ Dz. U. z 1931 r. Nr 56, poz. 448 (ISAP)