Laurionit

Laurionit

okaz z Grecji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbCl(OH)[1][2]
Twardość w skali Mohsa	3–3,5[1][2]
Przełam	nierówny[2]
Łupliwość	niewyraźna[2]
Pokrój kryształu	listewkowy, igiełkowy[2], tabliczkowy[1]
Przezroczystość	przezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	rombowy[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2]
Gęstość	6,1–6,24 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	biała; bezbarwny[1][2]
Rysa	biała[1][2]
Połysk	diamentowy, perłowy, szklisty[1][2]
Współczynnik załamania	2,077–2,158 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,081[1] dyspersja (optyka): silna[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	3.DC.05[1]

Laruionit – rzadki minerał z gromady halogenków^[1].

Nazwa pochodzi od typowej lokalizacji występowania – Laurion w Grecji^[1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, tabliczkowym i igiełkowym^[1][2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym^[1][2]. Posiada białą rysę oraz diamentowy, perłowy bądź szklisty połysk^[1][2].

Występuje w starych szlakach hut ołowiu^[2] oraz w strefie utleniania kruszców ołowiu^[1]. Towarzyszą mu fiedleryt, paralaurionit, cerusyt, anglezyt, fosgenit, nealit, cumengeit, diaboleit oraz fluoryt^[1][2].

Występuje w Australii, Niemczech, we Francji, Grecji (Attyka), we Włoszech, Hiszpanii, Anglii oraz USA (Kalifornia, Minnesota i Nowym Meksyku)^[1].