Fosgenit

Fosgenit

okaz z Sardynii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb2CO3Cl2[1][2][3]
Twardość w skali Mohsa	2–3[2][3]
Przełam	muszlowy, schodkowy[1][2]
Łupliwość	wyraźna[2]
Pokrój kryształu	słupkowy, piramidalny, tabliczkowy, igiełkowy, masywny, ziarnisty[1][2]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[2][3]
Układ krystalograficzny	tetragonalny[1][2]
Gęstość	6,0–6,3 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, szara, żółta, brunatna, brązowa, różowa, zielonkawa; bezbarwny[1][2]
Rysa	biała[1][2][3]
Połysk	tłusty, diamentowy[1][2][3]
Współczynnik załamania	2,118–2,145 (jednoosiowy)[3]
Inne	dwójłomność: 0,027[3] pleochroizm: słaby[3]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	5.BE.20[3]

Fosgenit – minerał z rodziny węglanów^[3].

Krystalizuje w układzie tetragonalnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, tabliczkowym, igiełkowym, masywnym, ziarnistym oraz piramidalnym^[1][2]. Występuje w skupieniach zbitych lub ziarnistych^[2]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego^[2][3]. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź diamentowy połysk^[1][2].

Występuje w strefie utleniania złóż ołowiu^[2] oraz w starych szlakach hutniczych^[1]. Towarzyszą mu zwykle cerusyt, boleit, diaboleit, cumengeit, anglezyt, galena, nealit, laurionit, paralaurionit oraz fiedleryt^[1][2][3].

Występuje głównie w Australii, Austrii, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Namibii, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych^[2][3]. W Polsce stwierdzony na Górnym Śląsku^[2][3].