Leszek Sykulski

Ukończył studia historyczne na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego^[1]. W 2013 r. uzyskał stopień doktora nauk społecznych w zakresie nauk o polityce na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, broniąc dysertacji Polska myśl geopolityczna w latach 1989–2009 napisanej pod kierunkiem Marka Barańskiego^[1][5]. Jest absolwentem Akademii Obrony Narodowej^[1]. Przeszkolenie podoficerskie odbył w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu, praktykę dowódczą w 15 Giżyckiej Brygadzie Zmechanizowanej, a kurs oficerów rezerwy ukończył w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu^[6]. Posiada stopień porucznika rezerwy^[6].

W latach 2006–2010 pracował jako analityk ds. bezpieczeństwa międzynarodowego w Kancelarii Prezydenta RP za prezydentury Lecha Kaczyńskiego^[1][6]. W latach 2006–2007 zasiadał z nominacji prezydenta w Komisji Weryfikacyjnej WSI jako protokolant^[1][7].

W 2008 r. był jednym z założycieli Polskie Towarzystwo Geopolityczne, w którego zarządzie zasiadał jako prezes w latach 2008–2009 i 2012–2014 (od 2014 prezes honorowy)^[1][2]. W latach 2007–2016 pełnił funkcję prezesa stowarzyszenia Instytut Geopolityki^[1]. Przez pięć lat (2018–2023) był biegłym sądowym przy Sądzie Okręgowym w Częstochowie w zakresie bezpieczeństwa państwa i ekstremizmu politycznego^[1][8].

W latach 2009–2016 był redaktorem naczelnym kwartalnika Przegląd Geopolityczny^[1], a w latach 2011–2019 redaktorem naczelnym portalu Geopolityka.net^[1].

Wykładał w Akademii Obrony Narodowej (2011–2013), Akademii Polonijnej w Częstochowie (2012) oraz na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Długosza w Częstochowie (2018–2020), gdzie pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. dydaktyki Instytutu Nauk Społecznych i Bezpieczeństwa^[1]. W latach 2013–2018 i 2020–2023 pracował w Katedrze Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Nauk Stosowanych im. Józefa Gołuchowskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim^[1]. W lutym 2023 r. uczelnia rozwiązała z nim współpracę; rektor Paweł Gotowiecki stwierdził, że działania Sykulskiego w ramach Polskiego Ruchu Antywojennego godzą w polską rację stanu^[9].

W 2026 r. miał objąć kierownictwo studiów podyplomowych „Geopolityka i geostrategia" na Wyższej Szkole Społeczno-Ekonomicznej w Gdańsku. Po publikacjach medialnych uczelnia wycofała się z tej współpracy^[10][11].

W wyborach parlamentarnych w 2015 r. kandydował do Sejmu z 2. miejsca listy Nowoczesnej (nie będąc członkiem partii)^[6][12]. Następnie był członkiem Konfederacji Korony Polskiej, z której wystąpił w maju 2023 r.^[13].

3 lutego 2023 r. wraz z Sebastianem Pitoniem założył ruch społeczny Polski Ruch Antywojenny, postulujący minimalizację zaangażowania Polski w wojnę na Ukrainie^[3]. Ruch zarejestrował komitet wyborczy na wybory parlamentarne w 2023 r., jednak Państwowa Komisja Wyborcza odmówiła rejestracji, kwestionując ważność zebranych podpisów poparcia, i złożyła zawiadomienie do prokuratury w związku z podejrzeniem fałszerstwa^[14][15]. Sykulski zaprzeczył zarzutom, tłumacząc nieprawidłowości brakiem doświadczenia ruchu w zbieraniu podpisów^[14].

We wrześniu 2023 r. założył partię polityczną Bezpieczna Polska, której program zakłada normalizację relacji z Rosją i Białorusią, wycofanie zagranicznych baz wojskowych z terytorium Polski, przystąpienie do BRICS i Szanghajskiej Organizacji Współpracy oraz prowadzenie wielowektorowej polityki zagranicznej^[4][16][17].

W 2026 był panelistą na kongresie KINGS zorganizowanym przez środowisko Grzegorza Brauna^[18].

Sykulski określa swoją koncepcję polityki zagranicznej mianem realizmu suwerennego. Postuluje wielowektorowość w stosunkach międzynarodowych: Polska powinna unikać jednostronnej zależności od jakiegokolwiek mocarstwa i rozwijać relacje z różnymi partnerami, w tym z państwami Globalnego Południa^[19]. Opowiada się za suwerennością w polityce obronnej, rozumianą jako brak obcych baz wojskowych na terytorium RP^[19].

Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 r. Sykulski opowiedział się za udzielaniem pomocy humanitarnej obywatelom Ukrainy, lecz sprzeciwił się polskiej pomocy wojskowej, argumentując, że wpłynie ona niekorzystnie na bezpieczeństwo narodowe RP i może prowadzić do wojny z Rosją^[20]. Hasło założonego przez niego Polskiego Ruchu Antywojennego brzmi To nie nasza wojna^[3].

27 kwietnia 2022 r. przeprowadził na swoim kanale YouTube wywiad z ambasadorem Federacji Rosyjskiej w Polsce Siergiejem Andriejewem^[21].

Sykulski od lat zajmuje się badaniem rosyjskiej myśli geopolitycznej. W 2019 r. opublikował monografię Rosyjska geopolityka a wojna informacyjna, poświęconą związkom między rosyjską teorią geopolityczną a prowadzeniem wojny informacyjnej^[22]. W 2024 r. wydał monografię Myśl geopolityczna Aleksandra Dugina, w której analizował koncepcje rosyjskiego filozofa Aleksandra Dugina^[23]. Spotkał się z Duginem osobiście w Moskwie w 2019 r., oceniając go jednocześnie jako projekt od A do Z sterowany przez rosyjskie służby specjalne^[24].

Po zajęciu publicznego stanowiska przeciw pomocy wojskowej dla Ukrainy Sykulski stał się obiektem krytyki z różnych stron sceny politycznej. Bartłomiej Radziejewski z Nowej Konfederacji określił jego wywiad z ambasadorem Andriejewem (zob. wyżej) jako przeprowadzony na kolanach^[26]. Rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych Stanisław Żaryn stwierdził, że tezy Sykulskiego wpisują się w propagandę Rosji^[21]. Gazeta Polska nazwała go geopolitykiem od interesów Kremla^[27]. OKO.press oceniło, że hasło To nie nasza wojna jest typowe dla rosyjskiej wojny informacyjnej, obciążającej odpowiedzialnością za konflikt Stany Zjednoczone zamiast Rosji^[24]. Portal wPolityce.pl określił działalność Polskiego Ruchu Antywojennego jako sabotaż polskiej pomocy dla Ukrainy^[28].

• Myśl geopolityczna Aleksandra Dugina, Częstochowa 2024, ISBN 978-83-61294-25-2.
• Podstawy geopolityki, Ostrowiec Świętokrzyski 2022, ISBN 978-83-64557-54-5.
• Rosyjska geopolityka a wojna informacyjna, Warszawa 2019, ISBN 978-83-012054-0-9.
• Geopolityka a bezpieczeństwo Polski, Warszawa 2018, ISBN 978-83-950193-5-7.
• Polska myśl geopolityczna w latach 1989–2009, Chorzów 2015, ISBN 978-83-941420-0-1.
• Geopolityka. Skrypt dla początkujących, Częstochowa 2014, ISBN 978-83-65047-00-7.
• Geopolityka, czyli pochwała realizmu. Szkice teoriopoznawcze, Warszawa 2011, ISBN 978-83-61748-02-1.
• Geopolityka. Słownik terminologiczny, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-15968-9.
• Edward Dembowski (1822–1846). Biografia polityczna, Toruń 2006, ISBN 978-83-89588-59-3.

• Geopolityka Rosji i obszaru postsowieckiego, Warszawa 2020, ISBN 978-83-64557-54-5.
• Studia nad rosyjską geopolityką, Częstochowa 2014, ISBN 978-83-931924-5-8.
• Geopolitics – Grounded in the Past, Geared Toward the Future, Częstochowa 2013, ISBN 978-83-931924-4-1.
• Czas i przestrzeń. Czynnik geograficzny w badaniu przeszłości, Częstochowa 2013, ISBN 978-83-931924-8-9.
• Przestrzeń i polityka. Czynnik geograficzny w badaniach politologicznych, Częstochowa 2013, ISBN 978-83-935566-0-1.