Linda Lampenius

Urodziła się w rodzinie szwedzkojęzycznej. Oboje rodzice byli artystami. Uczęszczała do przedszkola muzycznego, w którym grała na różnych instrumentach. Kiedy miała pięć lat, zaczęła pobierać lekcje gry na skrzypcach u węgierskiego skrzypka Gézy Szilvaya^[1][2].

Od 1985 do 1997 uczyła się historii, teorii muzyki, pedagogiki, gry na skrzypcach i śpiewu operowego w Akademii Sibeliusa. Była koncertmistrzem orkiestry symfonicznej uczelni i orkiestry klasy dyrygenckiej pod okiem kompozytorów, takich jak Eri Klas i Jorma Panula. Uczyła się także w Stanach Zjednoczonych, Izraelu czy Francji^[1][2].

W wieku ośmiu lat dołączyła do zespołu Helsinki Strings, z którym występowała m.in. w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Wielkiej Brytanii. Kiedy miała 11 lat, wystąpiła jako solistka z Orkiestrą Symfoniczną Fińskiego Radia, a później została koncertmistrzem Helsinki Strings^[1][2].

Przez trzy lata grała pierwsze skrzypce w Orkiestrze Fińskiej Opery^[1][2].

W 1996 rozpoczęła karierę solową. Jako solistka występowała m.in. z Sztokholmską Sinfoniettą i BBC National Orchestra of Wales. Latem 2008 wyruszyła w trasę koncertową z Praską Orkiestrą Symfoniczną, złożoną z muzyków z dwóch największych praskich orkiestr klasycznych, z którymi wystąpiła w szwedzkich zamkach. Była solistką Orkiestry La Scali podczas koncertu muzyki klasycznej w Pałacu Książęcym w Monako. Jako solistka orkiestrowa wykonała m.in. Koncert podwójny na dwoje skrzypiec Bacha, Koncert potrójny Beethovena, Tańce węgierskie Brahmsa, I Koncert skrzypcowy Brucha, Czardasza Montiego, V Koncert skrzypcowy Mozarta i Humoreski Sibeliusa, współpracując z dyrygentami, takimi jak Peter Jablonski, Niklas Willén, Eri Klas i Atso Almila^[1].

Zagrała specjalne występy, m.in. podczas gali UNESCO w Paryżu w 1999 i koncertu „Rhapsody in Rock” w londyńskiej Royal Albert Hall w 2003 oraz na gali charytatywnej „White Turf” w St. Moritz w 2005 (event został zorganizowany w celu zebrania funduszy dla UNICEF-u) na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2007. Zagrała podczas ceremonii zakończenia sezonu wyścigowego Aprilia w Noale we Włoszech i wystąpiła z koncertem dla żołnierzy NATO w Kosowie^[1]. Wystąpiła także w programach rozrywkowych w amerykańskiej telewizji, w BBC i Rai Uno, a także w Globen, monakijskim Sporting Clubie i Royal Albert Hall. Kilkakrotnie występowała również w rezydencji Playboya, m.in. podczas imprezy „Sen nocy letniej”, urodzin Hugh Hefnera i transmitowanej w telewizji imprezy sylwestrowej^[1][2].

Była jurorką w fińskim programie X-Factor i wystąpiła w szwedzkim programie Let’s Dance^[2].

W lutym 2026 z utworem „Liekinheitin”, który nagrała z Pete Parkkonenem, zwyciężyła w programie Uuden Musiikin Kilpailu 2026, dzięki czemu wraz z Parkkonenem została wytypowana do reprezentowania Finlandii w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji w Wiedniu^[3]. 12 maja wystąpili w pierwszym półfinale i awansowali do finału^[4]. W rozegranym 16 maja tego roku finale Lampenius i Parkkonen zajęli 6. miejsce, uzyskując łącznie 279 punktów – 138 po głosowaniu publiczności i 141 po głosowaniu jury^[5].