Lloyd C.V

Lloyd C.V
ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Austro-Węgry

Producent

Lloyd
WKF

Typ

samolot rozpoznawczy

Konstrukcja

dwupłat konstrukcji drewnianej kryty sklejką, podwozie klasyczne, stałe

Załoga

2

Historia
Data oblotu

1917

Wycofanie ze służby

1924

Liczba egz.

144

Dane techniczne
Napęd

1× silnik rzędowy Austro-Daimler lub Benz Bz-IVa

Moc

138 kW (185 KM) (Austro-Daimler)
164 kW (220 KM) (Benz)

Wymiary
Rozpiętość

11,20 m

Długość

7,22 m

Wysokość

3,00 m

Powierzchnia nośna

27,63 m²

Masa
Własna

800 kg

Użyteczna

325 kg

Startowa

1125 kg

Osiągi
Prędkość maks.

165 km/h

Prędkość wznoszenia

3,92 m/s

Pułap

4600 m

Zasięg

900 km

Dane operacyjne
Uzbrojenie
1× karabin maszynowy Schwarzlose wz. 07/12 kal. 8 mm stanowisku obserwatora
do 90 kg bomb
Użytkownicy
Austro-Węgry, Polska, Ukraina, Węgry

Lloyd C.V – austro-węgierski samolot rozpoznawczy. Wszedł do służby w 1917 roku.

Historia

Samolot stanowił rozwinięcie poprzednio opracowanych konstrukcji w zakładach Lloyd. Aby poprawić osiągi zastosowano mocniejszy silnik, zmniejszono wymiary oraz poprawiono aerodynamikę poprzez przekonstruowanie płatów, usterzenia oraz zastosowanie kołpaku śmigła. Cała powierzchnia maszyny, poza sterami i lotkami, była kryta sklejką, dlatego też lotnicy i personel naziemny nadali mu nieoficjalną nazwę Fornir. Macierzyste zakłady Lloyda uruchomiły produkcję samolotów z silnikiem Austro-Daimler o mocy 136 kW (185 KW), które produkowano w ramach serii o numerze 46 liczącej 48 egzemplarzy. Zakłady WKF produkowały maszyny z silnikami Benz Bz-IVa o mocy 164 kW (220 KM) w ramach serii oznaczonej numerem 82, powstało ich 96. sztuk[1].

Do jednostek frontowych na froncie wschodnim i włoskim samoloty trafiły w 1917 r. W trakcie eksploatacji uznano je za nieprzydatne do zastosowań bojowych z uwagi na kruchość konstrukcji. Maszyny wycofano do szkół lotniczych i jednostek zapasowych[2].

Wyprodukowano 144 egzemplarze samolotu. Po I wojnie światowej używane w lotnictwie polskim, z którego zostały wycofane w 1924 roku, a także ukraińskim oraz węgierskim.

Użycie w polskim lotnictwie

Lloyd C.V nr 46.37 z 8. Eskadry Wywiadowczej

Pięć samolotów zostało przyjęte w listopadzie 1918 roku na lotnisku w Lublinie[3], jeden przejęto w Krakowie[4]. Z racji tego, że były jednymi z nowocześniejszych ze zdobytych maszyn już 9 stycznia 1919 r. dwa samoloty Lloyd C.V z 9. eskadry wywiadowczej skierowano na lotnisko wysunięte, skąd wykonywały loty rozpoznawcze[5]. Zostały użyty bojowo podczas działań wojennych wojny polsko bolszewickiej w 2. eskadrze wywiadowczej. W późniejszym czasie wykorzystywano je również w 8. eskadrze wywiadowczej i I. Niższej Szkoły Pilotów w Krakowie[6]. Były użytkowane w polskim lotnictwie do 1924 roku[7].

Konstrukcja

Jednosilnikowy rozpoznawczy samolot dwupłatowy o konstrukcji drewnianej z dwuosobową załogą.

Skrzydła o konstrukcji dwudźwigarowej z lotkami na górnym płacie. Kadłub o konstrukcji kratownicowej. Kabina załogi wspólna, w układzie wannowym. Usterzenie o konstrukcji spawanej z rur stalowych. Podwozie trójpunktowe z płozą ogonową[8].

Przypisy

Bibliografia

  • Ryszard Kaczkowski: Lloyd C-V. „Skrzydlata Polska”. 7/1971, 14 lutego 1971. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
  • Krzysztof Chołoniewski, Wiesław Bączkowski: Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918-1939. T. Tomik 1. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1987, seria: Barwa w lotnictwie polskim. ISBN 83-206-0566-0. OCLC 830086221.
  • Andrzej Morgała: Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, Lampart, 1997, s. 87-88. ISBN 83-86776-34-X. OCLC 313074530.
  • Mariusz Niestrawski: Polskie wojska lotnicze w okresie walk o granice państwa polskiego (1918–1921). T. I: Początki, organizacja, personel i sprzęt. Oświęcim: Napoleon V, 2017. ISBN 978-83-65746-74-0. OCLC 995372299.
  • Mariusz Niestrawski: Polskie wojska lotnicze w okresie walk o granice państwa polskiego (1918–1921). T. II: Walka i demobilizacja. Oświęcim: Napoleon V, 2017. ISBN 978-83-65746-74-0. OCLC 995372299.
  • Marian Romeyko (red.), Ku czci poległych lotników: księga pamiątkowa, Warszawa: Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika ku czci Poległych Lotników, 1933, OCLC 830230270.