Londonit
 okaz z Madagaskaru | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Cs,K,Rb)Al4Be4(B,Be)12O28[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
8[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
dwunastościenny, czworościenny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
regularny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,34 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
mleczna, biała, jasnożółta, żółta, żółtozielona[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
6.GC.05[1] |
Londonit – bardzo rzadki minerał z rodziny boranów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie regularnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju dwunastościennym i czworościennym[2]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do przezroczystego[1][3]. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk[1][3]. Jest silne piezo- i piroelektyczny oraz wykazuje ledwie wykrywalną radioaktywność[1][2].
Występowanie
Występuje w pegmatytach granitowych i miarolitowych zagłębieniach[1][3]. Towarzyszą mu zwykle turmalin, hübneryt, monacyt, pollucyt, szelit, tantalit, rodizyt, danburyt, spodumen, apatyt, hambergit, cyrkon, beryl, kolumbit, kwarc, albit, elbait, liddicoatyt, mikroklin, skalenie, rubellit[1][3]. Spotykany jedynie na Madagaskarze (Vakinankaratra, Amoron'i Mania) i w Rosji (Obwód swierdłowski)[1][3].