Ludwik de Laveaux (malarz)

Ludwik de Laveaux
Stanisław Ludwik de Laveaux
Ilustracja
Portret własny z paletą (1892), zamówiony przez kolekcjonera Ignacego Korwin-Milewskiego[3][4]
Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1868
Jaronowice

Data i miejsce śmierci

5 kwietnia 1894
Paryż

Narodowość

polska

Alma Mater

Szkoła Sztuk Pięknych w Krakowie

Dziedzina sztuki

malarstwo

Epoka

impresjonizm

Ludwik de Laveaux, Plac Opery w Paryżu, 1893

Stanisław Ludwik de Laveaux (ur. 21 listopada 1868 w Jaronowicach, zm. 5 kwietnia 1894 w Paryżu) − polski malarz tworzący od 1890 roku na emigracji.

Życiorys

Pochodził z francuskiego rodu osiadłego w Polsce w XVIII wieku.

Fragment panoramy Paryża, 1893, kolekcja Muzeum Narodowego w Krakowie

W latach 1884–1886 i 1889–1890 studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, w pracowni Józefa Mehoffera. W międzyczasie przez dwa lata pobierał naukę malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Otto Seitza. Podczas pobytu w kraju wielokrotnie uczestniczył w plenerach malarskich, towarzyszyli mu m.in. Włodzimierz Tetmajer, Wincenty Wodzinowski, Stanisław Radziejowski.

Po ukończeniu studiów w 1890 roku na stałe wyjechał do Paryża, w następnym roku odbył podróż do Bretanii. Odbył kilka podróży do Londynu i Oksfordu. Trudne warunki materialne i postępujące ubóstwo przyczyniły się do rozwoju gruźlicy, na którą zmarł w wieku 25 lat, pochowano go na paryskim cmentarzu Pantin (Cimetière parisien de Pantin, działka 2, rząd 11, nr. 2) w Paryżu[5].

Znany z wielu romansów; najsłynniejszym był jego romans z hrabianką Iwoną Prośnieńską z Olkusza. Jego narzeczoną Marię Mikołajczykównę, Stanisław Wyspiański przedstawił w Weselu jako Marysię, jego samego zaś umieścił jako Widmo (akt II, scena 5).

Przypisy

  1. Ludwik de Laveaux, Portret własny z paletą (1892). Muzeum Narodowe w Warszawie. [dostęp 2026-05-16].
  2. Renata Higersberger: Ignacy Karol hr. Korwin-Milewski, wybitny kolekcjoner i hojny mecenas, niedoszły darczyńca. W: Darczyńcy polskich muzeów. Historia i współczesność. Magdalena Białonowska, Katarzyna Mączewska (red. naukowa). T. I. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, 2021, s. 111. ISBN 978-83-7022-293-2. [dostęp 2026-05-16].
  3. ↑ Ludwik de Laveaux, Portret własny z paletą (1892). Muzeum Narodowe w Warszawie. [dostęp 2026-05-16].
  4. ↑ Renata Higersberger: Ignacy Karol hr. Korwin-Milewski, wybitny kolekcjoner i hojny mecenas, niedoszły darczyńca. W: Darczyńcy polskich muzeów. Historia i współczesność. Magdalena Białonowska, Katarzyna Mączewska (red. naukowa). T. I. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, 2021, s. 111. ISBN 978-83-7022-293-2. [dostęp 2026-05-16].
  5. ↑ Fotografia nagrobka Stanisława Ludwika de Laveaux na cmentarzu Pantin

Linki zewnętrzne

Bibliografia

  • A. Melbechowska-Luty, Widmo: życie i twórczość Ludwika De Laveaux 1868-1894, Wrocław 1988