Madonna di Foligno

Madonna di Foligno

Autor	Rafael Santi
Data powstania	1511–1512
Medium	olej na desce[1]
Wymiary	320 × 194 cm[2]
Miejsce przechowywania
Lokalizacja	Pinakoteka Watykańska

Madonna di Foligno – obraz Rafaela namalowany w latach 1511–1512 roku, znajdujący w zbiorach Pinakoteki Watykańskiej^[3].

Obraz został zamówiony przez sekretarza i przyjaciela Juliusza II, Sigismonda Contiego, do kościoła Matki Bożej Ołtarza Niebiańskiego w Rzymie^[3]. Zamawiając obraz Conti pragnął podziękować Matce Bożej za ocalenie swojej posiadłości w Foligno przed zniszczeniem w wyniku uderzenia pioruna lub kuli armatniej^[1][4].

W obrazie tym Rafael nawiązał bezpośrednio do stylu malarzy weneckich. Postać Marii została umieszczona w górnej części obrazu, na tronie z chmur, za jej plecami znajduje się złoty krąg stanowiący źródło światła rozjaśniającego całą scenę^[3]. Maria jest ukazana jako kobieta łagodna i skromna, pełni ona rolę królującej matki Chrystusa^[1]. W dolnej części znajdują się postacie Jana Chrzciciela, św. Franciszka oraz św. Hieronima, który poleca Madonnie donatora^[3]. Św. Franciszek klęczy, jedną rękę wnosi ku górze, wzrok kieruje w stronę Marii. Na dole w centrum stoi aniołek. Wpatruje się w Marię, w dłoniach trzyma małą tablicę z przeznaczeniem pod podpis^[1]. Najwyraźniejszą analogią do malarstwa weneckiego, szczególnie prac Giorgionego, jest ukazany w tle pejzaż, na którym można dostrzec błyskawicę uderzającą w dom zleceniodawcy. Uderzenie to nie spowodowało żadnych szkód i to właśnie zdarzenie skłoniło Sigismonda Contiego do ufundowania tego obrazu ołtarzowego^[3].