Maik Weichert

Maik Weichert

Maik Weichert podczas koncertu Heaven Shall Burn na trasie Hell On Earth 2006 w Monachium
Pseudonim	„Hummel”[1]
Data i miejsce urodzenia	27 października 1977 Weimar
Pochodzenie	Niemcy
Instrumenty	gitara elektryczna
Gatunki	metalcore, melodic death metal
Zawód	gitarzysta / prawnik
Zespoły
Heaven Shall Burn (od 1996)

Maik Weichert (ur. 27 października 1977 w Weimarze) – niemiecki gitarzysta, kompozytor i autor tekstów, współzałożyciel grupy Heaven Shall Burn, doktor prawa.

Urodził się 27 października 1977 w Weimarze^[1][2][3][4]. Dorastał w pobliskim Blankenhain, a na przełomie XX/XXI zamieszkał na stałe w Weimarze^[5][6]. Jego matka przyszła na świat w 1939 w Königsbergu, skąd została wysiedlona^[7]. Jego ojciec zmarł w 2008^[5].

W 1995 w miejscowości Saalfeld/Saale założył wraz z Matthiasem Voigtem zespół muzyczny, których po dołączeniu pozostałych muzyków przybrał nazwę Heaven Shall Burn^[8]. Został autorem wszystkich tekstów utworów oraz kompozytorem zdecydowanej większości muzyki grupy^[9]. Stylistycznie grupa wywiodła się z gatunków hardcore i metal, a z czasem została zaklasyfikowana w nurcie metalcore oraz melodic death metal. Ze względu na tematykę tekstów, płynący z nich przekaz, a także postawy osobiste muzyków, zespół określono mianem „zaangażowanego politycznie”. Sami muzycy grupy określili siebie ideologicznie jako lewicowi i zieloni^[6]. Jak przyznał Weichert: „Ktoś kiedyś napisał, że Heaven Shall Burn jest zespołem ‘metalcore’ bez ‘core’. My po prostu gramy metal, ale naszą postawą jest hardcore. Jesteśmy zespołem społeczno-politycznym. To jest dla nas bardzo ważne. Tak ważne jak sama muzyka”^[10]. Po latach wyznał, że z kolegami założyli zespół po to, aby ogłosić swoje polityczne poglądy^[11]. On sam pod koniec lat 90. został członkiem Socjaldemokratycznej Partia Niemiec (SPD)^[9].

Jako gitarzysta używa gitar marki Ibanez^[12], modeli RGAIX6U-ABS, S5521Q-TAB, S5527-TKS, MWM10-AO, S5521Q-NGB^[13]. W 2015 została zaprezentowana sygnowana przez Weicherta gitara elektryczna Ibanez MWM10 Signature w limitowanej edycji^[14][15]. Używa wzmacniaczy Mesa Boogie^[15].

Weichert równolegle z karierą muzyczną ukończył studia prawa na Uniwersytecie w Jenie^[3]. Łącznie studiował przez 18 semestrów^[9]. Został doktorantem na Uniwersytecie w Erfurcie^{[16][5][17][18]} (temat jego rozprawy doktorskiej: niem. „Kunstfreiheit im Verfassungsrecht der DDR” – pol. Wolność sztuki w prawie konstytucyjnym NRD)^[19][20]. Przed 2013 obronił doktorat w zakresie prawa konstytucyjnego^[21][11]. W swoich studiach naukowych zajmował się historią prawa^[22]. W 2016 ukończył aplikację^[23] (niem. Referendariat, który do 2017 odbywał w Landtagu Turyngii w Erfurcie^[3][9]). Następnie zdał drugi egzamin państwowy^[9]. Do 2018 jego praca doktorska nie została opublikowana^[9]. Przed 2020 podjął studia w zakresie historii kultury na erfurckim uniwersytecie^[12][24]. W 2021 pracował przy projekcie w Ministerstwie Środowiska^[25].

Wraz z członkami HSB wyraża poglądy polityczne, jest przeciwnikiem ruchów neonazistowskich, krytykuje także partię Alternatywa dla Niemiec w tym działacza Björna Höcke^[11][26]. Około 15. roku życia został wegetarianinem, a mając około 19 lat przeszedł na weganizm^[17][27][28]. Nie używa narkotyków i nie spożywa alkoholu (w drugim przypadku jako jedyny w zespole według stanu z 2018)^[15]. Około 2012 otworzył w Erfurcie wegetariańsko-wegański punkt z przekąskami pod nazwą Green Republic^[3]. Wraz z zespołem HSB wspiera działalność organizacji Sea Shepherd Conservation Society, a sam osobiście przebywał na pokładzie jednego z jej okrętów^[29]. Od dzieciństwa jest sympatykiem klubu piłkarskiego FC Carl Zeiss Jena (w sezonie piłkarskim 2014/2015 nazwa Heaven Shall Burn została umieszczona na koszulkach meczowych drużyny, zaś akcja została przedłużona w sezonie 2015/2016^[30][31]). Weichert został felietonistą niemieckiego wydania czasopisma „Metal Hammer”. W życiu prywatnym zaangażował się w nieformalnym związku^[5], ma dwoje dzieci^[32] (w tym syna ur. 2017)^[26][33].

W 2018 zachorował i w tym czasie zastępował go podczas koncertów HSB gitarzysta Mate Bodor z grupy Alestorm^[28]. W tym samym roku za swoją ulubioną płytę uznał IX symfonię e-moll „Z Nowego Świata”, skomponowaną przez Antonína Dvořáka w 1893^[9].

Albumy studyjne Heaven Shall Burn:

• Asunder (2000)
• Whatever It May Take (2002)
• AntiGone (2004)
• Deaf to Our Prayers (2006)
• Iconoclast (Part 1: The Final Resistance) (2008)
• Invictus (Iconoclast III) (2010)
• Veto (2013)
• Wanderer (2016)
• Of Truth & Sacrifice (2020)
• Heimat (2025)

• Profil w Discogs (ang.)
• Profil w Encyclopaedia Metallum (ang.)

• Oficjalna strona Heaven Shall Burn (ang.)
• Felietony Maika Weicherta w piśmie „Metal Hammer” (niem.)